گیلان سر سبز
گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ
چابُکسَر یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر در منتهی‌الیه خاوری استان از شمال به دریای خزر، از شرق به شهرستان رامسر در استان مازندران،از جنوب به رشته کوه البرز و از غرب به کلاچای محدود است.

چابکسر در حد فاصل استان گیلان و استان مازندران در کوتاهترین فاصله بین کوه و دریا (حداکثر ۱۳۰۰) متر جای گرفته است. به دلیل فاصله کم کوه و دریا منظره‌ای بسیار جالب و کم‌نظیر دارد. در گستره جغرافیایی چابکسر ۴ محصول عمده کشاورزی یعنی برنج، چای، مرکبات و کیوی در کنار همدیگر عمل می‌آیند.

با توجه به خصوصیات جغرافیایی حاکم بر منطقه، یعنی رشته کوه البرز و دریای خزر، چابکسر از نظر جاذبه‌های گردشگری از تنوع ویژه‌ای برخوردار است.




نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

جغرافیای سیاسی

جیرنده مرکز بخش عمارلو، شهرستان رودبار، استان گیلان شناخته می‌شود. روستای کوچک آینه‌ده (در لهجه محلی: آیینَه دیه) نیز زیرمجموعه شهر جیرنده است. همچنین یکی از دو دهستان بخش عمارلو نیز جیرنده نامیده می‌شود.

جغرافیای طبیعی

شهری کوهستانی با آب و هوای معتدل کوهستانی است. در ارتفاع بیش از 1٬377 متری از سطح آب‌های آزاد واقع است. همواره باد ملایمی در این شهر وَزان است. از شمال به جنگل‌های راش و از غرب به جنگل‌های کاج ( در گویش تاتی: اروس ) و از جنوب به باغستان‌های زیبا مشرف می‌شود.

جغرافیای کشاورزی

امروزه در تولید فراورده‌های باغی سردسیری حرف اول را می‌زند.

جغرافیای انسانی

جیرنده را دارای قدمتی طولانی دانسته اند. ایشان به زبان تاتی و نیز فارسی گپ می زنند[۱]. مردم آن از تبار آریایی یا مدیترانه ای هستند. با ترکیبی از اقوام زیر:

تات

شامل: جلالی‌ها ، مقدادی‌ها و رنجبر ها

کرد کورمانجی عمارلو (مدیترانه ای)

شامل: ولی خانی ها (بیشانلو) ، خیاطی‌ها ، احمدپورها ، محمد خانی ها

نکته: خیاطی‌ها از همراهان کردهای عمارلو شناخته می شوند که پیشه خیاطی ایل بر عهده ایشان بوده است. خیاطیه محله نشیمن گاه ایشان بوده است.

جغرافیای شهری

محلات شهر جیرنده عبارت‌اند از:

  • خیاطیه محله
  • نوروزخانیه محله
  • محمدخانیه محله
  • آیینه دیه
  • میانه کوشک
  • میشینان
  • تَکیَّه


اماکن زیارتی شهر جیرنده عبارت اند از:

  • شاهزاده عسگر
  • بیب زَنِ خاتون
  • امامزاده محمد


رود جیرنده:

  • رودخان


جغرافیای مذهبی

تا مدت‌ها پس از ورود اسلام به ایران به دلیل کو هستانی بودن همچونان کیش باستانی خود، مهرپرستی را پاس می‌داشتند.آتش نزد ایشان از احترام ویژه‌ای برخوردار بوده است و برای پاسداری از آتش جایگاه‌های آتشی با نام کوله سر در چند نقطه شهر برپا بوده است که امروزه آثاری از آن برپاست. کوله سرها تا پیش از برپایی سلسله پهلوی کاربری پخش آتش برای منطقه عمارلو بر عهده داشته است.

نام جیرنده

جیرنده یا با تلفظ اصیل محلی جیریندیه واژه‌ای است مرکب از:

جیر(به معنی زیر در برابر جوئَر به معنی بالا) + این (پسوند نسبت همانند زیرین و پایین و ...) + دیه (به معنی دِه که تلفظ پارسی باستان این واژه است) = یعنی دهِ پایین و یا کوه پایه ای.


ییلاق‌های خورگام و عمارلو



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
توتکابُن شهری در شهرستان رودبار در استان گیلان در ایران است.

جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت توتکابن (۴۷۳خانوار) برابر با ۱٬۶۷۱ نفر بوده است.

توتکابن مرکز بخش رحمت‌آباد و بلوکات می‌باشد. توتکابن یا توتک بن زمانی مرکز پرورش کرم ابریشم بوده ودرخت توت بفراوانی در آنجا کشت می‌شده و نام توتکابن از نام درخت توت گرفته شده است.


توتکابن در حدود شانزده کیلومتری شمال شرقی شهر رودبار و حدود دو کیلومتری مشرق رستم‌آباد و در حدود دوازده کیلومتری مغرب کوه دُرفک قرار دارد. این شهر از دو قسمت بالامحله و پایین‌محله تشکیل شده و با پلی که بر روی سفیدرود احداث شده‌است به راه اصلی قزوین - رشت می‌پیوندد. پیش از ساخت پل، راه پیوند توتکابن با جاده اصلی با قایق بود.

توتکابن در منطقه لرزه‌خیز قرار دارد و در خرداد ۱۳۶۹ زمین‌لرزه بیشتر خانه‌های آن‌جا را ویران کرد. این شهر بازسازی شده ولی کمبود امکانات باعث مهاجرت گسترده جوانان شهر شده‌است.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
پَره‌سَر یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. پره‌سر در بخش پره‌سر شهرستان رضوانشهر قرار گرفته و ۷٫۰۱۷ نفر جمعیت دارد.

شهر و بخش کوچک پره سر یکی از شهرهای تابع شهرستان رضوانشهر و در جوار شهرستان تالش واقع است و یکی از شهرهایی ست که اقوام تالش و گیلک و ترک و کرد در روستاهای آن ساکن اند. نیروگاه ارده در روستای نوکنده این شهر واقع شده‌است این شهر با هشتپر ۲۵ کیلومتر فاصله دارد.

از روستاهای پیرامون این شهر می‌توان به رودکنار، ماضوپشت، صیقل‌سرا و جنبه‌سرا اشاره کرد. از دیدنی‌های پره‌سر می‌توان به آبشار ویسادار واقع در ۱۳ کیلومتری پره سر اشاره کرد. این آبشار از سطح رود خانه ۲۵ متر ارتفاع دارد.

از دیگر مناطق دیدنی این شهر می‌توان مسجد سفید هزار ساله(ایسبیه مزگت)اشاره کرد یا ییلاقات زیبای ارده، وسکه، زندانه، یالاو را نام برد یا مناطق باستانی مانند ییلاق وسکه و چروده را می‌توان ذکر کرد این شهر دارای ساحلی برای شنا است که در محل سیمبرخاله سالم‌سازی هم شده‌است.


هر سه شنبه در این شهر کوچک بازار بر پا می‌شود.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت بره‌سر (۴۴۶خانوار) برابر با ۱٬۵۰۸نفر بوده است.

جغرافیای طبیعی

شهری کوهستانی با آب و هوای معتدل کوهستانی است. دارای جنگل‌های راش بکر و زیبا و گونه نادر سوسن چلچراغ در این شهر نگهداری می‌شود.

جغرافیای کشاورزی

این شهر دارای اقتصاد کشاورزی می باشد:

محصولات کشاورزی این شهر

محصولات باغی

جغرافیای انسانی

بره سر ترکیبی از تیره‌های تات و کرمانج می باشد. این شهر نزدیک به 3000 جمعیت دارد .البته اگر بخواهیم جمعیت مهاجر این شهر را به حساب بیاوریم جمعیت آن بیش از اینها است. بیشتر مهاجران بره سر در شهرهای تهران قزوین و رشت ساکنند اندکی نیز در شهرهای لوشان و منجیل به واسطه وجود کارخانه‌های صنعتی زندگی می‌کنند.

جغرافیای مذهبی

مذهب : شیعه. دارای دو امامزاده می‌باشد. که برای اشاعه مذدهب شیعه در زمان دیلمیان به شهادت رسیده و به قبرستان باستانی بره سر انتقال داده شده اند.




نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389


احمَدسَرگوراب یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۲٬۵۳۸ نفر در بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت قرار دارد.

کوهستان جنگلی سیاه‌مزگی که میان روستاهای سیاه‌مزگی و خره‌کش واقع شده از نقاط دیدنی این شهر است.[۱] بقعه امامزاده اسحاق و خواهر او خیرالنسا بر نوک قله سیاه‌کوه بخش احمدسرگوراب از نقاط دیدنی دیگر در پیرامون این شهر است.

دومین کتابخانه شهرستان شفت در شهر احمدسرگوراب قرار دارد. این کتاب‌خانه در سال ۱۳۸۰ با ۲۵۸۰ جلد کتاب تأسیس شد.

خواننده و نوازندهٔ موسیقی سنتی ایرانی، سعید جعفرزاده احمدسرگورابی (پرواز همای) (زادهٔ ۱۳۵۸) متولد احمدسرگوراب است. وی دوران کودکی و نوجوانی خود را در آن‌جا سپری کرد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت اطاقور (۴۱۸خانوار) برابر با ۱٬۴۰۴نفر بوده‌است.

موقعیت

شهر جدید اطاقور در مختصات جغرافیایی ۳۷ درجه و ۶ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۵۰ درجه و ۶ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدا در شرق استان گیلان واقع شده‌است. 

موقعیت مکانی این شهر به طوری‌ست که به ۴ شهر اصلی استان گیلان متصل است. از شمال به شهرستان لنگرود و دریای خزر، از شمال شرق به شهرستان املش و رودسر، از جنوب به رشته کوه‌های البرز و از شمال غربی به لاهیجان محدود می‌شود. فاصله این شهر تا دریا حدود ۱۶ کیلومتر می‌باشد.

رودخانه شلمان‌رود از نزدیکی آن می‌گذرد.[

جاذبه‌های گردشگری

این شهر دارای دو پارک جنگلی خرما و بلوردکان می‌باشد که جمعیتی از گردشگران را به این شهر جذب نموده‌است. احداث مرکز تجاری و تفریحی و گردشگری به مساحت ۵ هکتار برای این شهر در نظر گرفته شده‌است.همچنین احداث پارک ساحلی در این شهر مورد توافق فرمانداری استان گیلان قرار گرفته‌است.






نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
اَسالِم یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر با جمعیت 39٬۵۷۵ نفر در بخش اسالم شهرستان تالش قرار دارد.

در دوره‌هایی نیز مرکزیت شهرستان تالش را داشته است. ناورود از این شهر می گذرد، آن را به دوبخش تقسیم می‌کند و پس از طی چند کیلومتر به دریای خزر می ریزد. صنایع دستی (گلیم و سفال)، فراورده‌های دامی، چوب و کاغذ این ناحیه شهرت فرامنطقه‌ای دارد. در پیرامون این شهر گردشگاه‌های فراوانی وجود دارد؛ از جمله ساحل گیسوم و جاده اسالم - خلخال. مردم این ناحیه به زبان تالشی صحبت می‌کنند.از نقاط دیدنی می توان به پارک جنگلی گیسوم.جاده اسالم به خلخال ومسجد فاروق اعظم ومنزل جلال ال احمد و... اشاره کرد





نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

شهرستان املش در مختصات جغرافيايي36 درجه و50 دقيقه تا37 درجه و 8 دقيقه عرض شمالي از خط استواو 50 درجه و 60 دقيقه تا50 درجه و16 دقيقه طول شرقي از نصف النهار مبدا و در فاصله 75 كيلومتري شهر رشت, مرکز استان گیلان واقع شده است .اين شهرستان از شمال به دو شهرستان لنگرود و رودسر از غرب و جنوب به شهرستان سياهكل و از شرق به رحیم آباد رودسر محدود است

جمعیت این شهرستان برپایه سرشماری سال ۱۳۷۵ دارای جمعیتی بالغ بر ۵۰۷۱۶ نفر می‌باشد.

شهرستان املش از نظر ژئومرفولوژی و ناهمواري ها به سه منطقه جلگه ای, كوه پايه ای و كوهستانی تقسيم شده است. بخش جلگه اي از آبرفت های  رودهاخانه های  شلمان رود, كيا رود و رود كهنه گويه به وجود آمده است كه شهر املش بر مخروط افكنه شلمان رود بنا شده است.

پل رود (پله رود یا پلورود) و شلمان‌رود, مهم‌ترين ‌رودخانه‌های ‌اين‌ منطقه‌اند. پل‌ رود, بزرگ‌ترين‌ رودخانه شرق‌ گيلان‌ است‌. اين‌ دو رود از دامنه‌های‌ شمالى‌ البرز سرچشمه‌ مى‌گيرند و پس‌ از طى‌ مسيري‌ با شيب‌ زياد به‌ دريای‌ خزر مى‌ريزند.

بخش جلگه ای و كوهپايه ای در گذشته نه چندان دور پوشيده ازجنگل انبوه بود اما امروزه بيشتر درختان قطع گرديده و به باغات چاي تبديل شده است.

بخش كوهستاني در جنوبي ترين قسمت شهرستان واقع شده و پوشيده از مراتع و بلند ترين قله آن ناتشكوه است مناطق جلگه اي و كوهپايه اي داراي آب و هوای معتدل خزری و مناطق كوهستاني با زمستان هایی سرد و پوشيده از برف و يخبندان و تابستان هایی خنك و دلپذیر است.  و متوسط بارندگى‌ ساليانه این شهرستان, بیش از هزار ميلى‌متر است‌.

پوشش گیاهی و جانوری:

درختان‌ توسكا، افرا، انار ترش‌، انجير، ازگيل‌ (كنوس‌)، فندق‌، گردو،  راش‌، شرم‌، بلوط، ممرز، توت‌، ون‌ و آزاد از رستنی هاي‌ مهم‌ اين‌ ناحيه‌اند. همچنين‌ گياهان‌ دارويى‌ از قبيل‌ گل‌ بنفشه‌ و ختمى‌، گل‌ گاوزبان‌ و كود كوتو در اكثر نقاط املش‌ مى‌رويند.

 از جانوران‌ و پرندگان‌ روباه‌، شغال‌، گرگ‌، سمور، خرگوش‌، تيهو و سا, عقاب و  انواع گونه های پرندگان جلگه ای و کوهستانی را مى‌توان‌ نام‌ برد.

نام گذاری املش:

نام شهرستان املش دراصل «ام» و «لش» بوده است كه «ام »به معني «رود»و «لش»به معني« راكد» مي باشد. بنابر اين املش؛ يعني رود خانه راكد.

شهرستان املش در سال 76 از شهرستان رودسر منتزع و تبديل به شهرستان شد. اين شهرستان براساس‌سرشماري سال 1375، جمعیت آن 50716 نفر برآورد گردید دكه 38%شهرنشبن و 62%در روستاهاساكن بودند.

تاریخ شهرستان املش:

بر پایه ی کاوش های باستان شناسی, شهرستان املش از نخستین زیست گاه های بشری, از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد.

در املش‌ آثار باستانى‌ مهمى‌ همچون‌ كوزه‌های زرين‌ و گلى‌ از اشكال‌ حيوانات‌، مجسمه‌ و سلاح های انسانی‌ به‌ دست‌ آمده‌ است‌, كه‌ از جنس‌ برنز، نقره‌ و طلا ساخته‌ شده‌اند. اين‌ اشيای باستانى‌ در جريان‌ حفاري های‌ غيرمجاز و يا توسط باستان‌ شناسان‌ از گورستان ها به‌ دست‌ آمده‌ است‌.

از مقايسه ی اين‌ اشيای با آثار باستانى‌ ساير مناطق‌ مى‌توان‌ زمان‌ آن ها را به‌ اواخر هزاره ی دوم‌ و اوايل‌ هزاره ی نخست‌ ق‌.م‌ تخمين‌ زد.

اشيای باستانى‌ املش‌ در مقايسه‌ با اشيای باستانى‌ مارليك‌ از لحاظ شيوه‌ و زمينه‌ دارای‌ تفاوت هايى‌ است‌، اما در استفاده‌ از اشكال‌ حيوانات‌ مشتركند.
با نمايش‌ سفالينه‌ها و اشيای فلزی‌ املش‌ به‌ سال‌ 1964م‌/1343ش‌ در موزه نوشاتل‌ سويس‌، هنر املش‌ شناخته‌ شد .

املش‌ زمانى‌ مركز استقرار مالكان‌ و روسای‌ خاندان‌ صوفى‌ بود. خان های‌ صوفى‌ املش‌ به‌ تحريك‌ دولتيارخان‌، پسر خليل‌ سلطان‌، در عهد صفويان‌ سر به‌ شورش‌ برداشتند، ولى‌ به‌ زودي‌ توسط شاه‌ عباس‌ اول‌ سركوب‌ شدند. سپس‌ پادشاه‌ صفوي‌ گروهى‌ از آنان‌ را به‌ قندهار و گروهى‌ ديگر را زير نظر ولى‌سلطان‌ صوفى‌ به‌ رانكوه‌ كوچاند.
ايل‌ صوفى‌ تا پايان‌ اقتدار صفويان‌ اعتبار و منزلت‌ خاصى‌ داشت‌، به‌ طوري‌ كه‌ بر كل‌ نواحى‌ شرق‌ گيلان‌ (ديلمان‌ و رانكوه‌) فرمان‌ مى‌راند، اما پس‌ از به‌ قدرت‌ رسيدن‌ نادرشاه‌ افشار قدرت‌ و نفوذ خود را از دست‌ داد. نادر كه‌ از حضور كردهاي‌ مهاجر ساكن‌ در املش‌ و مناطق‌ ديگر رانكوه‌ ناراضى‌ بود، گروههاي‌ تازه‌اي‌ از كردهای‌ گروس‌ و اطراف‌ كرمانشاهان‌ را براي‌ تضعيف‌ صوفی ها به‌ كلاردشت‌ و كجور كوچاند. با به‌ قدرت‌ رسيدن‌ آقا محمدخان‌ قاجار مجدداً گروه‌ ديگري‌ از كردهاي‌ خواجوند و لرهاي‌ نقاط سردبند و سيلاخور براي‌ تضعيف‌ قدرت‌ صوفيها به‌ اين‌ منطقه‌ كوچانده‌ شدند.

به‌ گفته ی ادموندز، جهانگرد بريتانيايى‌ كه‌ در اواخر دورة قاجار به‌ املش‌ سفر كرده‌ است‌، شمار خانه‌هاي‌ اين‌ دهكده‌ 100 باب‌ بوده‌ است‌ كه‌ 200 خانوار از خاندان‌ صوفى‌ در آنها زندگى‌ مى‌كرده‌اند. همو املش‌ را به‌ لحاظ برخورداري‌ از مناظر طبيعى‌ و مسكونى‌ زيبا با مناظر طبيعى‌ بريتانيا مقايسه‌ مى‌كند.

اقتصاد شهرستان املش:
اقتصاد اين منطقه بر پايه كشاورزي و دامداري استوار است. ازمحصولات مهم كشاورزي مي توان چاي ،برنج و گندم را نام برد. ساكنين مناطق جلگه به پرورش گاو، طيور و كرم ابريشم مشغولند و درمناطق كوهپايه اي و كوهستاني به پرورش زنبور عسل مي پردازند.

ضمناً,  سه شنبه بازار املش نمونه قابل توجهي از بازارهای هفتگی سنتی در گيلان است . كه نقش به سزايي در رونق اقتصادي اين شهرستان دارد . شهرستان املش داراي معادني نظير :معدن ميكای سياه و دولوميت مي باشد.
مکان ها و جاذبه های گردشگری شهرستان املش:
تالاب زر بیجار املش
مناطق ییلاقی و باغات چای

غار لياروی واقع در روستای لياروی بلوردکان املش
غار تلاین گورج و هفت خم تله سر
بافت تاریخی شهر املش
یخچال طبیعی ملجه دشت
دهکده ییلاقی خسیب دشت

هلودشت

چشمه آب معدنی لوزان
برج تاریخی میل امام

ساختمان قديمی محمد تقی خان صوفی سياوش

ساختمان قديمی عبدالعلی خان صوفی

ساختمان قديمی گوهر تاج خانم

سه شنبه بازار املش

آرامگاه چهار تن از سلاطین کیایی

نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
  شهرستان شَفت از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است. جمعیت این شهرستان ۷۰٬۲۹۲ نفر است (سال ۱۳۸۳) و مرکز آن شهر شفت است. این شهرستان دارای ۲ بخش و ۴ دهستان است.

 شهرستان شفت در مختصات جغرافیایی 36 درجه و56 دقیقه تا 37 درجه و18 دقیقه عرض شمالی از خط استوا و49 درجه 10 دقیقه تا 49 درجه و31 دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبداء واقع شده است این شهرستان از شمال شرق به شهرستان رشت واز جنوب وجنوب شرقی به استان زنجان وشهرستان رودبار وازغرب به شهرستان فومن وصومعه سرا محدود می شود .

 استان گیلان قسمتی از مجموعه نا همواریهای جنوب غربی به جنوب دریای خزر وناحیه آبرفتی وجلگه ای است كه شهرستان شفت نیز شامل مناطق كوهستانی است . روستای خرمكش ،امام زاده ابراهیم وپایین توسه ازمناطق كوهستانی وروستای عثما وندان وشهر شفت ازمناطق كاملا جلگه ای آن بشمار می روند كه رودخانه سیا مزگی ازكنار آن عبور می كند .بطوری كه روستای خرمكش وپایین توسه درانتهای دره ای به نام همین رود واقع اند واز نقاط كوهستانی هستند كه از چهار طرف به كوهها ی بلند محدود ومحصور می باشند وسایر روستاها همچون كمسارك ، چوبر ، خرطوم وطالقان در دو منطقه جلگه ای وكوهپایه ای قرار دارند .

 اقلیم این منطقه به تبعیت از آب وهوای كل استان معتدل ومرطوب است كه درمناطق كوهستانی جای خودرا به آب وهوای معتدل كوهستانی می دهد . درفصل تابستان این مناطق خوش آب وهوا وپذیرای علاقمندان وگردشگران است.

 از جمله مناطق كوهستانی این شهرستان از ارتفاعات امامزاده ابراهیم ،دره سیامزگی ، روستای خرمكش وپایین توسه قابل ذكر است . ازعوارض طبیعی این منطقه وجود رودخانه سیا مزگی دركنار روستای عثماوندان وشهر شفت است كه روستا های زیادی را در مسیرجریان خود مشروب می نماید .

كوههای امامزاده ابراهیم ودره سیا مزگی نیز جزء عوارض طبیعی این منطقه بشمار می روند . شهرستان شفت با مساحت969/576 كیلو متر مربع شامل دو بخش مركزی واحمد سر گوراب وچهار دهستان جیرده ، ملا سرا ، احمد سر گوراب (نصیر محله ) و چوبر ونیز160 97 آبادیست كه 94 آبادی دارای سكنه و3آبادی خالی ازسكنه می باشد .

 گفتنیست این شهرستان درسال 1374 ازشهرستان فومن منتزع ومستقل گردید وجمعیت آن بر اساس آمار سال 1375 بالغ بر 70292 نفر می باشد . شهرستان شفت از نظر اقتصادی به كشاورزی ودامپروری ویا صنایع وابسته به این دو متكی است . برنج از جمله محصولات كشاورزی این منطقه و باغداری،پرورش دام و طیور و زنبور عسل ،شیلات و پرورش آبزیان و كرم ابریشم از دیگر فعالیتهای جاری در این شهرستان می باشد.علاوه بر اینها تولید خشكبار از جمله شاه بلوط و صیفی جات و گل و گیاه زینتی نیز از منابع درآمدی مردم منطقه محسوب می گردد.

جاذبه های شهرستان شفت

 از جاذبه های طبیعی شهرستان شفت می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

 

منطقه سیاحتی سیاه فرگی

 


چنار رودخان

 


 مناطق ییلاقی امامزاده ابراهیم و امامزاده اسحاق

 


 

از جاذبه های فرهنگی، تاریخی شهرستان شهرستان شفت می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

بقعه امامزاده اسحاق (25 كیلومتری جنوب شهر شفت (سیاه‌كوه)

     مطابق شجره نامه موجود، بقعه امامزاده اسحاق مدفن امامزاده اسحاق برادر امام رضا(ع) و خواهرش خیرالنسا(فاطمه خانم) خواهر حضرت معصومه(س) از فرزندان امام موسی كاظم (ع) می‌باشد میرزا ابراهیم و ملگونوف و رابینو در سفرنامه‌های خود از این بقعه یادكرده‌اند. مصالح ساختمان بقعه از سنگ و گل و چوب بوده و بقعه در دو طبقه ساخته شده است. بام بقعه سراسر شیروانی است و دو گنبد كوچك كوتاه و بلند كه هردو به صورت شیروانی سربندی شده‌اند از دو سوی بام نمایان است. ضریح امامزادگان فلزی، جدید و مشبك و شیشه‌بندی می‌باشد. 


بقعه امامزاده‌ ابراهیم (22 كیلومتری جنوب شرقی شهر شفت)

     این مكان آرامگاه امامزاده ابراهیم از فرزندان امام موسی كاظم(ع) می‌باشد. بنای بقعه از سنگ و گل و چوب بوده، در سال 1320 ه.ش تعمیرات اساسی در ساختمان آن صورت گرفته است و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز با مصالح جدید مورد بازسازی قرار گرفته است اطراف بقعه ساختمانهای چوبی چند طبقه برای اسكان زائران ساخته شده بود كه در سالهای پایانی دهه 70 قسمت عمده آنها در آتش سوخت كه مجددا مورد بازسازی قرار گرفته است. این بقعه جزو بقاع بسیار معروف گیلان بوده و فوق‌العاده مورد توجه و عزت و احترام اهالی است. 


بازار هفتگی

 


در شفت روز دوشنبه (دوشنبه بازار) در نصیرمحله روز چهارشنبه (چهارشنبه بازار)

 



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت سنگر (۱٬۸۳۴خانوار) برابر با ۶٬۳۸۸نفر بوده است.[۱]

اقتصاد

مردم این شهر بیشتر به کشاورزی در شالیزارها مشغول هستند. پرورش ماهی یکی دیگر از شغل‌های رایج در این منطقه‌است. اولین بار تخم و آرتمیای زنده از بندر شرفخانه از اسکله‌های مهم دریاچه ارومیه به کارگاه تکثیر پرورش ماهیان خاویاری ناحیه سنگر رشت جهت تغذیه و پرورش بچه ماهیان خاویاری منتقل شد. در حال حاضر عمدتاً تکثیر ماهیان در مجتمع تکثیر و پرورش بین‌المللی ماهیان خاویاری در سنگر رشت در آبهای شیرین پرورش انجام می‌شود.

یکی از خانواده‌های قدیمی سنگر خانواده مرحوم موسی داودی رودبردئی فرزند داود هستند که هر چند نسل‌های گذشته روستای خود را در رودبرده ترک کرده و به دلایلی به تهران مهاجرت کردند ولی در سال‌های اخیر بازگشتی دوباره از سوی نسل جدید به زادگاه اجدادی هرچند برای تفریحات و تعطیلات کوتاه مدت شاهدیم.

اماکن تاریخی

مسجد جامع امشه - رشت این بنا در دهکده امشه سنگر رشت واقع شده و از آثار دوره قاجاریه‌است.

بقعه آکاشاه (عکاشه) - رشت این بقعه، در رودبرده، در فاصله ۵/۱ کیلومتری شمال منطقه سنگر، از توابع رشت قرار دارد.

بر پایه شجره نامه موجود در داخل بقعه، این جا آرامگاه آشیخ علی بن آقا کاشاه پسر قیس، از صحابه حضرت رسول (ص) است. اما در شجره نامه‌ای دیگر، وی از پسران امام موسی کاظم (ع) معرفی شده‌است. بنای بقعه، ساختمانی قدیمی و خشتی است و در چهار سوی ان ایوانی با سر ستون‌های ظریف وجود دارد. براساس کتیبه موجود بقعه در سال ۹۲۰ ه. ق ساخته شده و بام ان از سفال است. به فاصله نزدیک این بقعه، دو مزار ساده وجود دارد که گفته می‌شود گور دو برادر از سادات، به نام‌های آقا سید احمد و آقا سید محمود است که امامزاده بوده‌اند و آکاشاه معلم آنان بوده و آن‌ها را پس از شهادت غسل داده‌است.


چشمه چشما گل سه شنبه این چشمه در روستای « طالم سه شنبه » از توابع بخش سنگر در ۱۲ کیلومتری جاده رشت – قزوین واقع شده‌است . در کنار چشمه ، درختی تنومند دیده می‌شود که مورد احترام اهالی است . از آب معدنی چشمه ، در درمان بیماری‌های پوستی به ویژه جوش‌های صورت و بدن استفاده می‌شود .

در گیلان، جادّة کفی رشت – فومن و همینطور سیاهکل – سنگر دیدنی‌اند. کانالهای عریضی آب را از سد سنگر به مزارع شالی میرسانند و موازی با جادّه پیش می‌روند. چاه دهانه گشادی در بستر رودخانه سفیدرود در اطراف سد سنگر با هدف آبرسانی به شهر صنعتی رشت احداث شده‌است.

سد سنگر-بقعه امامزاده هاشم-معدن بازقلعه

بخش سنگر رشت با جمعیتی افزون بر ‪ ۸۰‬هزار نفر دارای حدود ‪ ۱۲‬هزار هکتار زمین شالیکاری است.


در زمان حاضر بیش از ‪ ۱۱‬هزار دانش آموز در بخش سنگر از توابع شهرستان رشت مشغول تحصیل هستند.


فجر سنگر یکی از تیم‌های فوتسال لیگ منطقه‌ای کشور است


از طریق سنگر جادّة رشت به قزوین، از رودبار و منجیل تا تهران.

ین بخش نزدیک‌ترین فاصله را در بین بخش‌های ۵ گانه به رشت را دارد و اکثر مردم آن کشاورز می‌باشد. قدمت طولانی شهر و نیز قرار گرفتن آن در مسیر ترانزیت شرق گیلان به سمت تهران بر ارزش آن افزوده‌است. سد بزرگ سنگر که بر روی سفید رود ساخته شده در محدوده این بخش قرار دارد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
خمام، شهری است در شهرستان رشت در استان گیلان ایران.

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت خمام (۳٬۸۱۶خانوار) برابر با ۱۲٬۹۰۱نفر بوده‌است.[۱]

علت نام گذاری خمام از قدیم دلایل متعددی به این منظور صورت گرفته که عبارتند از: ۱- بعضی‌ها معتقد بودند که در قدیم در این منطقه در هر خانه‌ای برای نگهداری آب شرب مورد استفاده آن را داخل خم‌هایی نگه می‌داشتند به طوری که در اکثر خانه‌ها این خم‌ها وجود داشتند.به دلیل وجود این خم‌ها این منطقه به خمآب و به مرور زمان به خمام تغییر نام پیدا کرد.

۲-این منطقه در قدیم به شهر خوبان معروف بود ودر حال حاضر پسوند اغلب مردم این منطقه خوبانی است. ولی به مرور زمان خوبان به خمام تغییر نام داد.

۳- بعضی بر این اعتقاد هستند که خمام در ابتدا «خو مام» بوده‌است که در زبان گیلکی به معنی سرزمین من می‌باشد.

خمام رود: ۹۰٪ ارضی ژ-۴ (به وسعت ۳۶۳۰۰ هکتار یعنی حدود ۴۰٪ کل اراضی سمت چپ سفیدرود است. از جنوب به کانال سمت چپ سد سنگر، از مشرق به زهکشی طبیعی گیشه دمرده، از شمال به دریای خزر و تالاب طالب آباد و از مغرب به جاده رشت- تهران و سیاهرود (رشت) و کریم نوبین جوب محدود می‌باشد.) را خمام رود آبیاری می‌نماید. خمام رود که در تمام مسیر خود بستر نسبتا عریضی دارد از محل انشعاب شیر جوب در قطعه مشترک سمت چپ سد سنگر پس از عبور از سرریزی به شکل w با نام خمام رود تا محل خمام بین رشت و انزلی جریان دارد. در خمام بعد از انشعاب گورابجیر با نام شیجان به تالاب شیجان که یکی از تالابهای کوچک تالاب انزلی است وارد می‌شود. انشعابهای کریم نوبین جوب و داوچه رود و میرزا رحمانی رود و گوراب سر و گورابجیر از سمت راست آن جدا می‌شود. اطلاعات عمومی: موش کور مدیترانه‌ای یا به زبان محلی گیل موش بیشتر در خمام و تالش محله به فراوانی یافت می‌شود.

خمام در تولید صندوق نسوز رتبه اول را در استان و به گفته عموم مردم در کل کشور دارد.

مکانهای زیارتی بخش خمام: آقا سید حسن: واقع در شهر خمام ۱۳ کیلومتری شمال غربی رشت به گفته اهالی و مطابق آنچه در شجره نامه موجود آمده‌است آقا سید حسن از پسران امام موسی کاظم(ع) می‌باشد. بنای قدیمی این بقعه را تخریب و به جای آن ساختمان جدید و مجللی ساخته‌اند. این ساختمان شامل بقعه و مسجد بزرگ شهر در ۲ طبقه‌است. طبقه اول مردانه و طبقه دوم زنانه‌است. کف حرم موزائیک و ازارهٔ دیوارها سنگ مرمر است. سقف را به صورت طاق مدور زده‌اند و گنبد آن به رنگ طلایی است. ضریح جدید فلزی و مشبک شیشه بند مرقد آقا سید حسن را در بر گرفته‌است.

بقاع و زیارتگاههای بخش خمام عبارتند از : آقا میر محمد در فشتکه، آقا سید قاسم در تیسیه، حاجی نارنجان در کوی شاه، آقا سید زکریا در شیجان، بابا حسن در چوکام، آقا سید پیر در میانکل، آقا سید زکریا در کلاچاه، سید امیر سلطان در دافچاه، دو برادران در برمچه، آقا درویش علی و درویش محمد در خشکبیجار، آقا سید زکریا و آقا سید عبدلله در بسته دیم، آقا پیر علی در تمل، آقا سید ابراهیم در شیشه گوراب و چندین بقعه و زیارتگاه دیگر در برخی روستاههای این بخش. همچنین این بخش در حال ترقی و پیشرفت است ولی با سرعتی لاک پشت گونه...در این بخش به دلیل آماده شدن سریع مسکن مهر دارای رتبه نخست در کشور است که باعث قدردانی وزیر کشور از استاندار وقت(قهرمانی چابک) شد.منتها این مسکن مهر از قبل به صورت مجتمع و شخصی ساز بوده که به دلیل کسادی بازار و با توجه به تمایل طرف سازنده به پیوستن به شرکت تعاونی مسکن کهر این امر تحقق یافت.این مجتمع واقع در روبروی شهرداری جدید خمام می باشد.

مردمان خمام اکثرا کشاورز بوده و یا در فصل زمستان به ماهیگیری و یا شغل دیگر مانند شغل‌های خدماتی(نجاری ،بنایی،..)یا مغازه داری مشغولند.

بخش خمام:(این اطلاعات مربوط به زمانی است که خمام و خشکبیجار جزء یک منطقه محسوب می‌شدند.)


این بخش دارای ۲ شهر و ۵ دهستان است. شهرهای بخش خمام عبارتند از خمام و خشکبیجار و دهستانهای آن چاپارخانه، چوکام، حاجی بکنده خشکبیجار، کته سر خمام و نوشر خشکبیجار می‌باشند که مجموعا دارای ۷۹ آبادی هستند.

روستاهای اطراف خمام

شیجان، کلاچای اول، کلاچای دوم، کته‌سر، روستای لات، جفرود، چاپارخانه، جیرده، خواچگین، چوکام. از روستاهای اطراف خمام می‌توان زیرده و فشتکه و مرزدشت را نیز نام برد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
کوچـِصْـفَهان یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۸٬۵۱۵ نفر (برآورد ۱۳۸۳خ.) در بخش کوچصفهان شهرستان رشت قرار دارد.

این شهر بین رشت و آستانه اشرفیه قرار دارد. وجه تسمیه آن (طبق روایات) کوچ عدهای از اصفهان به این شهر بوده‌است. در این شهر کشتی بین جوانان رواج بسیار زیادی دارد. بر اساس منابع تاریخی احداث این شهر به دوره ساسانی باز می‌گردد. در مورد وجه تسمیه آن نیز چنین گفته شده‌است که چون در دوره صفویه که پایتخت شهر اصفهان بوده‌است، این شهر در معموریت به آن مانسته بود، بدان «کوچه اصفهان» گفته می‌شد که «کوچه» همان کوچک در زبان محلی است و این عبارت در گذر زمان به کوچصفهان تغییر یافت. از جمله بناهای تاریخی کوچصفهان می‌توان به «مورغانه پرد» اشاره کرد که پلی است خشتی. همچنین چندین بقعه و امامزاده در کوچصفهان قرار دارد که مورد توجه مردم است.ازبهترین روستاهای کوچصفهان می‌توان به مامودان، گیلوا، چهلیکدان، چافوچاه، رانام برد.

این شهر در متون قدیمی تاریخی کوچسفان و کوچسفهان نیز نوشته شده‌است. برخی براین باورند که این شهر نام خود را از نام قوم کوچ گرفته‌است. کوچ‌ها همراه بلوچ‌ها در مناطق کوهستانی دو سوی سپیدرود زندگی می‌کردند و در گرماگرم حوادث تاریخی قرون اولیه اسلامی بلوچ‌ها این منطقه را ترک کرده و به سرزمین‌های جنوب شرقی ایران رفتند و کوچ‌ها از کوهستان رو به جلگه نهاده و در دو سوی سپیدرود ساکن شدند و سکونتگاه آنان دو نام کوچصفهان در کرانه غربی و کوچان در کرانه شرقی سپیدرود را به خود گرفتند. کوچان بعدها به آستانه اشرفیه تغییر نام داد ولی کوچصفهان که به معنی سپاهیان کوچ است نام خود را حفظ کرد. آنانی که این نام را برگرفته از نام اصفهان می‌دانند باید بدانند که این نام زمانی بر این آبادی نهاده شده که هنوز اصفهان حضور و نفوذی در گیلان نداشته‌است و این آبادی بسیار پیشتر از دوران صفویه به این نام معروف بوده‌است.




نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389

فرهنگ مناطق رامسر و رودسر


ساختار فرهنگی
رامسری ها با رودسری ها که جزو گیلان است از نظر فرهنگی بسیار شبیه هستند. از این رو می توان آنان را از یک گروه فرهنگی بر شمرد. در حقیقت منطقه ای از لنگرود تا چالوس دارای فرهنگی مشترک می باشند که آنان را با دیگر مناطق از غرب گیلان و شرق مازندران جدا می کند. بی گمان منطقه ای که می توان از آن از نظر زبانی به گیلماز یاد کرد منطقه مرکزی شمال است که می بایست به آن در تقسیمات کشوری توجه کرد. اگر این بخش به شکل استانی در آید می تواند بهتر آداب و رسوم خود را حفظ کند و به دور از تاثیرات فرهنگ رشتی و مازنی (ساروی و بابلی) خود را نشان دهد.

پوشاک
روسری زنان که به دستمال معروف بود، معمولاً سفید بوده و دور تا دور آن با دست به اشکال مختلفی بافته می شود. و از دامن های بلند و پرچین که از چند لایه تشکیل شده بود، استفاده می کردند. مثل دامن های قاسم آبادی و دور کمر خود به دلیل سرما چادرشب می بستند که دست خود را نیز درون آن فرو می بردند. رنگ لباسها متنوع و خالص است و این بدلیل شادی روحیه آنان می باشد و البته خلوص روستایی ها را نشان می دهد. حدوداً 10 الی 13 متر پارچه برای دامهایشان ( تنبان ) لازم بود.

آقایان از کلاهای پشمی و همینطور جوراب پشمی استفاده می کردند. در زمان گذشته دور آستینهای کُت آقایان منگوله هایی از پشم و نخ بود که امروزه متداول نیست.

پیراهن آقایان اغلب سفید یا به رنگ روشن بود که روی آن جلیقه ای تیره می پوشیدند. پاپوش طبقه مرفه اغلب چموش بود که از چرم حیوانات تهیه می شد. اما افراد طبقه متوسط در ابتدا از چوبی که چند نخ به آن متصل بود به عنوان پاپوش استفاده می کردند. بعدها با آمدن پاپوشهای پلاستیکی بنام زرین گالوش، اکثر مردم آنها را مورد استفاده قرار می دادند. در زمستان نیز چکمه های پلاستیکی استفاده می کردند.

بيماريها
ازبيماريهايي كه درگذشته باعث مرگ و ميرافراد مي شد ، مي توان به آبله و زردي اشاره كرد.براي درمان زخمهاي سطحي گياه خنش ( Khanash ) را مي كوبيدند و روي زخم مي گذاشتند تا خوب شود.
از گياهان دارويي نيز در درمان بعضي از انواع بيماريها استفاده مي كردند، به عنوان مثال ازجوشانده گل گاوزبان براي درمان سرماخوردگي كودكان خانه استفاده مي كردند .
گل گاوزبان را با گزنه مخلوط نموده و براي درمان سرماخوردگي مفيد مي دانستند.
دانه« به» را دم مي كردند و براي درمان سرماخوردگي و سينه پهلو از آن استفاده مي كردند.
گندم واش را براي درمان گوش درد بچه ها مي كوبيدند وآبش را مي گرفتند و يك يا دو قطره از آن را داخل گوش بچه مي ريختند و دردش آرام مي گرفت.

غذاها
انواع غذاهاي این منطقه عبارتند از: ترش تره ( ( Torše tare، سبزي ترشي( Sabzy torše ) ( سبزيهاي محلي + آب آلوچه + آرد برنج + سير ) ،بادمجان كباب ( بادمجان+ گردو+ سبزيهاي محلي )، فسنجان، ترش قليه ( Torše galye ) ( گوشت+ سبزي+ باقلي+ رب گوجه+ سير)، سير شويد/ Seir sheveid / ( شويد+ گوشت+ باقلا مازندراني+ سير )، ترش واش (Torše vaš ) ( سبزي محلي+ مرغ محلي+ بادمجان+ گوجه رنده شده+ سير ).
شيرينيهاي محلي: آب دندان ( آرد گندم وبرنج + تخم مرغ+ شكر زياد+ آب )، دست حلوا

آیین ها
نوروز
قبل ازعيد خانه تكاني كرده و گندم سبزمي نمودند و بنفشه وگلهاي وحشي اطراف را جمع آوري مي كردند، قبل ازتحويل سال آب وبرنج ، تخم مرغ، سوزن، سنجاق، قرآن، آينه، سمنو و سنجد را داخل مجمعه ( Mojma ) قرارمي دادند و منتظر مي شدند تا سال جديد داخل شود و بزرگ خانواده به عنوان فردي كه افراد خانواده اعتقاد داشتند پاي سبكي دارد، قرآن و آب و مقداري سبزه را برمي داشت و با پاي راست خود ابتدا با مقداري آب و قرآن به همه اتاقها وارد مي شد و بعد به همه نوه ها و فرزندان عيدي مي داد.
مراسم جيج ( Jeij ) ( زورآزمايي بين دو تخم مرغ ): درايام عيد وبين پسران مرسوم بود، مردان در اين مراسم شرط بندي نيز مي كردند كه مورد شرط بندی يك تخم مرغ جديد بود. گاهي يك تخم مرغ تعداد زيادي از تخم مرغها را مي شكست كه اين خود بستگي سفتی تخم مرغ و به مهارت طرف مقابل داشت تا آنجا كه تخم مرغ، تخم غاز را هم مي شكاند.
غذاهاي مرسوم عيد نوروز شامل ماهي شورو سبزي پلو و پنيربرشته ( پنير + تخم مرغ ) مي باشد.

سیزده بدر
در سيزده بدر تمام اهالي منزل از صبح به جنگلهاي اطراف ميرفتند و همگي 13 عدد سنگ به رودخانه مي انداختند و آوازسیزده بدر بَشیم سَفَرکس همراه سال دِگر ( سيزده بدر سال ديگر بريم سفر با همديگر ) را مي خواندند و نهار مي خوردند و پس از گشت و گذار هنگام غروب به خانه برمي گشتند.

شب چله
درشب چله تمامي فرزندان در خانه بزرگ خاندان جمع مي شدند و با هندوانه و كدوي پخته شده و آب كونوس ( Konos ) و آب خوج ( Khoj ) از خود پذيرايي مي كردند و با گپ و شوخي ساعاتي را در منزل پدري مي گذراندند و آنچه را باقي مي ماند، در روز بعد به همسايه ها مي دادند.

چهارشنبه سوري
سبزي پلو آمده کرده و با ماهي شور مصرف مي كردند و انواع ترشی جات مثل: سيرترشي، ترشي آلوچه، آب كونوس، لوبيا ترشي در سر سفره هایشان وجود داشت.

ماه محرم
تمامي اهالي منزل در ده روز اول شبهاي محرم به بيرون مي رفتند و درمسجد به عزاداري مي پرداختند و درشبهاي قتل با پخت غذاي نذري ازدسته هاي عزاداري پذيرايي مي كردند.
غذاي ماه محرم، شامل پلو، فسنجان، كشمش سرخ شده، مغز گردو، خرما، مرغ، شامي و قيمه مي باشد.

بازيها
در این منطقه بازیهای محلی فراوانی به چشم می خورد، اما از بازی های رایج که بیشتر مورد استفاده قرار می گرفت می توان به" اشکوله مار( بازی با چوب )، گیتن گیتینه، سولونگه بازی ( بازی با توپهای کوچک )، دوخوس یا دوخوسه ( قایم باشک )، وروره بازی ( فرفره بازی ) و سنگ کِ رو رو بردار و برو اشاره نمود.

باورها
از باورهاي اهالي مي توان به موارد زيراشاره نمود:
- در فصل بهار، اولين كسي كه در باغ چاي برگ سفيد بهاره را پيدا مي كرد صاحب باغ به او مژدگاني مي داد.
- در حدود ساعت12ظهر هيچ بچه اي به دور و بر رودخانه اطراف منزل روستاها نمي رفت و به اوهشدار مي دادند كه چنانچه برود جن زده مي شود.
- درهنگام نشاي برنج اولين كسي كه شلتوك با برگ سفيد ( سفيد تيم ) پيدا مي كرد، مژدگانی مي گرفت.
- در هنگام دروي برنج آخرين نفري كه آخرين خوشه هاي برنج را درو مي كرد، مي گفت ورزا مشته ( varza mušte ) در دست من است و بابت آن از صاحب مزرعه مژدگاني دريافت مي كرد.
- وقتي ماري بوسيله شخصي كشته مي شد، اعتقاد داشتند كه جفت مار، زماني به سراغ او خواهد آمد و انتقام جفت خود را خواهد گرفت.
- اگر مرغ كرچ ( مرغی که برای جوجه در آوردن را آمادۀ خوابیدن روی تخمها می شود ) نمي شد، شبهاي چهارشنبه يك لنگه كفش كهنه را به داخل لانه مي انداختند و معتقد بودند كه بعد ازمدتي كرچ مي شود.





مصالح ساختمان های قدیمی رامسر و رودسر
براي ساخت خانه روستاها از قلوه سنگ ، گِل، كولوش ( Kolosh ) و چوب استفاده شده است .

سنگ: درپي ساختمان و ساختن پله تلار كاربرد داشت .

گِل: در ساخت پي و ديوارهاي خانه و كف اتاقها استفاده مي شد. سنگها را از اطراف رودخانه ها به محل می آوردند.

كولوش: براي درست كردن کاه گِل ديوارها ، كولوش را با گِل مخلوط مي كردند.

چوب: براي ساخت اسكلت اتاقها وستونهاي ايوان، پلكان و سربندي خانه و پوشش سربندي ازچوب استفاده مي كردند. این چوبها را با همکاری همسایه ها از باغهای نزدیک تهیه و به محل ساخت بنا حمل می نمودند.

پي: براي ساختن اين نوع خانه ها ابتدا حدود خانه را مشخص كرده و پي را به عمق 50 تا 60 سانتي متر مي كندند تا خانه نشست نکند. بعد ازآن يك رديف قلوه سنگها را چيده و روي آنها كاه گِل مي ريختند و اين كار را تا رسيدن به ارتفاع تقريبي cm50 از بالاي زمين و درست شدن ايوان خانه ادامه مي دادند، پس از درست شدن ايوان چوبهاي نال را قرارمي دادند و روي نالها ستونهاي لصلي را به فاصله 50/1 متري گذاشته و با میخ محكم مي نمودند و روي ستونها سرنالها را مي گذاشتند.

اسكلت اتاقها : براي ساختن اسكلت اتاقها از چوب استفاده مي كردند که این دیوارها زگالی ( zegali ) می گویند. يعني ابتدا روي كرسي محوطه اتاقها را مشخص نموده و سپس نالها را درچهارطرف حدود ديوارهاي خانه قرار داده و بعد ازآن تيرهاي چوبي اتاقها را محكم مي كردند و چوبهاي نازكتري را به شكل افقي ويا مورب به تيرهاي چوبي متصل مي كنند كه به اين چوبها، زگال ( Zegal ) مي گويند، براي اتصال چوبها به يكديگرازميخ استفاده مي كردند.

ديوارها: فضاي خالي بوجودآمده بين زگالها را با كاه گِل مي پوشانند براي تهيه آن خاك رُس را درجايي جمع نموده و با داس يا داره ( Dareh ) كولوشها را ريز ريز مي كردند و داخل خاك ريخته و روي آنها آب مي ريختند وبا هم مخلوط نموده تا خميري يكدست حاصل شود پس ازآن كاه گِل را با دست در فضاي خالي زگمه ها قرار داده وبا ماله ديوار را صاف مي كردند.

پلكان: بناي مورد مطالعه ما داراي دو پلكان مي باشد كه يكي حياط را به ايوان و ديگري ايوان را به تلارخانه متصل مي سازد. پلكاني كه حياط خانه را به ايوان وصل مي كرد،گِلي بود وسه پله داشت. پلكاني كه ايوان را به تلارمتصل مي كند، با قلوه سنگ و كاه گِل و چوب ساخته شده است به اين ترتيب كه ابتدا با قلوه سنگ و كاه گِل پلكان را درست كردند وجاي گذاشتن پاه را از چوب ساختند يعني به عبارتي پلكاني گِلي با روكش چوب درست كردند.

شيرواني: بعد ازاتمام سقف روی تیرها ابتدا یک تقسیم بندی 4 جانبه صورت می گرفت دو ستون عمودی در مرکز ساختمان بوسیله یک تیر افقی به هم متصل می شدند و ازچهار کله بام سرچوبها مستقیم به این نقطه اتصال می یافتند و ستونها با فاصله های معین در زیر سرچوبها قرار می گرفت . این کار ادامه پیدا می کرد به نحوی که به فاصله حدودا ً 60 سانتی دورتادور پشت بام سرچوبها به نقطه مرکزی با میخ متصل می شدند. در زمانهای گذشته که میخ نبود، از ویریس استفاده می کردند.

جنس مصالح: درهرمحوطه دركنار بناي اصلي، بناهاي فرعي نيز وجود دارند كه هر كدام ازآنها كاربرد مخصوص خود را داشتند واز مصالحي نظير: چوب، سنگ ، كاه گِل و گالي درست مي شدند .

كندوج ( انبار ذخیره درزهای برنج )
مهمترين عنصر سازنده كندوج چوب است و براي ساخت آن در خانه روستاها از چوب درختان حياط خودشان استفاده كردند. كندوج خانه داراي پي شكيلي بود به اين صورت كه ابتدا ريتrit و بعد ازآن زي zi از جنس توسکا را روي هم قرارمي دادند قبل ازگذاشتن چوبها سنگي در زير آنها مي گذاشتندتا رطوبت وارد كندوج نشود، بعد از آن تخته كندوج را روي چوبها و چهار ستون از جنس درخت های بادوام منطقه مانند آزاد، پلت یا لی را در چهار گوشه تخته كه به آن پاي كندوج مي گفتند، نصب مي كردند. روي پاها كه ستون كندوج بود تخته اي گرد به نام پَر ( Par ) كه بين پا ولار( Lar ) قرار مي گرفت، مي گذاشتند.کارکرد پر این بود که مانع از ورود موشها به خزانه برنج می شد.

لار چوبي بود كه به طرز افقي روي پاي كندوج قرار مي گرفت و هر لار پوشاننده سطح دو ستون يا پاي كندوج است. بعد از آن واشانها[1] را بصورت عمودي روي آنها قرار داده و روي آن را كاه گِل مي ريختند و كف كندوج ساخته مي شد. براي ساختن تخته، شاخه هاي ضخيم درختان ( زگال ) را در كنار هم قرار مي دادند و بوسيله ويريس آنها را به هم متصل مي نمودند.

سپس شروع به ساخت مخزن كندوج مي كردند و پس از تمام شدن ديواره هاي آن سر چوبها و بعد آجار( Ajar ) را قرار مي دادند و توسط ويريس به يكديگرمتصل مي كردند اين كار باعث استحكام بيشتر مي شد و مي توانست پوشش گالي Gali سقف را تحمل كند.

[1] - تيرهاي چهار تراشي كه معمولاً به گونه اي موازي زير بام و روي لار با فواصل برابر چيده مي شود و تخته یالمبه بر آن ميخ مي گردد.

نوع مطلب : گردشگری، آداب و رسوم،
برچسب ها :
پنجشنبه بیستم آبان 1389
 

 



نوع مطلب : گردشگری، تصاویر،
برچسب ها :
شنبه هشتم آبان 1389

  

 

Gilan Lahijan Tee-Ernte

View Image



نوع مطلب : گردشگری، تصاویر،
برچسب ها :
یکشنبه دوم آبان 1389

 

ساختمان موزيك بندرانزلي

مناره - فانوس دریایی قدیمی بندر ساخته شده در سال 1815انزلی - دهکده ساحلیبندر انزلی - دهکده ساحلیDehkadeh SaheliDepartedFishermanExciting job!Beach



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه یکم آبان 1389
  ماسوله استان گیلانMassuleh IranMassuleh Gilan Iran

نوع مطلب : گردشگری، تصاویر،
برچسب ها :
شنبه یکم آبان 1389

درباره نام "گیلان" و معانی واژه گیل نظرات مختلفی ابراز شده است. لغت نامه دهخدا گیلان را ماخوذ از واژه "گیل" به اضافه پسوند "ان" دانسته و افزوده است در پهلوی Gelan به معنی مملکت گل ها و نزد یونانی ها Gelae و در اوستا نام ناحیتی به نام وارنا است.

فرهنگ فارسی معین این واژه را چنین تعریف کرده است: "گیلان[gelan گیل + ان] ناحیه ای در جنوب غربی بحر خزر مسکن قوم گیل، در قدیم قسمت کوهستانی گیلان را دیلم و مردمان آن را دیلمان می گفتند..."

"الکسانشو در واقع معرف سرزمینی باتلاقی است.

"را بینو" نام گیلان را مشتق از کلمه اوستایی Varena نام ناحیه ای در شمال کوه البرز می داند که به مرور زمان در تلفظ به صورت گیلان در آمده است.

"عباس اقبال آشتیانی" در باره ساکنان گیلان می نویسد: "طایفه گیل یا جیل یا گیله یا گیلک و قوم دیلم، دو تیره از ایرانیان آریایی نژادند که از زمان بسیار قدیم در قسمت غربی ولایات ساحلی بحر خزر ساکن بوده و ایامی که قدرت به هم می رسانده اند، دامنه استیلای خود را از مشرق تا حدود گرگان و از شمال تا ولایت ازان (ماوراء ارس) و از جنوب تا حوالی قزوین می کشانده اند."

به هر صورت نواحی جنوبی دریای مازندران به دلیل اقلیم مناسب و وفور نعمت از دوران پیش از تاریخ توسط اقوام گوناگون برای سکونت مورد توجه بود. ساکنان گیلان در طی قرون گذشته گاه از مناطق جلگه ای و کوهستانی به عرصه های جنوبی تر مهاجرت کرده و برخی با امتزاج و اختلاط در گروه های نژادی جدید به حیات دیر پای خویش ادامه داده اند.

طبیعت استان گیلان

مفاخر گیلان

گیلان، با جلگه های سرسبز و کوه های سر به فلک کشیده اش، فرزندانی را در دل خود بارو نمود که آوازه شهرت شان گاهی از مرزهای کشور نیز فراتر رفته است. در این مجموعه با برخی از این بزرگان آشنا می شویم.

حسن دیلمی فقیه و مجتهد و شاعر سده هشتم. ابوالفتح گیلانی حکیم و ادیب دربار جلال الدین اکبرشاه تیموری، عبدالقادر گیلانی عارف، حکیم و فیلسوف قرن ششم، بابا نصیبی گیلانی شاعر، محمد حسن گیلانی فیلسوف و عارف، محمد قاسم لاهیجی حایری از خوشنویسان سده دهم.

در قرن دوازده محمود پاینده حزین لاهیجی شاعر بزرگ و میرزا ابوالقاسم رشتی مجتهد و ادیب و شاعر. در سده 11 حکیم حاذق از پزشکان به نام در هندوستان و نورالدین محمد لاهیجی متخلص به "قراری" از کاتبان و خوشنویسان. در قرن سیزده؛ حسن حسام الاسلام دانش واعظ و شاعر بزرگ. سید محمد باقر شفتی از نام آوران جهانی شیعه، حاج ملا محمد رفیع مجتهد و صاصب فضل، بهایی لاهیجانی از فضلا و علمای طراز اول و دارای کتابخانه ای بزرگ، شیون فومنی صبوری رشتی دایر کننده اولین داروخانه مجهز در رشت. همچنین سعیدالاهیجی نقاش و طراح بی نظیر زرینه ها و سیمینه ها که تخت طاووس را به دستور جهانگیرخان بابری ساخت. شرفشاه دولایی شاعر و عارف بزرگ. محمد بن علی شریف لاهیجی مجتهد و محقق و معاصر میرداماد. شمس الدین محمد لاهیجی از اعاظم و بزرگان دارالعلم لاهیجان در دوران حکومت کیاییان. ضیاء لاهیجی، شاعر و کنده کار چیره دست. طالب گیلانی پزشک دستگاه کیاییان ملاطی. عبدالفتاح فومنی هم عصر شاه عباس صاحب کتاب تاریخ گیلان. قطب الدین لاهیجی از علمای شیعه و شاگردان میرداماد. کیکاووس زیاری از پادشاهان دانشمند آل زیار و صاحب کتاب قابوس نامه، گوشیار گیلانی، ریاضیدان و اخترشناس برجسته، مالک دیلمی از معروف ترین خوشنویسان ایران. مهیار دیلمی کاتب و شاعر آل بویه.

و از معاصران شعرایی چون هوشنگ ابتهاج (هـ ا. سایه)، حسین سمیعی ادیب السلطنه، اسماعیل دهقان، محمد باقر طاهری، گلچین گیلانی، نصرت رحمانی، مهکامه محصص، سید حسن معصومی اشکوری. پروفسورها و پزشکان متخصصی چون فرحناک اسدی، ابوالحسن اعتمادی، حسن اکبرزاده، آذر اندامی، فضل الله رضا، علی زرگری، ابراهیم سمیعی، فریدون سمیعی، مجید سمیعی، علی نوبخت حقیقی. علمایی چون بهاء الدین املشی، محمد تقی بهجت فومنی، سید محمد تائب، شیخ محمد زاهد رشتی، محمد تقی فخردایی، صادق احسان بخش، محمد محمدی گیلانی. محققان و دانشمندان، نویسندگان و مترجمینی چون محمود بهزاد، ابراهیم پور داوود، مهدی تجلی پور، حسن تقی زاده میلانی، محمد جعفر جعفری گیلانی، علی حاکمی، جعفر خمامی زاده، عنایت الله رضا، فضل الله رضا، شاپور رواسانی، محمد روشن، جلال ستاری، سیروس سهامی، احمد سمیعی، عبدالعلی طاعتی، ابراهیم فخرایی، کریم کشاورز، باقر قدیری اصلی، عبدالکریم گلشنی، محمد علی مجتهدی، رضا مدنی، محمد معین، احمد مهراد، احمد مرعشی و هنرمندانی چون اسحق شهنازی، جلیل ضیاپور، اکبر رادی و ...

منبع :سازمان میراث فرهنگی استان گیلان



نوع مطلب : گردشگری، مکان های تاریخی، تصاویر،
برچسب ها :
پنجشنبه بیست و نهم مهر 1389
جاهای دیدنی گیلانشماری از جاهای دیدنی و گردشگری استان گیلان:
شهرستان رشت؛ 1)ساختمان‌های میدان شهرداری ۲) آرامگاه و خانه میرزاكوچك خان جنگلی۳) عمارت كلاه فرنگی رشت ۴) خانه ابریشمی ۵) كلیسای ارامنه رشت۶) كاروانسرای لات ۷) مقبره خواهر امام 8) زیارتگاه دانای علی9) آرامگاه دكتر حشمت 10) آرامگاه پورداوود 1۰) خانه رحمت سمیعی 12) پارك قدس 13) پارک جنگلی سراوان
شهرستان آستانه اشرفیه
؛ ۱) بارگاه حضرت سید جلال الدین اشرف ۲) آرامگاه استاد معین ۳) تالاب بندركیاشهر(منطقه حفاظت شده بوجاق)
شهرستان بندر انزلی؛ ۱) كاخ میان پشته ( موزه نظامی انزلی ) ۲) فانوس دریایی و برج ساعت۳) اسكله و موج شكن ۴) عمارت شهرداری ۵) تالاب انزلی ۶) بقعه بی‌بی حوریه ۷) بقعه امام زاده صالح ۸) كلیسای حضرت مریم ۹) ساختمان دادگستری ۱۰) ساختمان بانك ملی
شهرستان آستارا ۱) بقعه شیخ تاج الدین محمود خیوی ۲) بقعه پیر قطب الدین ۳) لوندویل(آبشار) ۴) آبگرم علی داش حیران ۵) باغ عباس آباد ۶) مرداب استیل(تالاب) ۷) آبگرم كوته كومه ۸) بهشت كاكتوسان 9) گردنه حیران
شهرستان تالش؛ ۱) قلعه لیسار ۲) كاخ‌های قشلاقی و ییلاقی نصراله خان ( کاخ سردار امجد ) ۳) ییلاق آق اولر ۴) شاه میل لرزان ۵) سواحل گیسوم ۶) ممیلان سوباتان 7)ییلاق الماس اسالم
شهرستان املش؛ ۱) برج میل امام ۲) تالاب زربیجار ۳) غار تلابن گورج ۴) بقعه آقا سید ابراهیم ۵) بقعه آقا سید اسماعیل ۶) چشمه تاریخی لوزان ۷) یخچال ملجادشت 8) ساختمان های قدیمی خاندان صوفی
شهرستان رضوانشهر؛ ۱) اسپی مزگت (مسجد سفید) ۲) پل خشتی پونل ۳) آبشار ویسادار ۴) بقعه شرفشاه ۵) بقعه غریب بنده ۶) پارك دكتر رستگار ۷) منطقه زیبای الماس۸) ییلاقات ارده
شهرستان رودسر؛ ۱) قلعه بندبن ۲) منطقه سفیدآب ۳) منطقه سرولات ۴) جواهر دشت ۵) سجیران ۶) غار دیارجان ۷) غار كبیران ۸) غار سرد دره ۹)مجموعه امیربنده ۱۰) بقعه ابیض ۱۱) بقعه سید سلیمان ۱۲) گنبد پیرمحله ۱۳) ساختمان‌های میدان شهرداری 14) پل خشتی تمیجان15) سرولات چابکسر
شهرستان رودبار؛ ۱) تپه مارلیك ( تپه چراغعلی) ۲) پل خشتی لوشان ۳) غار دره دربند ۴) روستای انبوه ۵) درخت سرو هرزویل ۶) سوسن چلچراغ داماش۷) چشمه لویه ۸) كلشتر و آبگرم خورست ۹) آب معدنی سنگ رو د۱۰) قلعه عمارلو ۱۱) امام زاده بیدرزین
شهرستان سیاهكل؛ ۱) كاروانسرای تی‌تی ۲) منطقه كوتی ۳) منطقه كوه پس ۴) منطقه حسن محله ۵) كوتول شاه ۶) قلعه و برج دیده بانی گرمار ۷) حمام دیلمان ۸) غار لوعلی ۹) پناهگاه سنگی گیلاركش ۱۰) آبشار لونك ۱۱) منطقه دیلمان و اسپیلی ۱۲) كوه درفك
شهرستان شفت؛ ۱) امام زاده ابراهیم ۲) امام زاده اسحاق ۳) شاه مزگی ۴) چنار رودخان ۵) بقعه شیخ عبدالقادر گیلانی
شهرستان صومعه سرا؛ ۱) خرابه‌های گسكر ۲) پل خشتی پرده سر ۳) غار تاریخی پره تنیان ۴) مزار بی بی فاطمه ۵) تالاب هندخاله ۶) نركستان و سیاه درویشان ۷) میل گسكر(منار آجری) .
شهرستان لاهیجان؛ ۱) تالاب امیركلایه ۲) پل خشتی بام سبز ۳) تله كابین و استخر ۴) بقاع چهار پادشاهان ۵) چهل ستون ۶) بقعه شیخ زاهد گیلانی ۷) بقعه میر شمس الدین ۸) مسجد جامع و اكبریه ۹) حمام گلشن ۱۰) غار شیخانبر ۱۱) مقبره كاشف السلطنه
شهرستان فومن؛ ۱) دژ تاریخی قلعه رودخان ۲) شهرک تاریخی ماسوله ۳) آبشارلار ۴) غار فوشه ۵) زمزم ماسوله
شهرستان لنگرود؛ ۱) پل خشتی لنگرود ۲) خانه منجم باشی ۳) خانه دریابیگی ۴) قلعه درزین ۵) بافت تاریخی لنگرود ۶) مسجد جامع ۷) ساحل چمخاله ۸) منطقه لیلاكوه ۹) غارلیارو ۱۰) بقعه سفید آستانه ۱۱) بقعه سادات روستای ملات 12) باغات چای کومله
شهرستان ماسال؛ ۱) خانه‌های گیله سرا و وردم ۲) منطقه مشهد میرزا ۳) منطقه سنگ بست ۴) منطقه خون ۵) خندیله پشت و تفنگ ساز ۶) بقعه شالماء ۷) منطقه طاسكوه و اری دول ۸) گردشگاه جنگلی ریزه خندان ۹) منطقه باستانی اسبه ریسه
عجايب هشتگانه بناهاي تاريخي گيلان
برگرفته از كتاب: " از آستارا تا اِستارباد " تاليف: دكتر منوچهر ستوده
در سراسر پهنه ي گيلان از كوه و دشت, به بناهاي تاريخي و آثار قديمي بسياري بر مي خوريم. شايد در هيچ يك از نواحي ايران, به اندازه ي گيلان بقاع متبرك نباشد. بعضي از اين بناها. چندين بار رو به خرابي رفته و بارها تجديد بنا شده اند و در اين تعمير و مرمت, شكل اصلي و قديمي خود را از دست داده اند.
برخي از آن ها بر اثر رشد شهرها و توسعه ي خيابان ها و نوسازي هاي ديگر, به دستور شهرداري ها و ساير اولياي امور بي اطلاع, يكسره از ميان رفته و اثري از آن ها به جاي نمانده است. پاره اي از اين ابنيه, به علت دور بودن از شهرها و تعديات ماموران از همه جا بي خبر, ساليان دراز در مقابل باران ها و رطوبت فراوان گيلان ايستادگي كرده و تا امروز, پايدار و استوار مانده اند و با زبانِ گويايي, هنرمندي معماران و ساير اهل فن را شرح مي دهند. اين بناها كه قديمي ترين و عجيب ترين بناهاي گيلان هستند, نگارنده ( دكتر منوچهر ستوده ) به نام عجايب هشت گانه بناهاي تاريخي گيلان خوانده است. اينك نام آن ها:
1. مقبره ي تاج الدين محمود خيوي در لمير محله آستارا, مورخ 732 هجري قمري.
2. مسجد بسيار قديمي در كيش خاله ديناچال به نام " اسپيه مزگت " كه ظاهراً تاريخ بناي آن به قرن چهارم هجري مي رسد.
3. قلعه رودخان در بيست و سه كيلومتري جنوب فومن كه در سال 918 هجري قمري به امر اميره حسام الدين بن اميره دباج از سلاطين اسحقي تجديد بنا شده است.
4. مناره آجري مناره بازار گسكر در 500 متري بقعه ي آقا سيد زكي.
5. مقبره ي شيخ تاج الدين ابراهيم, معروف به شيخ زاهد گيلاني در دهكده ي شيخانور بر سر راه لاهيجان به لنگرود.
6. گنبد آجري پير محله, در دهكده ي پير محله رانكوه در 10 كيلومتري جنوب رودسر.
7. سر تربت امام, نزديك خرابه هاي شار سمام؛ مورخ 883 هجري قمري.
8. پل آجري انبوه, كه تمام آب شاهرود از زير يك دهانه آن مي گذرد. ( ييلاق رودبار

نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و ششم مهر 1389
Click to view full size imageClick to view full size imageClick to view full size imageClick to view full size imageClick to view full size imageClick to view full size image



نوع مطلب : گردشگری، تصاویر،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و ششم مهر 1389
شهرستان لنگرود

شهرستان لنگرود در استان گيلان و مابين دو شهرستان لاهيجان و رودسر قرار دارد این شهرستان در فاصله 60 کیلومتری رشت (مرکز استان) واقع شده است و از طرف شمال و غرب به شهرستان لاهیجان،از طرف شرق به دریای مازندران و از طرفی به شهرستان رودسر، و از طرف جنوب به شهر املش (از شهرهای رودسر) منتهی میگردد. در سال 1275 ه.ق /1230 ه .ش جمعیت این شهر دو هزار نفر بوده است. اما در سرشماری عمومی نفوس سال 1375 ه.ش جمعیت این شهرستان به 135922 نفر رسیده که از این تعداد 65973 نفر در شهر لنگرود زندگی می کنند. هم اکنون شهرستان لنگرود بالغ بر ‪ ۱۴۰هزار نفر جمعیت دارد. دین مردمان این شهر اسلام می باشد.اين شهرستان در دوره سلجوقيان و خوارزمشاهيان جزئي از لاهيجان مركز ولايت بيه پيش بوده و بوسيله سلاطين محلي يعني سادات كيا اداره مي‌شده است. در دوره قاجاريه به اين نواحي چندان توجهي نمي‌شد حتي در اواخر همين دوره به علت نابساماني اوضاع داخلي لنگرود و نواحي اطراف آن صحنه پيكار و كشمش‌هاي گردنكشاني بود كه هريك سوداي خاني در مخيله خود مي‌پروراندند. به علت شروع جنگ جهاني دوم مجال انجام شهر سازي با اسلوب جديد در لنگرود حاصل نگرديد ولي در سالهاي اخير بيش از پيش اين شهر با حومه آن به ترقيات و پيشرفتهاي سريعي نايل آمده‌اند. بافت قومی مردم لنگرود گیلک و به زبان گیلکی با لهجه بیه پیش تکلم می‌کنند. از نوشته‌های تاریخی چنین استنباط می‌شود که زمین‌های اطراف لنگرود مساعد بوده و به مرور زمان و توسعه بازرگانی در گیلان، لنگرود هم رونق یافته و در زمینه‌های کشاورزی خصوصاً کشت کنف از شهرهای مهم محسوب گردیده، همچنین در زمینه صنعت دارای صنایع فلزی از جمله تفنگ سازی (شکاری) بوده که به علت مرغوبیت و کیفيت، خریدران زیادی داشته است. رابینو جهانگرد معروف درخصوص لنگرود چنین می‌نویسد: «کناره‌های رودخانه لنگرود زیباترین منظره‌ای است که من در ایران دیده ام».لنگرود دارای هشت محله به نام‌های فشکالی محله ، سوتال محله، در مسجد، کاسه گر محله، قصاب محله،گشته مردخال،انزلی محله و راه پشته است که هر یک دارای اعتبار خاصی است.بندر چمخاله که در شش کیلومتری لنگرود قراردارد از جاذبه‌های گردشگری است و همانند دیگر بنادر دارای فعالیت‌های تجاری بوده که در حال حاضر بسیار محدود است. طبیعت مناسب سبب گردیده مردم لنگرود به کارهای کشاورزی علاقه‌مند باشند.محصولات اين شهرستان عبارتند از چاي و برنج و كنف و ابريشم و سيفي جات خربزه‌آن به علت شيريني و خوبي جنس در سراسر شمال ايران مشهور است. روستاييان در دهات و قصبات اطراف با وسايل نقليه مختلف من جمله قايق محصولات خود را به لنگرود مي‌آورند. اين قايقهاي كوچك كه اغلب آنها ارتفاعشان تا سطح آب از 40 سانتيمتر تجاوز نمي‌كند به زبان محلي نو (Now) خوانده مي‌شود. روستاييان پس از فروش فرآورده‌هاي خود با خريد قند و شكر و قماش و ساير مايحتاج ضروري به روستاها باز مي‌گردند معمولاً روزهاي دوشنبه و چهارشنبه هنگام تشكيل بازار عمومي است كه در دهات گيلان به آن گوراب Gourab مي‌گويند. آنچه در اين شهر و ساير شهرهاي گيلان جلب توجه مي‌كند پوشش اغلب خانه‌ها بوسيله سفال است كه آنها را از ساير شهرهاي ايران متمايز مي‌سازد ولي اندك اندك پوشش فلزي(شيرواني) جاي سفال را خواهد گرفت….. در لنگرود و اطراف آن بناهاي تاريخي متعددي وجود داشته است كه اكنون اثري از آنها برجاي نيست آب و هواي مرطوب اين ناحيه استفاده از مصالح ساختماني كم دوام ايجاد حريق‌هاي مكرر و عدم توجه مردم سبب نابودي آنها گشته است.از آنچه بر جاي مانده است پاره‌اي را برگزيده‌ام و مشخصات آنها را به اختصار بيان مي‌نمايم :

پل خشتی لنگرود
این پل روی رودخانه ای که لنگرود نام دارد و آب آن از یکی از نهرهای سفیدرود است،و از میان داخل شهر می گذرد، بناء شده است.طول این پل بالغ بر 37 متر است و عرض آن 5/4 متر و ارتفاع بلندترین نقطه پل از سطح رودخانه 70/9 سانتی متر است. که دو قسمت شهر فشکالی محله را به راه پشته متصل می سازد.این پل را شخصی به نام (حاجی آقا پرد) ساخته و بنابر روایتی پل مزبور در محل پل قدیمی بدستور حاجی آقا بزرگ منجم باشی، در زمان سلطنت فتحعلی شاه، ساخته شده است.و در کتاب (دارالمرز ولایت ،گیلان،رابینو) در مورد این پل چنین آمده است: پل خشتی لنگرود،پلی که با آجر و ساروج ساخته شده و دارای دو دهانه فراخ برای عبور کشتی است،37 متر طول و12 متر ارتفاع دارد و مربوط به دوران صفویه است، در بعضی جاها نیز به عهد تیموری و ایلخانیان نسبت می دهند.

منزل قدیم منجم باشیاین خانه که در فشکالی محله لنگرود است،یکی از آثار قدیمی و تاریخی لنگرود به شمار می رود.خانه منجم باشی در فشکالی محله و جنب سبزه میدان لنگرود از املاک این خاندان است که تا امروز باقی مانده و در اصل شامل بیرونی ،اندرونی،خلوت خانه،مسجد،حمام و اصطبل بوده است.

باغ معروف منجم باشی
یکی دیگر از آثار دیدنی لنگرود باغ معروف منجم یاشی لنگرودی در روستای دیوشل بوده است.وی در این دهکده کاخی ساخته و طرح باغی ریخته بود و بنای این کاخ را از افتخارات خود می دانست.

مجتمع جهانگردی چاف-چمخاله
یکی از آثاری که اخیرا بنا گردیده و از آثار دیدنی لنگرود به شمار میرود،مجتمع جهانگردی چاف چمخاله است این بنا که در 15 کیلومتری شهر لنگرود و در کنار رودخانه ای که مسیر آبش به طرف دریا است،قرار دارد.اراضی محدود این مجتمع 110 هکتار است که در مرحله اول احرای ساختمانی آن در 40 هکتار متر مربع بوده که جمعا 22000 متر مربع وسعت زیر بنای آن بوده و یک میلیون متر مربع نیز فضای محوطه سازی شده دارد.این مجتمع دارای 41 دستگاه ویلا،30 مهمانخانه،2 بلوک آپارتمانی، و همچنین دارای یک ساختمان اداری و یک سینما و تأسیساتی ورزشی مانند استخر شنا و یک درمانگاه است و از آبانماه سال 1261 در اختیار سپاه گیلان است و اخیراً سپاه مجدداً آن را در اختیار سازمان جهانگردی قرار داده است.

پل خشتی قدیمی نالکیاشریکی از آثار باستانی،قدیمی و دیدنی در شهرستان لنگرود است که قدمتش به حدود دوره صفویه می رسد.این پل خشتی که در مسیر روستای لیالستان از روستاهای لاهیجان،به نالکیاشر است،از ابنیه قدیمی محسوب می شود.که به طرز جالب و زیبای دیدنی ساخته شده است.

لیلاکوهکوهی است در نزدیکی شهر لنگرود در استان گیلان در شمال ایران که دامنه‌های این کوه امروزه تبدیل به قطب قهوه‌خانه‌ای گیلان شده است. همچنین دارای جاذبه های گردشگری، تفریحی و امکان دیدنی ذیل نیز می باشد:

تالاب زیبا و طبیعی کیاکلایه
با انواع پرندگان دریایی و بوستان تفریحی فجر که در قسمتی از تالاب ایجاد گردیده است . پارک فجر در ابتدای جاده رودسرواقع شده است.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389
شهرستان لاهيجان

شهرستان لاهيجان در مختصات جغرا فيايي 37 درجه و 4دقيقه تا 37 درجه و 23 دقيقه عرض شمالي از خط استوا و 49 درجه و 45 دقيقه تا 50 درجه و 13 دقيقه طول شرقي از نصف النهار مبدا در شرق گيلان واقع شده است. كه از شمال به درياي خزر،از جنوب به شهرستان سياهكل،از شرق و جنوب شرقي به شهرستان لنگرود و از غرب به شهرستان آستانه اشرفيه محدود مي شود .مساحت اين شهرستان 549/429 كيلومتر مربع است كه از نظر مساحت رتبه هفتم استان گيلان را دارا است .

اين شهرستان سرزميني هموارو جلگه اي است كه حاصل رسوبات به جاي مانده از سفيد رود مي باشد .جلگه لاهيجان به علت زيبايي و قدرت حاصلخيزي اراضي و وجود فر آورده هاي كشاورزي و منابع اقتصادي امتياز خاصي در بين شهرهاي استان كسب كرده است .هموارترين نقطه اين سرزمين درقسمتهاي شمالي مقابل درياست و هر چه از شمال به طرف جنوب پيش مي رويم به ارتفاع آن افزوده مي شود . كوههاي اطراف لاهيجان شامل بخش غربي كوههاي البرز است .در طرف مشرق وجنوب آن كوههاي پر درخت وبا صفايي است كه شيطان كوه ،گمل و آهتا كوه ناميده مي شود شيب تند دامنه ها به طرف درياي خزر و شيب كم آنها به طرف دره شاهرود است .ازقله هاي مهم اين ناحيه مي توان درفك (آشيانه عقاب) ،تالش كوه و خشتچال را نام برد .اقليم لاهيجان به طور كلي در تابستان گرم و مرطوب و درزمستان بادهاي گرم شديدي شروع به وزيدن كرده و پس از آن برف مي بارد .ميزان رطوبت نسبي در اين شهر 79تا76 درصد و گاه نيز به صد درصد مي رسد .

شهرستان لاهيجان شامل دو بخش، مركزي و رودبنه ،7دهستان ،رودبنه ،شيرجو پشت،آهندان ،بازكيا گوراب،لفمجان،ليالستان،ليل ونيز 188 آبادي است.جمعيت آن براساس سرشماري سال 75 بالغ بر 152627 نفر مي باشد .اهالي اين شهرستان گيلك بوده و به زبان گيلكي و گويش لاهيجي صحبت مي كنند .

اين شهرستان قدمتي حداقل 800 ساله دارد و به روايتي توسط «لاهيج بن سام بن نوح» ساخته شده .لاهيجان در سال 706 هجري قمري به دست «سلطان محمد اولجايتو» اشغال گرديد و درطول تاريخ نيز تا كنون چندين بار به شدت آسيب ديده است .دو زلزله مهيب در سالهاي 890 هجري قمري و 1088هجري قمري ،اين شهرستان را به طور كلي ويران كرد و درسال 1247 هجري قمري طاعون و درسال 1261 وبا عده زيادي را دراين شهر ازپاي درآورد .

در استان گيلان شهر لاهيجان قديمي تر از شهر رشت وسالها مركز گيلان «بيه پيش»بوده وجه تسميه لاهيجان به علت پرورش تخم نوغان و به عقيده محققين«لاه» به معني پارچه ابريشمي سرخ و لاهيجان دراصل «لاهيگان»يعني شهر ابريشم بوده است .

ازنظر اقتصادي ، وجود درآمدهاي توريستي،رونق باغداري در بخشهاي چاي ومركبات ، فرصت استفاده از دريا و صيادي ،وجود جاليزهايي مانند هندوانه و نيز پرورش كرم ابريشم در كنار توليد برنج ،باعث پر رونق و شكوفا شدن اقتصاد اين منطقه شده است .

شهر لاهيجان به علت قرار گرفتن در كوهپايه هاي زيباي البرز ،شايسته لقب عروس شهرهاي شمال گرديده و نيز قرار گرفتن آن در كنار دريا و نزديكي به مركز استان ،گسترش سرمايه گذاري در صنعت توريست را به دنبال داشته است.

تالاب امير كلايه

تالاب امير كلايه مجموعه اي از گياهان حاشيه اي و غوطه ور را در خود دارد . در فصل زمستان پرندگان زیادی از جمله انواع حواصیل ها،چنگر،اردک تاجوار و انواع قوها در آن یافت می شوند و در فصل زایش پرندگان آبزی در لا به لای آن زاد و ولد می کنند. آب تالاب امیر کلایه برای کشاورزی زهکشی می شود.در گذشته امیر کلایه محل مهمی برای شکار به حساب می آمد ولی از سال 1371شکار در این تالاب ممنوع گردیده است. قایقرانی در این تالاب را به گردشگران گیلانی پیشنهاد می نماییم.

بام سبز

در مسیر بالای شیطان کوه فضایی زیبا و دل انگیز وجود دارد که به بام سبز لاهیجان مشهور است. این محوطه سبز و زیبا بوسیله گذرگاهی از قسمت جنوبی پایکوه به آنجا منتهی می شود. از بام سبز حدود هشتاد پله سیمانی تا پایکوه تعبیه شده است که پیاده ها از آنجا رفت و آمد می کنند و آبشاری زیبا و دیدنی از بدنه کوه بطرف پایکوه سرازیر می شود.

استخر لاهیجان

در پای شیطان کوه استخری وجود دارد که به دستور شاه عباس احداث گردیده ولی متاسفانه هیچگونه آثاری از بنای زمان شاه عباس در آن باقی نمانده است.شهرداری لاهیجان در این محوطه زیبا ویلایی احداث نموده که دارای سالن مجهز به صندلی است و عموماً برای برگزاری جشن ها استفاده می گردد.اطراف این محوطه ی زیبا گلها به طرز جالبی کاشته شده و در کنار این باغچه ها سکو های بتنی برای استراحت مسافرین تعبیه شده است.

بافت تاریخی لاهیجان

تاریخ لاهیجان از تاریخ گیلان جدا نیست. آنچه که از شواهد بر می آید تاریخ واقعی لاهیجان با تاریخ پیدایش زندگی اقوام آمارد در منطقه همزمان است و در گذشته این ناحیه که به عنوان مرکز زندگی این اقوام به شمار می رفته است و اگر این شهر بنا گذاشته لا هیج بن سام بن نوح باشد چنانکه یاقوت حموی می گوید،به احتمال زیاد از نام بنیانگذارش ریشه گرفته است.شهر لاهیجان یکی از مراکز قدیمی گیلان به شمار میرود.و در گذشته پایتخت بیه پیش بوده است.

فهرست جاذبه های تاریخی

پل خشتی لاهیجان

موزه تاریخ چای ایران و آرامگاه کاشف السلطنه

حمام گلشن

غار شیخابز یا شیخان رو

بافت تاریخی شهر لاهیجان

فهرست زیارتگاهها و اماکن مذهبی

مساجد جامع واکریه

مقبره شیخ تاج الدین ابراهیم ، ملقب به شیخ زاهد گیلانی

بقعه چهار پادشاه محل دفن (سید خرم، هادی، علی و حسن کیا)

بقعه سید رضا کیا از فرزندان امام علی نقی (ع)

بقاع سید احمد، میر شمس الدین، سید جلال الدین اشرف، سید حسن، سید موسی از فرزندان امام موسی کاظم

بشار لونك اين آبشار در مسير لاهيجان به ديلمان و پس از شهر سياهكل قرار دارد.

آبشار بسيار زيبايى در منطقه جنگلى است كه در كنار جاده كوهستانى لاهيجان به ديلمان قرار دارد.

مساجد:

1- مسجد اكبريه: اين مسجد در محلّة «گابنه» در شهر لاهيجان واقع شده و تاريخ ساخت آن مربوط به زمان حكومت فتحعلي‌شاه قاجار است. ساخت اين مسجد به دليل سعايت بدخواهانِ حاكم وقت لاهيجان به دربار شاهي و كاخ ناميدنِ اين مسجد، نيمه‌كاره رها شد. سنگ‌نبشتة مرمري به خط نستعليق كه بر ديوار ضلع شرقيِ مسجد جاي دارد، بانيِ مسجد را «حاج علي‌اكبر لاهيجاني» ناميده است. مسجد اكبريه از دو قسمت وضوخانه و شبستان تشكيل شده است. مساحت شبستان حدود 16 × 25 متر و داراي چهار فيلپاي بزرگ مياني است كه گنبدهايِ پوشانندة سقف بر روي آن‌ها استوار شده‌اند. ازارة ديوارها و فيلپاهايِ شبستان داراي كاشي‌كاريِ معرّق هفت رنگ عصر قاجار است. ارتفاع ازاره از كف حدود 90 سانتي‌متر و بقيّة ديوار، گچ‌كاري ساده است. در حاشيه و متن محراب نيز كاشي‌كاري همراه با خطوط نسخ و مزيّن به آيات قرآني ديده مي‌شود. ارتفاع گنبدهايِ شبستان حدود 11 متر و گنبدهايِ جانبيِ كاسه‌برگشته، 30/9 متر است. نورگيريِ داخل ساختمان به‌وسيلة پنجره‌هاي بزرگ سراسريِ شرق شبستان تأمين مي‌گردد. وضوخانة مسجد در دو طبقه ساخته شده و هر طبقه داراي هشت ستون مياني است. از وضوخانة طبقة همكف، سه درِ بزرگ چوبي به شبستان باز مي‌شود. هر دو وضوخانه داراي پوشش گنبدي هستند. ارتفاع تك‌مناره يا گل‌دستة زيباي مسجد از سطح زمين، 18 متر است. اين گل‌دسته در گوشة شمال‌شرقيِ ساختمانِ مسجد واقع شده و داراي سقفي هرمي‌شكل با پوشش بيروني از كاشي به رنگ آبي آسماني، زرد، سياه و سفيد است. اين مسجد احتمالاً به‌عنوان مدرسة علوم ديني نيز مورد استفاده بود. مسجد اكبريه، متعلّق به دورة صفويه بوده و داراي شماره ثبت ملّي 1227 سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور است.

2- مسجد جامع لاهيجان: اين مسجد در ضلع شمال‌غربيِ ميدان وحدت (چهار پادشاه) واقع شده و در دوره كياييان بنا گرديده است. بنايِ اصليِ مسجد در طول زمان دچار تغييرات بسيار شده، ولي قسمت‌هايي از بقعه، مانند ايوان، سردر و مناره از قدمت بنا خبر مي‌دهند. «سلطان محمّد كيا» در عيد قربان 893هجري در اين مسجد نماز گذارده است. شبستان گنبددار و بزرگ قسمت زنانه در طبقة دوم از عظمت بنا نشان دارد. ستون‌هايِ قطورِ مياني در چند سال اخير تغيير شكل يافته‌اند. فرماني از «سلطان حسين صفوي» بر سنگ مرمر و با تاريخ 1106 هجري در ايوان سردر و كنار درِ ورودي نصب شده است. كاشي‌كاريِ ايوان در چند سال اخير ايجاد شده است.

حمّام گلشن:

بخشي از حمّام گلشن لاهيجان با گسترش شهرسازي و لزوم  احداث خيابان و ميدان، ويران شده است. بنايِ حمّام، پلان كثيرالاضلاع داشت و براي  ساخت آن از آجر قرمز محلّي، ساروج و گل آهك استفاده شده است. در تعميرات اخير پس از زلزلة گيلان، براي استحكام بنا از مصالح جديد استفاده شد. درِ سنگ‌كاري‌شدة امروزيِ حمّام در كوچه‌اي در ضلع جنوب آن واقع شده است. با گذر از ورودي به رخت‌كن مي‌رسيم. طول رخت‌كن، حدود 10 متر و در سمت راست آن، اتاقكي در سطحي پايين‌تر واقع شده كه به «گرمخانه» معروف است. در شمال رخت‌كن، صحن حمّام با ده ستون قرار دارد و وسيع‌ترين قسمت بنا به‌شمار مي‌رود. كف گرمابه با موزاييك و ازارة ديوارهايِ جانبي تا ارتفاع 180 سانتي‌متر كاشي‌كاريِ جديد شده است. گنبد مياني در حدود 8 متر ارتفاع دارد و حباب‌هايي بر روي آن كار گذاشته شده كه نورِ داخلِ حمّام را تأمين مي‌نمايد. در فواصل طاق‌هايِ جناقي و ديوارهايِ جانبي، گنبدهايِ كوچكي به صورت كاسه‌برگردان به ارتفاع حدود 5/3 متر، فضاي فوقاني را مسقّف مي‌سازد. در شمال‌شرقيِ صحن، دو هشتي وجود دارد. اضلاع مقابل هشتي‌ها حدود 5/4 متر و ارتفاع گنبد آن‌ها، 5/5 متر است. در ضمن در ديوارهايِ هر ضلع، طاق‌نمايي به چشم مي‌خورد. كانال كوچك با شياري، آب مصرف‌شدة دوش‌ها را به صحن حمّام هدايت مي‌كند. در جنوب هشتيِ دوم، خزانه يا مخزن آب گرم قرار دارد. در قسمت‌هايِ مختلف حمّام، معمار با استفاده از اسلوب‌هايِ خاصّ و با انواع آجرچيني به مسقّف‌كردنِ بنا همّت گماشته است. گرمخانه يا فضاي بالاي صحن حمّام در قسمت فوقانيِ ستون‌هايِ هشت‌گانة مياني داراي كاربنديِ هشت‌ونيم هشت است. در بالاي كاربندي‌ها، گنبدي ديده مي‌شود كه فضاي اصليِ اين قسمت را مسقّف مي‌سازد. اين گنبد بزرگ‌ترين و بلندترين گنبد در بناي فعليِ حمّام است. سقف چهارهشتي كه دوبه‌دو در شمال‌غربي و جنوب‌غربيِ بنايِ حمّام واقع شده، گنبدي‌شكل است. خزانه يا مخزن آب گرم حمّام نيز كه بين هشتي‌ها قرار گرفته، داراي گنبد با فيلپوش‌هايي در چهار كُنج است. حمّام گلشن، متعلّق به دورة صفويه بوده و داراي شماره ثبت ملّي 1442 سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور است

پُل خشتي تجن‌گوكه:

اين پُل در دهكدة «تجن‌گوكه» از توابع لاهيجان قرار دارد و داراي دو چشمه با طاق جناقي است. در پايه‌هايِ مياني و جانبيِ پُل، اتاقك‌هايِ كوچكي براي بيتوتة كاروانيان احداث شده بود. طول پُل 60 متر و عرض آن 25/4 و ارتفاع كلّي آن بيش از 5/7 متر است. مصالح به‌كاررفته در اين پُل، آجر، سنگ و ملات ساروج است. اين پُل در زمان قاجاريه ساخته شده است. پُل خشتي تجن‌گوكه، متعلّق به دورة صفويه بوده و داراي شماره ثبت ملّي 1432 سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور است.

پُل خشتي لاهيجان:

اين پُل در شمال‌غربي لاهيجان در محلّة پُرده‌سر قرار دارد و متعلّق به دورة كياييان است. در ساخت مجدّد اين پُل در زمان قاجاريه، «حاجي جعفرخان» بنا را تعمير كلّي كرد. طول اين پُل 50 متر و عرض آن 4/5 متر و ارتفاع تقريبيِ آن 11 متر است. پُل داراي دو دهانة بزرگ با طاق جناقي است. در قسمت پاية ميانيِ پُل، سيل‌برگردان وجود دارد. پُل داراي يك سطح عابرروي مسطّح و دو سطح شيب‌دارِ جانبي است كه با سنگ قلوه‌اي سنگ‌فرش شده است. مصالح بنا، آجر قرمزرنگ، آهك و ساروج است. در سال‌هايِ اخير اين پُل مورد مرمّت قرار گرفته است. پُل خشتي لاهيجان، متعلّق به قرن نهم بوده و داراي شماره ثبت ملّي 1433 سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور است.

پُل خشتي نال‌كياشهر:

اين پُل در راه قديميِ لاهيجان به لنگرود، بين روستاهايِ ليالستان و نال‌كياشهر قرار دارد و به نام سازندة آن، «حاج يحيي پردسر» نيز ناميده مي‌شود. طول اين پُل قاجاري، 22 متر و ارتفاع آن از سطح آب، بيش از 5/6 متر و عرض آن 383 سانتي‌متر است. سطح پُل خشتيِ نال‌كياشهر، سنگ‌فرش و پُل از دو سيل‌برگردان در دو طرف پايه‌ها برخوردار است. اضلاع آجرهايِ اين پُل، 4 × 20 × 20 سانتي‌متر است. پُل خشتي نال‌كياشهر، متعلّق به دورة قاجاريه بوده و داراي شماره ثبت ملّي 1783 سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور است.

خانة محمّد صادقي:

اين خانه كه در بافت تاريخيِ لاهيجان قرار دارد، يكي از بناهايِ مسكونيِ دورة قاجار و از نظر تزئينات و گچ‌بري بسيار زيباست. خانة محمّد صادقي داراي يك تالار و شاه‌نشين با طاق گنبدي و سقف مقرنس‌كاري‌شده است و ارسي‌هاي مشبّك دارد. خانة محمّد صادقي، متعلّق به دورة قاجاريه بوده و داراي شماره ثبت ملّي 1498 سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور است.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389
حدود سال های 1965 تا 1971 م هیأتی ژاپنی در منطقه دیلمان لاهیجان به حفاری پرداخت و در حسنی محله ، قلعه كوتی ، نوروز محله ، لسلوكان ، ( رسول خان ) و تپه ی خرم رود ، كاوش هایی انجام داد . در گزارش حفریات هیأت باستان شناسی ژاپنی آمده كه در ناحیه دیلمان میان كوه های البرز، آنجا كه رودخانه ی " پل رود " جریان دارد، دهكده های كوچكی چون دیلمان ، دیارجان و امام ، جای گرفته اند. این ناحیه حوزه آبگیری میان كوهستان است. سیمای طبیعت آن زیبا ، با موقعیت سوق الجیشی و نیز مهد حكومت سلسله آل بویه بود . آثار به جای مانده دوره برنز و آهن در تمام این ناحیه پراكنده است. در این حفریات آثار زیادی از جنس مفرغ ، سفال ، اشیای زینتی و ظروف شیشه ای كشف شد و نتایج این كاوش ها در كتاب  چهار جلدی دیلمان ، به زبان انگلیسی و ژاپنی در سال های 1965 تا 1971 توسط دانشگاه توكیو منتشر گردید.

از مهم ترین این آثار كه توجه بسیاری را برانگیخت آثار و ظروف شیشه ای مربوط به عصر پارت و ساسانی است. كاوشگران ژاپنی معتقدند كشف این آثار مؤید این نكته است كه زادگاه اشیایی كه در ژاپن كشف شده اند فلات ایران بوده است.

"فوكایی " ارتباطات فرهنگی و مبادلات بازرگانی بین ژاپن و ایران در عصر پارت و ساسانی را مطرح كرده و معتقد است بسیاری از پیاله های شیشه ای مدور كه در گیلان یافت شده ، پاسخگوی سؤالاتی چون محل ساخت پیاله ی شیشه ای آرامگاه امپراتور آنكان و مشابه دیگر اشیای مهم مكشوفه در ژاپن نیز هست؛ مثل تكه های پیاله ی شیشه ای ، تراش برجسته كه سال 1953 در جزیره " اكینوشیما " یافت.  شد یا پیاله ای شیشه ای با تراش های مدور كه در سال 1963 م از مقابر كاشیوا بارا در نارا ( قرن 5 میلادی ) به دست آمده است.

در سال 1340 هیأتی به سرپرستی محسن مقدم ، سال 1344 و سال های بعد به سرپرستی علی حاكمی ، سال 1353 به سرپرستی سید محمود موسوی و سال 5-1374 به سرپرستی رضا صدر كبیر در گیلان حفاری نمودند و آثار ارزشمندی را از خاك به دل موزه ها سپردند

 

منطقه ای کوهستانی در ارتفاعات 1400 متری از سطح آبهای نیلگون خزر و مشرف به آن در رشته کوههای البرز شمالی در منطقه گیلان شرقی به مرکزیت لاهیجان و از توابع شهرستان زیبای سیاهکل است. منطقه ای با قدمت تاریخی و فرهنگی، که دامنه زمانی آن را طبق اسناد رسمی قبل از میلاد مسیح تا کنون تعیین کرده اند.موقعیت جغرافیایی دیلمان چنان طبیعتی از آن بوجود آورده است که انسان را در یک لحظه به لطف نعمت دیدن مست و متعجب می کند و در ذهن این را تلقین می کند که آیا اینجا قطعه ای از زمین است یا در بهشت وعده داده الهی سیر می کنم.

دیلمان:

جنگلی بکر و دست نخورده با جاده ای پر پیچ وخم به طول 45 کیلومتر، هوایی با دمای کاملا متفاوت و سرد،چشمه ها و رودخانه های روان و پر آب در طول مسیر جنگل،چشم انداز بسیار زیبا با ابرهای فشرده حاصل از بخارات آب دریای خزر که معمولا تمام جنگل را تا ارتفاع 1300 متری در آغوش گرفته اند و راز ماندگاری و سرسبزی آن شده اند.بناها و کاروانسراها و قلعه ها و بسیاری عمارتهای حاصل از روزگاران کهن٬ تلفیق تاریخ و طبیعت را در نگاه ما چه با شکوه کرده است.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389
فاصله شهرستان‌ بندر انزلي‌ تا تهران 388 كيلومتر است. آب‌ و هواي‌ اين‌ شهرستان‌ معتدل‌ و مرطوب ‌است‌ و رودخانه‌هاي "چاک رود" "ماسال" و "خمام رود"آن را آبیاری می کنند. قديمي‌ترين‌ زماني‌ كه‌ درمتن‌هاي‌ تاريخي‌ از انزلي‌ ياد شده سال 836 ه.ق است‌ كه‌ در آن‌ زمان‌ يك‌ دهكده‌ كوچك‌ بوده‌ است‌. از اوايل ‌دوره‌ صفوي اين‌ ناحيه‌ مورد توجه‌ انگليسي‌ها، روسها و دولت‌ مركزي‌ ايران‌ كه‌ پايتخت‌ آن‌ قزوین بود قرار گرفت.انگليسي‌ها در تجارت‌ ابريشم‌ گيلان‌ با داير كردن‌ شركت‌ تجارتي‌ در مسكو، راه رشت_انزلی_ بادكوبه‌ به ‌اروپا را رونق‌ بخشيدند و انزلي‌ به‌ عنوان‌ "دروازه‌ اروپا" معروف‌ شد.

در زمان‌ نادر شاه‌، بندر انزلي‌ به‌ پايگاهي ‌براي‌ حمل‌ و نقل‌ تبديل‌ شد. در اواخر سلطنت‌ ناصرالدين‌ شاه‌ در زمان‌ مظفرالدين‌ شاه،تخليه‌ و بارگيري‌ كالاي ‌تجاري‌ در بندرانزلي‌ به‌ اوج‌ خود رسيد. با روي‌ كار آمدن‌ بلشويك‌ها و تشكيل‌ حكومت‌شوروي‌، تجارت‌ بين ‌ايران‌ و شوروي‌ دگرگون‌ شد و انزلي‌ ديگر آن‌ رونق‌ گذشته‌ تجاري‌ را نداشت‌.

با روي‌ كار آمدن‌ پهلوي‌ اول‌ و توجه‌ وي‌ به‌ بندرانزلي‌، اين‌ بندر بازسازي‌ شد و اداره‌ بندري‌ و كشتيراني‌ مجهز گشت‌ در حال‌ حاضر، بندر انزلي‌ يكي ‌از زيباترين‌ شهرهاي‌ گيلان‌ و مجهزترين ‌ بندر كرانه‌هاي‌ درياي‌ خزراست‌ كه‌ سالانه‌ هزاران‌ تن‌ كالا توسط‌ كشتي‌، از آن‌ خارج‌ و يا به‌ آن‌ وارد مي‌شود.

تالاب‌ انزلي‌

تالاب‌ انزلي‌ در ساحل‌ جنوب‌ غربي‌ دریای خزر و در غرب‌ دلتاي‌ سفید رود و جنوب بندر انزلی گسترده‌ است‌ و محدوده‌ آب‌ تالاب‌ انزلي‌ بيش‌ از ۱۰۰ كيلومتر مربع‌ است‌ كه‌ آب‌ رودها، نهرها و زهكش‌هاي‌ كشاورزي‌ به‌ آن‌ مي‌ريزد.بيشترين‌ رودهاي‌ منتهي‌ به‌ تالاب‌، از كوه‌هاي‌تالش سرچشمه‌ مي‌گيرند ودر مسير پر شيب‌ خود بهدشت‌ مي‌رسند. تالاب‌ انزلي‌ علاوه‌ بر ارزش ‌ زيست‌ محيطي‌ و اقتصادي‌، نقش‌ ويژه‌اي ‌در جغرافيا،حيات‌ اجتماعي‌، فرهنگي‌ و سياسي‌ استان‌ گيلان‌ دارد. اين‌ تالاب‌ در زمينه‌هاي‌ مختلف ‌جانورشناختي‌،گياه‌ شناختي‌ زيست‌ محيطي‌ نيز بااهميت‌ شناخته‌ شده‌ است.چشم‌ اندازهاي‌ زيباي‌ تالاب‌، جاذبه‌هاي‌ شگرفي‌ به‌ منطقه‌ بخشيده‌اند. محيط‌ آبي‌ و زنده‌ تالاب‌ انزلي‌ بستري‌مطلوب‌ براي‌ تخم‌ ريزي‌ انواع‌ ماهيان‌ فراهم‌ ساخته‌ است‌ كه‌ نقش‌ مهّمي

پل‌ غازيان‌ و پل‌ ميان‌ پشته انزلی

پل‌ ميان‌ پشته‌ را پل‌ رابط گیلان و آذربایجان نیز گفته اند. پل‌ ميان‌ پشته‌، دردوره‌ پهلوي‌ در ميان‌ بخش‌ غازيان‌ و ميان‌ پشته‌ ساخته‌ شد .‌ طول‌ اين‌ پل‌ ۲۱۰ متر و عرض‌ آن‌ ۱۰ متر است‌.اين‌پل‌ بتوني‌، يكي‌ از شاهكارهاي‌ صنعت‌ پل‌سازي‌ اوايل‌ قرن‌ حاضر است‌. ساختمان‌ پل‌ در سال‌ ۱۳۱۶ ه.ش‌ پايان‌ يافت‌. پل‌ ديگر با ۱۲۷ متر طول‌ انزلی را به‌ ميان‌ پشته‌ پيوند مي‌دهد.اين‌ پل‌ كه‌ از روي‌ مرداب انزلی مي‌گذرد، سه‌ چشمه‌ دارد. چشمه‌ فولاي‌ ميان‌ پل‌ ۲۵ متر طول‌ دارد

كاخ‌ ميان‌ پشته،اين‌ كاخ‌ در ميان‌ باغي‌ دل‌انگيز به‌ مساحت‌ ۱۷ هكتار به‌ دستور پهلوي‌ اوّل‌ در بندر انزلی ساخته‌ شده‌ و ۱۱۶۸ متر مربع‌ زير بنا مشتمل‌ بر اطاق‌ها، تالار و سالن‌ پذيرايي‌ و ديگر قسمت‌ها است‌.

سقف‌داخلي‌ داراي‌ گچ‌بريهاي‌ استادانه‌ و يك‌ نقش‌ برجسته‌ بر بالاي‌ ديوارها است.‌ در بخش‌ شمالي‌ كاخ‌ يك‌ در بزرگ‌قرار دارد كه‌ به‌ سرسراي‌ كاخ‌ متصل‌ مي‌شود. در مسير راه‌ پله‌، پنجره‌هايي‌ با نقش‌ خورشيد وجود دارد. زيباترين‌عنصر اين‌ كاخ‌، راه‌پله‌ مارپيچ‌ آن‌ است‌ كه‌ تا زير شيرواني‌ امتداد مي‌يابد.

كاخ‌ موزه‌ ميان‌ پشته‌ (نمايشگاه‌ نظامي‌ دريايي)

بناي‌ تاريخي‌ ميان‌ پشته‌ در يكي‌ از زيباترين‌ محله‌هاي‌ بندر انزلی واقع‌ شده‌ است‌.در سال‌ ۱۳۰۳، رضا شاه‌ اين‌ كاخ‌ را از يك‌ تاجر روسي‌ كه‌ مالك‌ آن‌ بود، باز پس‌گرفت‌.در سال‌ ۱۳۵۶ اين‌ بنا به‌ عنوان‌ كاخ‌ موزه‌ نظامي‌ دريايي‌ بازگشايي‌ شد. اين‌ موزه‌ ساختماني‌ دو طبقه‌است‌.در سراسر بنا تزئيناتي‌ زيبا اعم‌ از گچ‌بري‌ و نقاشي‌هاي‌ ديواري‌ ديده‌ مي‌شود.آثار نفيس‌ بسياري‌ در اين‌موزه‌ قرار دارد كه‌ يكي‌ از مهّم‌ترين‌ آن‌ها، تابلو نقاشي‌ منسوب‌ به‌ ناصرالدين‌ شاه‌ است‌.

مجموعه‌ عمارت‌ گمرك ،

صل‌ بناهاي‌ اداره‌ بندر متعلّق‌ به‌ دوره‌ قاجار است‌ كه‌ روس‌ها آن‌ را ساخته‌اند و دردوره‌ پهلوي‌، بازسازي‌ شد. ساختمان‌ موزيك‌ كه‌ يك‌ معمار يوناني‌ آن‌ را ساخته‌، داراي‌ سبك‌ يوناني‌ است.گنبداين‌ بنا روي‌ هشت‌ ستون‌ مدور استوار شده‌ است‌ و چون‌ مورد استفاده‌ دسته‌ موزيك‌ ارتش‌ بوده‌ به‌"ساختمان‌موزيك‌" شهرت‌ يافته‌ است‌. بخش‌ تعمير گشتي‌ و به‌ آب‌ انداختن‌ آن‌ها در اداره‌ بندر، از تأسيسات‌ مدرن آن‌ زمان‌به‌ شمار مي‌رود و هنوز نيز جالب‌ و حائز اهميّت‌ است. دو عمارت‌ گمرك‌ و محل‌ استقرار نيروي‌ دريايي‌ از آثاردوره‌ پهلوي‌ است‌.‌ در اقتصاد منطقه‌ دارند.تالاب‌ انزلي‌يكي‌ از بهترين‌ و مناسب‌ترين‌ زيستگاه‌ها براي‌ گونه‌هاي‌ مختلف پرندگان‌ مهاجر است .ده‌ها گونه‌ از پرندگان‌ درمسير مهاجرت‌ و سفر زمستاني‌ تالاب‌ انزلي‌ را براي اقامت‌ زمستاني‌ انتخاب‌ ‌ مي‌كنند.حوزه‌ درياي‌ مازندران‌ ازمهم‌ترين‌ مناطق‌ زيستگاهي‌ پرندگان‌ آبزي‌ مهاجر است‌.تالاب‌ انزلي‌ و جزيره‌هاي‌ آن‌، چشم‌ اندازهايي‌ بسيار زيبادارند مشتاقان‌ فراوان‌ طبيعت‌ را به‌ سوي‌ خود جلب‌ مي‌كنند.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389
اين شهرستان با وسعت 732 كيلومتر مربع در غرب استان واقع شده است . در قديم يكي از روستاهاي كسما بوده نام آن برگرفته شده از نام عارف شيخ عبدالله صومعي است .

جاذبه هاي ميراث گردشگري شهرستان صومعه سرا :

تالاب هنده خاله

تالاب سياه درويشان

تالاب نرگستان

منطقه کلیدبر صومعه سرا

محوطه باستاني هفت دغنان (شامل پل ها ، ساختمان هاي قديمي ، حمام ها و ...)

حمام كسما

پل خشتي گاز روبار

منابازار گسكر

ساختمان زيباي آيت الله ضيابري منطقه کلیدبر صومعه سرا



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389
شهرستان رودبار با وسعت ۲۵۷۴ کیلومتر مربع دومین شهرستان استان گیلان به لحاظ وسعت است که از شمال به رشت، ازجنوب به استان قزوین و از غرب به فومن و استان زنجان محدود می‌شود. شهرستان رودبار درکرانه سفید رود و در منطقه‌ای کوهستانی قرار گرفته‌است و آب و هوای آن تحت تاثیر هوای خشک و نیمه خشک ناحیه مرکزی قراردارد از نظر آب و هوایی این منطقه به ویژه شهر زیبای رودبار دارای آب و هوای مدیترانه‌ای می‌باشند و رویش درختان زیتون در این منطقه گواه موضوع است. این منطقه درمسیر بادهای دایمی دره سفید رود قرارگرفته که بادهای منجیل آن معروف است. درواقع هنگام گذر از رودبار و رسیدن به رشت، گیلان باتمام تنوع و زیبایی‌هایش به گونه‌ای موجز و فشرده از پیش چشم می‌گذرد.

این شهرستان دارای ۴ بخش ‌است.بخش مرکزی شامل شهرهای: رستم آباد ، رودبار، منجيل و لوشان همچنین دهستان کلشتر میباشد. بخش عمارلو شامل دهستانهای : جيرنده و کلیشم می باشد.   بخش خورگام شامل دهستانهای : بره سر و دلفک می باشد.بخش رحمت آباد و بلوکات نیز شامل دهستانهای:توتکابن، بلوکات ، رحمت آباد و دشت و پل می باشد.اقتصاد این منطقه بعلت شرایط خاص اقلیمی بر پایه کشاورزی و دامداری استوار است. مهم‌ترین محصول آن زیتون می‌باشد که عمده ترین محصول کشاورزی شهرستان بوده و دارای فرآورده‌های بسیاری چون روغن زیتون و صابون است. درخت زیتون حدود 600 سال پیش در زمان شاه عباس بزرگ  هم زمان با کوچاندن کردان از نواحی شمال سوریه و حلب، به این منطقه راه پیدا کرد. البته در سالهای اخیر کشت برنج در دشتها همچنین کشت جو نيز در این شهر رواج پیدا کرده است. که هنگام عبور از آن به راحتی قابل مشاهده است.

در این شهر نژادهای مختلفی چون تالش‌ها،تات‌ها، کردها و گیلکها زندگی می کنند.و این امرموجب تنوع زبان در بین ساکنین آن می باشد.رودبار به نامهای مختلفی از جمله «خشکه رودبار»، «رودبارمحمد زمان خانی»،«رودبار زیتون» «پیلده رودبار» معروف بوده‌است که نام رودبار احتمالاً به دلیل جریان داشتن رودخانه سفید رود در این شهرستان پدید آمده‌است. رودبار ازنظر تاریخی دارای قدمتی ۶ هزارساله می‌باشد .آثار بدست آمده در تپه مارلیک حاکی از وجود تمدنی کهن دراین منطقه‌است که مربوط به هزاره دوم قبل ازمیلاد می‌باشد گفتنی است.سروهرزوپل و چراغعلی تپه از مناطق دیدنی شهرستان رودبار می باشد. همچنین می توان به وجود سوسن چلچراغ که یکی از گلهای زیبا و بی نظیر است در این منطقه اشاره کرد.

در این شهرستان رودهای زیر جریان دارد :

سیاه رود ، رودخانی و شاه رود در بخش عمارلو - گوهر رود در بخش رحمت آباد و بلوکات - سفید رود بیشتردر بخش مرکزی( رودبار)



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389
شهر‌ ماسوله‌ در جنوب‌ غربي‌ شهرستان فومن ‌ و در ۶۳ كيلومتري‌ رشت واقع شده است.معماري‌ بومي‌، چشمه‌ سارها، آبشارها و رودخانه‌ «رودخان» و جنگل‌ سرسبزبه‌ آن‌ بخشيده‌ است‌.معماري‌ ماسوله‌ يكپارچه‌ و خانه‌هاي‌ آن‌ دو طبقه‌اند. اين‌ خانه‌ها شامل‌دالان‌ ورودي‌، انبار و سياهچال‌ است‌و با يك‌ رشته‌ پلكان‌ به‌ هم‌ متصل‌ مي‌شوند. پشت‌ بام‌ يك‌ خانه

شهر ماسوله در ناحیه‌ای کوهستانی و جنگلی با ارتفاع 95۰ متر از سطح دریاهای آزاد در دامنه‌ای صخره‌ای با معماری بی‌همتا در ایران و حتی در جهان قرار گرفته است. ماسوله از غرب به خلخال، از شمال به ماسال و از جنوب به تارم علیا محدود است.این شهر از نظر هماهنگی معماری با محیط طبیعی و جغرافیاییِ خود، بی نظیر بوده و طی شماره 1090 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. ازاینرو حفظ و نگهداری و تماشای این مجموعه در وضعیت کنونی و آینده از اهدافِ به ثبت رسیدن و محافظت از این شهرک قلمداد می‌گردد. ولی این شهرک هم اکنون رویارو با مسائلی مانند ریزش سنگ، سیل، رانش زمین، زمین‌لرزه، تصرف به منظور توسعه عمرانی و انسانی و تخریب و ... می‌‌باشد، که احتمال خطر را در این ناحیه به حداکثر می‌‌رساند و با توجه به اینکه در 10 کیلومتری بالاتر از ماسوله جدید، ماسوله قدیم با آثار و بازمانده‌های انسانی از قبیل سنگ کوره و ... در منطقه‌ای گسترده پراکنده شده است که جزء آثار باستانی بشمار می‌آیند. زبان مردم ماسوله، تالشی است.

ماسوله دارای محله‌های ریحانه بر، خانه بر، مسجدبر، کشه سر و اسد محله است.قلل مهم ماسوله عبارت‌اند از: شاه‌معلم (شامولوم)، آسمانکوه، لاسه سر، تروشوم و کله قندی. که قله شاه معلم با ارتفاع 3050 متر بلندترین نقطه استان گیلان می باشد‌، حياط‌خانه‌ بعدي‌ است‌



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389

منجيل شهری است که در استان گیلان و جزو بخش مرکزی شهرستان رودبار است و در کنارسپيدرود بنا شده است .
منطقه‌ای کوهستانی در کرانه خاوری سفیدرود است. منطقه‌ای به شدت بادخیز است.
منجیل عربی شده مانگیل می باشد
سفیدرود رودی در گذر منجیل
بلندترین رود ایران سفیدرود است. نام باستانی آن رود آمارد بوده‌است. از ترکیب دو رود شاهرود و قزل اوزن در شهر منجیل شکل می‌گیرد و تا ریختن به دریای خزر عرض استان گیلان را می‌پیماید.سرچشمه آن در کوه چهل چشمه کردستان است و بطرف مشرق رفته داخل ناحیه گروس می شود و در این محل شعبه دیگری بهمین اسم که از کوههای پنجهعلی در شمال غربی همدان جاری است ضمیمه آن میشود و درگروس و شعبات متعدد دیگری به آن پیوسته و بطرف شمال رفته به میانج میرسد و در آنجا شعبات قرانقو و میانه (میانج) و هشترود و آبهای کوه سهند و بزغوش را وارد آن میکند. پس از آن به جنوب شرقی برگشته و زنجانرود که سرچشمه آن از چمن سلطانیه است از ساحل یمین وارد آن می گردد. بعد شعبات کوچک دیگر از کوههای طارم به آن ملحق شده وارد تنگه منجیل میشود و قبل از منجیل شاهرود که از الموت و طالقان سرچشمه میگیرد و طارم پائین (طارم سفلی) را مشروب میکندو به قزل اوزن پیوسته از این محل به بعد در همه جا سفیدرود نامیده میشود. و از منجیل تا ساحل دریا همه جا سفیدرود به سمت شمال شرقی جاری و جریانش سریع و مقدار آب آن زیاد است. از منجیل تا گندلانبستر آن بین دو کوه و بسیار باریک و از این نقطه ببعد دلتای وسیعی با شعبات زیاد تشکیل داده شعبه اصلی آن در حسنکیاده به دریای خزرمیریزد.
پل منجیل - رودبار
این پل که امروزه ویران شده و بقایای ان در زیر سد سفید رود قرار گرفته است در گذشته بر روی رودخانه سفیدرود و در مجاورت منجیل- از توابع رودبار- قرار داشته و ساختمان اولیه آن مربوط به دوره صفویه بوده است.
الئارئوس- سیاح خارجی- که در حدود سال 1048 ه. ق از این پل دیدن کرده می نویسد: پلی است با شش پایه که هر پایه را اتاقی و آشپزخانه ای بود و پلکانی برای رفتن به اتاق ها داشت بر روی آب سفید رود بنا کرده بودند. گنجایش اتاق ها به قدری بود که تمام افراد یک کاروان را جای می داد ماژور دارسی تد نیز که در سال 1253 ه. ق از این پل دیدن کرده می نویسد: پل منجیل هفت دهانه داشت و متعلق به دوره صفویه بود. قسمتی از پل در زمان نادرشاه خراب شده بود و در حدود چهال سال قبل (پیش از سفر دارسی) سلیمان خان قاجار، حاکم وقت گیلان آن را مرمت کرده بود. طاق دو دهانه ویران شده بود و با تخته آن‌ها را پوشانده بودند.در حدود سال 1275 ه. ق حاجی ملا رفیع شریعتمدار امام جمعه وقت گیلان ظاهرا به دستور ناصرالدین شاه پلی جدید برپا ساخت. این پل از نظر معماری در خور توجه بوده و به هنگام سفر ناصرالدین شاه به گیلان برپا بود و عکسی از آن برداشته شده است. این پل نیز دارای هفت دهانه اصلی و دهانه های کوچک‌تری در بالای پایه ها بوده است پل مزبور ظاهرا در جریان سیلاب سال 1316 ه. ق اسیب فراوانی دید. بعد از این تاریخ کمپانی روسی پلی از آهن بر پایه های پل قدیمی بنا کرد که تا زمان رابینو (1331 ه. ق) برپا بوده است.
فهرست جاذبه های طبیعی
آشتفشان درفک
درخت سرو هرزویل
سوسن چلچراغ یا سوسن سفید (روستای داماش عمارلو)
چشمه لویه
چشمه آب معدنی سنگ رود
چشمه کلشتر (منجیل)
چشمه آبگرم ماست خور (منجیل)
سد منجیل با چشم انداز طبیعی و زیبای آن
چشم انداز و جاذبه های اطراف سد سفیدرود
دهکده ییلاقی بره سر
پارک جنگلی گندلدت
تالاب سیاهرود
دهکده ییلاقی – ورزشی سالانسر
چشمه آب معدنی داماش
دریاچه سد تاریک
http://manjil-gilan.persianblog.ir
منظره زیبای آسیاب بادیهای منجیل
منجیل شهری در جوار رودبار است که به علت نزدیکی با دره سفیدرود بسیار بادخیز میباشد.امروزه با ساختن نیروگاه های بادی در این شهر از این نیروی عظیم باد برای تولید جریان برق استفاده کرده اند. شدت باد در تمام فصول در این شهر بسیار زیاد است طوری که انگار آدم را از جا میکند. چرخش ناهماهنگ پره های آسیابها در نوای باد منظره دل انگیزی به این شهر <رقصان در باد> میدهند که چشم هر بیننده ای را برای دقایقی به سوی خود میکشد.
خانه ها عموما نوسازند و این شما را یاد آن ۳۰۰۰۰ کشته زلزله گیلان میندازد.تنها خدا میداند که چند هزارنفر از زیر این خاکها بیرون آورده نشدند و برای همیشه خوابیدند.انگار ارواح سرگردان آنها تا ابد درآغوش باد خوابیدند .شما هنوز میتوانید زمزمه آنها را از لابلای آوای باد بشنوید


نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389

شهرستان رودسر با وسعتی حدود 1340 کیلومتر مربع در شرق استان گیلان و سومین شهر وسیع آن می‌‌باشد. رودسر از شمال و شمال شرقی به دریا ی خزر، از جنوب به سلسله جبال البرز و از شرق به شهسوار از استان مازندران و از غرب به لنگرود و دیلمان منتهی می‌شود. شهرستان رودسر دارای چهار بخش مرکزی، کلاچای، چابکسر و رحیم آباد می‌‌باشد. قومیت مردم رودسر گیلک و به زبان گیلکی با لهجه بیه پیش (شرق گیلان) تکلم می‌‌کنند. مذهب مردم رودسر شیعه جعفری و اثنی عشری است
تاریخچه رودسر
رودسر در زمانهای قدیم به نامهای کوتم و هوسم نامیده می‌شود و دارای تاریخ بسیار دوری می‌باشد. یکی از روستاهای رودسر به نام تیمجان در زمان سلطنت شاه عباس اول دارای ضرابخانه بوده که سکه‌های ضرب شده در این محل موجود است مقدسی جغرافی دان معروف در سال ۳۷۵ هجری قمری در کتاب (احسن التقاسیم فم معرفه الاقالیم) آورده هوسم را بازاری نیکو و مسجد جامعی نزدیک مقرحاکم است و یا حمداله مستوفی در سال ۷۴۰ هجری قمری از هوسم به عنوان بندر و لنگرگاه کشتی‌هایی که از گرگان و طبرستان آذوقه حمل می‌کردند یا نموده مردم [رودسر] دارای عواطف و پایبند به اصول مذهبی می‌باشند. این مطلب را رابینو در کتاب ولایات دارلمرز گیلان بدین صورت آورده: مردم رودسر به ملایمت طبع و علاقه مندی به مذهب معروف می‌باشند.
آب و هوا
قسمت کوهستانی آن خوش آب و هوا و سردسیر می باشد. و قسمت شمالی آن که در قسمت دریای خزر و جلگه قرار گرفته است معتدل و مرطوب می باشد.
اقتصاد و محصولات
اقتصاد مردم رودسر به علت قرار گرفتن درکنا دریا و زمین‌های مناسب بیشتر بر پایه کشاورزی و ماهیگیری استوار است. از محصولات تولید شده در رودسر می‌‌توان برنج، چای، ابریشم و کنف و مرکبات، گندم، جو، فندق، گردو، حبوبات، گل گاوزبان و انواع سبزی و ابریشم را نام برد. تنوع و فراوانی در رودسر باعث گردیده تا بازار هفتگی آن که در روزهای یکشنبه دایر می‌‌گردد از رونق فراوانی برخوردار باشد. بافت چادرشب، لباس قاسم آبادي ،حصیر، جوراب پشمی، زنبیل، نمد بافی و تولید انواع سرامیک و سفال را نام برد که اغلب در یکشنبه بازار رودسر عرضه می‌‌گردد.
جاذبه‌های گردشگری و تاریخی
منطقه بسیار پرجاذبه سفیدآب رحیم آباد رودسر و آبشار زیبای آن با چشمه‌های زلال و متعدد که از - کوههای پر برف سرچشمه گرفته و از میان جنگل‌های انبوه می‌‌گذرد - چشمه زیبا و خروشان آسمان رود واقع در 45 کیلومتری رحیم آباد رودسر در منطقه اشکورات علیا - منطقه سرسبز و فوق العاده دیدنی اشکورات با طبیعتی بکر - ساحل بسیار زیبا و آرام رودسر به طول 40 کیلومتر هرساله پذیرای خیل مشتاقان دریا می‌‌باشد - منطقه جنگلی و کوهستانی سرولات (در چابکسر) بارودی بسیار پرآب و زلال که نزدیکی آن به دریا - تلفیقی از یک شاهکار طبیعت می‌‌باشد چشمه آب معدنی سجیران واقع در روستای جیرک در یک مسیر کوهستانی و در لابلای جنگل انبوه که - دارای خواص فوق العاده شفابخش و مفید برای بیماریهای کلیوی - کبدی و گوارشی می‌‌باشد همچنین وجود غارهایی مربوط به انسان‌های ماقبل تاریخ در این منطقه حاکی از زندگی انسان‌های اولیه - می باشد که می‌‌توان به غار دیارجان نزدیک آشورآباد و غار کبیران نزدیک گرمابه دشت رودسر و غار سرد دره در روستای شاهیجان اشکور اشاره کرد.
نقاط زیارتی و تاریخی
گنبد پیر محله یکی از نقاط تاریخی رودسر و از عجایب هفتگانه گیلان می‌‌باشد. ساخت گنبد مربوط - به دوره کیانیان و به صورت هشت ضلعی می‌‌باشد
قلعه بندبن واقع در بندبن قاسم آباد رودسر با برجی به ارتفاع 12 متر که ظاهراً در زیر قلعه راه‌ها و - دالانهایی برای تردد وجود داشته است . بندبن روستائي زيبا و تاريخي با مردماني فرهيخته و اهل دانش است که در آن قلعه اي سنگي متعلق به دوران باستان وجود دارد . قدمت اين قلعه به هزاران سال پيش باز مي گردد که ساکنان اين نقطه جغرافيائي از آن به‌عنوان قلعه دفاعي در برابر حملات دشمنان دريائي خود استفاده مي کردند . در معماري اين قلعه از مواد و ترکيبات خاص و کم نظيري استفاده شده است که با وجود رطوبت شديد هوا ، آنرا تا کنون پابرجا نگاه داشته ، از اطراف اين قلعه گنجينهايي کشف شده است . در ابتداي روستاي بندبن امامزاده اي واقع است که محل زيارت مومنين مي باشد .
پل آجری تیمجان که ساخت آن مربوط به دوره صفویه می‌‌باشد - مسجد جامع تیمجان و قبور سادات مرعشی - بقعه متبرکه یحی دلیجان فرزند امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه آقا سید محمد فرزند گرامی امام موسی بن جعفر ه - بقعه متبرکه آقا سید عبداله فرزند گرامی امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه آقا سید نصرالدین از نوادگان امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه آقا سید نصرکیا از نوادگان امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه آقا سید مبین از فرزندان گرامی امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه آقای سید معین از فرزندان گرامی امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه آقای سید مرتضی از نوادگان گرامی امام موسی کاظم ه - بقعه متبرکه سیده بی بی سکینه از فرزندان گرامی امام موسی بن جعفر ه -
روستاهای مهم رودسر
1.بازرگان محله
2. کهنه گویه
3.چینجان
4. تمیجان
5. کرفستان
6. لشکاجان
7. خلیفه محله
8.دوستكوه
9. ماچیان
10.گسکر محله
11.اوشیان
12.سیاهکل رود
13.رضا محله
14.قاسم آباد و بندبن
15.جواهردشت
16.چایجان
17.کلکاسرا
18.لیما
19.چافجیر
20.صحنه سران
21.دیودراکو
22.گواسرا
23.ولیسه
24. بازنشین
25.دشتك شوئيل
26.نیلو
27.جیرکل
28. سجیران
29.لهداربن
30.سیارستاق اشکورات
31.سارم
32.شوئیل
33.ناصر سرا
34.چمتو
35-صمداباد(دریاچه زیبا)
http://gilane-ma1.blogfa.com
رودسر، در زمانهای قدیم، به نامهای کوتم و هوسم نامیده می‌شد. یکی از روستاهای رودسر به نام تمیجان در زمان سلطنت شاه عباس اول دارای ضرابخانه بوده که سکه‌های ضرب شده در این محل موجود است. مقدسی، جغرافی دان معروف، در سال ۳۷۵ هجری قمری در کتاب (احسن التقاسیم فم معرفه الاقالیم) آورده که هوسم را بازاری نیکو و مسجد جامعی، نزدیک مقر حاکم است. حمدالله مستوفی در سال ۷۴۰ هجری قمری ، از هوسم به عنوان بندر و لنگرگاه کشتی‌هایی که از گرگان و طبرستان آذوقه حمل می‌کردند یاد نموده است. نام رودسر ترکیبی از دو پاره واژه رود و سر است. سر در زبان دیلمی و پهلوی به معنی کنار است مانند سر و سامان داشتن یعنی کسی را در کنار خود داشتن. در نتیجه نام این شهر به معنی کنار رود است


نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه بیست و چهارم مهر 1389