گیلان سر سبز
گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ گروه طراحی پيام بلاگ

 

تپه مارلیک

تپه مارلیک یک محوطهٔ باستانی در کرانهٔ خاوری سفیدرود و در درهٔ "گوهر رود" استان گیلان است. تپه مارلیک بقایای به جای مانده از تمدن باستانی متعلق به دست کم ۳۰۰۰ سال پیش است. پژوهشگران گمان می برند که این تپه آرامگاه خصوصی فرمانروایان و شاهزادگان مردمان این تمدن بوده است.

 

نام

گروهی از پژوهشگران نام مارلیک را برگرفته از واژگان گیلکی "مار" و "لیک" (سوراخ) می‌دانند و دلیل این نام گذاری را انبوه مارهایی که در گذشته در آن زندگی میکردند می‌دانند. گروهی دیگر مارلیک را برگرفته از نام قوم آمارد می شمارند.آنها مارلیک را ساخته شده از ۲ واژه "مارد" (اشاره به آماردها) و "لیک" (قوم) می‌دانند. اگر این نظریه درست باشد این تمدن به مردم آمارد تعلق دارد.

 پیشینه

تپهٔ مارلیک تا سالهای دههٔ ۱۳۴۰ تمدنی ناشناخته بود. در طول سالهای ۱۳۲۰-۱۳۳۰ دامنه‌های البرز جولانگاه قاچاقچیانی بود که اشیابه دست آمده از دره گوهر رود را در بازارهای عتیقه به فروش میرساندند. در سال ۱۳۴۰ بود که دره گوهر رود توسط یک تیم باستان شناس ایرانی به سر پرستی دکتر عزت‌الله نگهبان کاوش شد.در این دشت تپه‌های باستانی زیادی وجود دارند که ۵ تپه مارلیک، زینب بیجار، دور بیجار، پیلاقلعه و جازم کول از همه مهمتر هستند.

 آثار باستانی

پژوهشگران بر این باورند که آثار باستانی این منطقه متعلق به فرمانرواینی است که در اواخر هزاره دوم و آغاز هزاهٔ اول پیش از میلاد بر این ناحیه حکومت میکردند. مردمان این تمدن مردگان خود را بنا بر آیین خود و همراه با اشیاارزشمند به خاک می سپردند. در این تپه ۲۵ آرامگاه وجود دارد و در برخی از آنها بازمنده استخوان به دست آماده است. در همهٔ آرامگاه‌ها اشیایی مانند ظروف سفالین، دکمه‌های تزئینی، انواع سرگرز، پیکان، جام‌های چینی، طلا، نقره و مفرغ، خنجر، شمشیر،مجسمه‌های برنزی و سفالی، سرنیزه و کلاه‌خود و ... پیدا شده است. پارچه‌های به دست آماده نیز خبر از وجود بافندگی در هزاران سال پیش در ایران میدهند. همچنین در کاوشگری‌ها آثار ساختمان چهار دیواری پدیدار شد که در حدود ۳۰متر مساحت داشت و به نظر می‌آمد آرامگاه یا معبد باشد.
گفته می‌شود که جام‌های شیشه‌ای در این محوطه از اولین نمونه‌های صنعت شیشه سازی بشر است.

گردنبند یافت شده در مارلیک با نشان سواستیکا. نگهداری شده در موزه ملی ایران

برای مردم این فرهنگ خورشید تا حد پرستش مهم بوده است. نقش خورشید به صورت ترنج‌های هندسی در کف بسیاری از جام‌ها و ظروف است. خورشید در مرکز همه چیز است و همه جاندران از روشنایی او زندگی میگیرند. همچنین به خاک سپردن مردگان با چنین اشیایی نشانگر اعتقاد آنها به زندگی پس از مرگ می‌باشد.
این نکته قابل ذکر است که آثار به دست آمده از این تپه به خصوص ظروف مفرقی شباهت‌های زیادی به آثار به دست آمده از سیلک کاشان دارد. پاره از باستان شناسان بر این باور هستند که اقوام سیلک در حقیقت همان مارلیک‌ها بودند که بر آثر حملهٔ آشوریها به منطقهٔ سیلک کاشان مهاجرت کردند، و سپس با پیوستن به مادها در ایجاد امپراتوری مقتدر ماد در آغاز هزاهٔ اول پیش از میلاد نقش به سزا داشتند.

 جام مارلیک

جام مارلیک جامی از زر ناب و به ارتفاع ۱۸ سانتی متر است. ارتفاع نقش‌های برجسته جام به ۲ سانتیمتر می‌رسد. نقش میانی جام درخت زندگی است که در هر دو سوی درخت ۲ گاو بالدار که از درخت بالا میروند. هویت ایرانی سازندهٔ این جام از نمایش نیم رخ بدن حیوان‌ها و سر آنها از رو به رو آشکار است. در کفّ این جام گلی نقش بسته که در وسعت آن یک خورشید با شعاع منظم نقش بسته است.

 



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه سی ام آبان 1389

پل غازیان در استان گیلان

پل غازیان و پل انزلی از پل های ارتباطی در بندر انزلی از استان گیلان ایران محسوب می‌ شوند .
 
انزلی قبل از احداث پل
درگذشته رفت و آمد از انزلی به غازیان به وسیله قایق صورت می‌گرفت تا اینکه تصمیم گرفته شد انزلی وسیله دو پل به راه زمینی غازیان رشت متصل گردد .
معرفی پل غازیان
پل غازیان به میان پشته به طول ۲۱۰ متر و عرض ۱۰ متر و ارتفاع ۸۵/۶ متر با ۵ دهانه که یک دهانه از آن به طول ۲۵ متر متحرک بوده‌ است  .
هردو پل غازیان و انزلی ازبتون مسلح ساخته شده شروع ساختمان از اواخر تیرماه ۱۳۱۴ شمسی و پایان کار دراوایل تابستان ۱۳۱۶ شمسی یعنی مدت ۱۸ ماه بوده و در خرداد ماه ۱۳۱۷ مورد استفاده قرار گرفته و روز چهارشنبه هفتم آذر ماه ۱۳۱۸ شمسی به طور رسمی تحویل گردید  . این دو پل وسیله کمپانی ( سنتاب ) آلمانی و شرکت‌ های مختلف از جمله ( موتلا ) سوئدی ساخته شد و در نتیجه با احداث آن راه ارتباطی آذربایجان رشت - قزوین - تهران برقرار شد .
این پل 40/210 متر طول و 10 متر پهنا دارد . ارتفاع آن از سطح آب 85/6 متر و دارای 5 دهانه ثابت و یک دهانه متحرک به طول 25 متر است . از زیر دهانه اخیر در گذشته کشتی ها تردد می کردند . مصالح مورد استفاده در بنا ، بتون و آهن است . قسمت متحرک پل توسط چرخ دنده و به کمک نیروی موتور یا انسان به بالا و پایین حرکت می کند . این پل به شماره 1514 به ثبت تاریخی رسیده است .
پل میان پشته را پل رابط گیلان و آذربایجان نیز گفته اند زیرا مسافران آذربایجانی که از راه اردبیل و آستارا به گیلان می آیند از روی این پل می گذرند . پل میان پشته ، در دوره پهلوی ، بین غازیان و میان پشته ساخته شد . طول این پل 210 متر و عرض آن 10 متر است . این پل بتونی که ارتفاع ان از سطح آب هفت متر است . یکی از شاه کارهای صنعت پل سازی اوایل قرن حاضر است . ساختمان پل در 1316 ه . ش پایان یافت و از آن تاریخ تا امروز بی وقفه مورد استفاده بوده است . پل دیگری با 127 متر طول بندر انزلی را به میان پشته پیوند می دهد . این پل که از روی مرداب یا رود انزلی می گذرد سه چشمه دارد . چشمه فولادی میان پل 25 متر طول و شش متر ارتفاع دارد .
پل غازیان روی رودخانه انزلی ، بین غازیان و میان پشته و در مسیر ارتباطی تهران رشت قرار دارد . ساخت این پل ، به همراه پل دیگر انزلی ، توسط مهندسان سوئدی در سال 1316 به پایان رسید .
پل غازیان در زمان خود از معدود پل‌های پیشرفته جهان در نوع خود بوده و بر همین اساس ، جزو پل ‌های تاریخی ایران به ثبت رسیده است .
این پل به شماره 1514 به ثبت تاریخی رسیده است . این پل بتونی که ارتفاع آن از سطح آب 7 متر است .
پل دیگری با 127 متر طول بندر انزلی را به میان پشته پیوند می‌دهد . این پل که از روی مرداب یا رود انزلی می‌گذرد 3 چشمه دارد .
ابتدا از بستر رودخانه و محل بر پایی پایه های پل نمونه برداری و به آلمان فرستادند و پس از 6 ماه محاسبات روی نمونه برداری ها ، پل ها را طراحی و شروع به کار کردند . ابتدا پایه های پل غازیان را شروع کردند . میخ های بتونی را با میخ کوب که با بخار کار می کرد در محل های تعیین شده بطور عمود و ضربدر در بستر رودخانه فرو کردند ، آنگاه بتن بالای میخ ها را قدری شکستند تا میله های آهنی آن بیرون بیاید و بعد طبق طرحی که داشتند حدود یک متر بالای آب روی میخ ها قالب گیری کردند و آهن بندی را بسته بتن ریزی نمودند  .
روی هم رفته بین 500 تا 600 نفر کارگر ایرانی و خارجی کار می کردند ، پس از اینکه کار میخ کوبی پل غازیان تمام شد بلافاصله میخکوبی پل انزلی آغاز گردید  . بخاطر آنکه یک دستگاه برای میخکوبی داشتند  .
کمپانی اصلی احداث پل ها « سنتاب » آلمانی بوده و شرکت های دیگری از جمله « موتلا » سوئدی فعالیت داشت .
احداث این پل ها به مبلغ 1800000 تومان با شرکت سنتاب آلمانی بسته شده بود  . احداث یراشیبی چهر سمت دو پل را نیز مبلغ 200000 تومان پیمان بستند .

 



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه سی ام آبان 1389

بقعه شیخ زاهد گیلانی بنایی در روستای شیخانور در ۳ کیلومتر لاهیجان در استان گیلان است که بنا بر برخی منابع آن را مدفن شیخ تاج‌الدین ابراهیم ملقب به شیخ زاهد گیلانی از عرفا و دراویش بزرگ و از استادان شیخ صفی‌الدین اردبیلی دانسته اند. این بنا دارای یک گنبد هشت ترک فیروزه‌ای بوده و در میان مزارع برنج و چای و جنگل احاطه شده است و از مقاصد گردشگری استان گیلان است.

تاریخچه بنا

وفات شیخ زاهد در سال ۷۰۰قمری بود و او را در درحوالی سیاهورود در ناحیه غربی گیلان دفن کردند. بنابر برخی روایات بعدها در سال ۸۹۲قمری سلطان حیدر صفوی به سبب خوابی که دیده بود، با معماران و نجاران خود که از شهر شیروان با کشتی به گیلان منتقل کرده بود این بنا را ساخت و جسد شیخ را به آن جا منتقل کرد.

بنای بقعه دارای دو اتاق مربع و مستطیل شکل در کنار است. در سمت شمال، ایوان طویلی با هفت فیلپا قرار دارد. در شرق حرم، ایوانی با شش فیلپا و در حاشیه و قسمت جنوبی همین اتاق نیز ایوان دیگری با شش فیلپا دیده می‌شود. ازاره دیوارهای ایوان‌ها تا ارتفاع ۱۱۵سانتی متر با کاشی کاری هفت رنگ عصر قاجار تزیین شده است و طاقچه‌هایی با طاق جناقی در قسمت‌های مختلف ایوان به چشم می‌خورد. بنا دارای گنبد هرمی و هشت ترک است که شیب تند آن به دلیل عبور سریع آب باران ساخته شده است. سطح حره را با کاشی کاری زرد و آبی، سفید و سیاه، با نقوش سنتی و گل دار پوشانده‌اند. اطراف گنبد و دیگر نقاط بنا را با سفال پوشش داده‌اند.

این بنا متعلق به قرن نهم قمری بوده و دارای شماره ثبت ملی ۸۲۴ از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور است.

سید مهدی باشکیجانی

در این بقعه و در جوار مزار شیخ زاهد گیلانی مزاری دیگری است که طبق کتیبه موجود متعلق به سید رضی بن سید مهدی الحسینی باشکیجانی است که در ۸۳۵ هجری درگذشته و در این مکان به خاک سپرده شده است

مدفن واقعی شیخ زاهد

از آنجا که در این بقعه هیچ کتیبه ای مبنی بر تایید دفن شیخ زاهد گیلانی در این مکان ندارد و همچنین بنابر برخی منابع تاریخی، برخی از محققین در مورد اینکه این بنا مدفن واقعی شیخ زاهد گیلانی باشد شک دارند و مدفن واقعی او را در مکان اولیه یعنی روستای سیاهورود دانسته اند.



نوع مطلب : گردشگری، مشاهیر، مکان های مذهبی،
برچسب ها :
پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389

باغ محتشم



عمارت کلاه فرنگی باغ محتشمه مئن

قدمت پارک شهر یا باغ موحتشم که شا گوفتن الان پارک اصلیه رشته به دوران سلطنته ناصرالدین شاه قاجار واگرده.

صاحب اصلیه أ پارک اکبرخان بیگلار بئیگی ئیسه که از زمینداران و پولدان درجیه یئک در دوران قاجار بو و حتا گمرکان شمال هم تو ایجاریه أ اقا نهابو.

از قرار معلوم درخت کارین أ پارک و خیابان کئشئن اطراف اون و هتو چاگودن ائیته ساختمان تابستانی که بعدن معروف ببوسته به عیمارته کولاه فرنگی همه و همه زیر نظر اکبر خان صورت بیگیفته.

أ پارک بعد از موردن اکبر خان به صورت ارثیه فارسه به اونه دختر از اون هم به اونه عموپسر فارسه به ئیسمه صادق خان اکبر محتشم الملک (سردار معتمد) و از أ موقع به بعد او پارک به باغ موحتشم معروفه ببوسته.

بعدن در زمان پهلوی آ پارک به جای بدهیهای مالیاتی به تصرف دولت در بامو و از اون به بعد به صورت پارک عمومیه رشت مورد استفاده اهالی و مردوم قرار بیگیفته.

بزرگی اولیه أ پارک چندین برابر الانه اونه ولی کم کم با بزرگا بوستنه شهر و خیابان کشی های پوشت سر هم از اونه وسعت کما بوسته .

تو آ سی ساله گذشته هم باساختنه اوستانداری و شهر بازی او باغه میئن ، باز هم پارک کوچیکترا بوست که البته تازگیان اوستانداری به ائیته جای دیگر مونتقلا ببوسته و قراره به جای او ساختمان اوستانداری کتابخانه ملی چاگوده ببه . اخره أ پارک هم ائیته رودخانه نها که قبلنا اونه میئن ماهیگیری گودیدی که امروز به خاطر ان که اب های فاظلاب و اشغالان بیمارستانیه اونه میئن سرریز به کاملن غیر قابله ئیستیفادیه.




نوع مطلب : گردشگری، مکان های تاریخی،
برچسب ها :
پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389
آبشار لونک، این آبشار در منطقه جنگلی کنار جاده کوهستانی سیاهکل به دیلمان پس از شهر سیاهکل قرار دارد و فاصله آن تا شهر سیاهکل حدود ۲۵ کیلومتر است. این آبشار دوقلو می‌باشد. این تنها یکی از آبشارهای کوچک و بزرگ این منطقه می‌باشد. این آبشار در فصل بهارو پاییزآب فراوانی دارد و در تابستان کم آب می‌باشد. این منطقه علاقه مندان خاص خود را دارد و زوجهای جوان در روز عروسی خود به کنار این آبشار آمده و عکسهای به یاد ماندنی می‌گیرند.

نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
سه شنبه بیست و پنجم آبان 1389

آبشار لاتون در استان گیلان، ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان آستارا، شهر لوندویل روستای کوته کومه جای گرفته‌است .

ارتفاع تقریبی آبشار لاتون ۱۰۵ متر می‌باشدکه بلندترین آبشار استان گیلان است.

مسیر صعود

فاصله از روستای کوته کومه تا آبشار حدود 6 کیلو متر است که در مدت طی این مسافت 5/3 ساعتی در حدود 750 متر ارتفاع زیاد می‌شود .

مسیر صعود آبشار تپه‌هایی جنگلی وبسیار زیباست که در طول مسیر چشمه‌های فراوانی با آبی خنک و نوشیدنی دیده می‌شود . انتهای مسیر نیز دارای پرتگاههایی خطرناک و مرگبار می‌باشد.آبشار از فاصله 500 متری قابل رویت است .

در مسیر صعود به آبشار لاتون به روستای قدیمی آسیو شوان می‌رسیم که تقریباً خالی از سکنه‌است . به زبان تالشی آسیو به معنی آسیاب و شوان به معنی کنار رودخانه می‌باشد .

در حاشیه آبشار یکی از زیباترین جنگلهای متراکم بکر و دست نخورده گیلان با انبوهی از درختان آلو، گلابی، گردو، فندق و سیب وحشی وجود دارد که در 9 ماه از سال سرسبزی و زیبایی خود را حفظ می‌کند.

سرچشمه آبشار

این آبشار از دامنه‌های شرق کوه اسپیناس سرچشمه گرفته و به رود خانه لوندویل که با طول ۱۷ کیلومتر خود نیز از کوه اسپیناس سرچشمه گرفته سرازیر می‌شود و با شیب تندی به سمت کوته کومه و لوندویل حرکت کرده و در آخر وارد دریای خزر می‌شود .

حجم آب آبشار در فصول مختلف سال متفاوت است ولی در تمام فصول آب دارد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
سه شنبه بیست و پنجم آبان 1389

لَوَندِویل یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.این شهر با جمعیت ۸۵۱۷ نفر (نتایج سرشماری ۱۳۸۵)در بخش لوندویل شهرستان آستارا قرار دارد.


موقیعت

شهر لوندویل مرکز بخش لوندویل در شهرستان آستارا , گیلان قرار دارد. این شهر در طول جغرافیایی۴۸ درجه و ۵۲ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۸ درجه و ۱۸ دقیقه شمالی واقع است. و ارتفاع متوسط آن از سطح دریاهای آزاد ۱۰- متر است. بخش لوندویل دارای ۱۴۸ کیلومترمربع وسعت دارد که از همین مقدار ۵/۵ کیلومتر مربع در محدوده شهری لوندویل قرار دارد. بخش لوندویل مشتمل بر یک نقطه شهری شهر لوندویل) و دو دهستان(دهستان‌های چلوندو و حومه لوندویل(کانرود) ۲۳ روستای دارای سکنه و ۱۰ روستای با جمعیت فصلی است.[

محیط طبیعی

بخش لوندویل شامل سه قسمت جلگه‌ای، کوهپایه‌ای و کوهستانی است و هوای جلگهٔ آن در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان ملایم و هوای کوهستان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است. متوسط بارندگی آن ۱۴۰۰ میلی متر است و تعداد روزهای یخبندان به طور متوسط در طول سال ۲۱ روز است. کوه خانبلاغی با ارتفاع ۲۱۶۷ متر بلندترین نقطه کوهستانی این منطقه‌است و سواحل دریای خزر با ارتفاع ۲۷- پایین تر سطح آب‌های آزاد است. در محدود شهرستان آستارا رودهای پرآبی چون چلوند، لوندویل و کانرود جریان دارند

محیط انسانی

طبق نتایج رسمی سرشماری عمومی نفس و مسکن سال ۱۳۸۵ شهر لوندویل دارای۸۵۱۷ نفر جمعیت است و رشد جمعیت آن در طی دوره ۱۰ ساله ۸۵-۷۵ معادل۴/۳درصد بوده‌است. شهر لوندویل مرکزیت بخش لوندویل دارا است بخش لوندویل دارای ۲۳۰۷۸نفر جمعیت دارد. که ۱۴۵۶۱ نفر در مناطق روستایی این بخش ساکن هستند.زبان رایج در کوچه وبازار شهر ترکی آذری است و اکثریت مردم به این زبان تکلم می‌کنند ولی عدهای از مردم این شهر در قسمت‌های غربی شهر زبان اصلی شان تالشی است.از نظر مذهبی اکثریت مردم این شهر شعیه مذهب هستند ولی اقلیتی از مدم این شهر مذهب سنی شافعی دارند. در محدودهٔ شهری لوندویل ۸ مسجد وجود دارد که ۶ مسجد مربوط به اهل تشیع و ۲ مسجد مربوط به اهل سنت است. به لحاظ محصولات کشاورزی در محدوده بخش لوندویل کشت برنج، گندم، ذرت، توتون، صیفی جات و حبوبات رواج دارد در سالهای اخیر کشت کیوی نیز رواج یافت است.

جاذبه‌های گردشگری

بخش لوندویل دارای جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی فراوانی برای گردشگری است که به موارد زیر می‌توان اشاره کرد. ۱)امامزاده ابراهیم و قاسم ۲)آرامگاه بابا حسن از عرفای منطقه ۳)آرامگاه محمد دوست در قره سو ۴)آرامگاه بابا علی در روستای باباعلی ۵)مجتمع ساحلی صدف و طرح سالم سازی آن ۶)آبشاری زیبابا نام آبشارلاتون در میان جنگل‌های لاتون با ارتفاع در حدود ۱۰۳ متر ۷)آبشار میه کومی ۸)آب گرم روستای کوته کومه ۹)مناطقی سرسبز و ییلاقی لاتون، باباعلی، اسبینه و... ۱۰)سواحل ۱۰ کیلومتری کناره‌ای دریای خزر 11)طرح سالم سازی شهر لوندویل

شاعران

  • صمد جامی
  • شهرام پوررستم
  • رویا زاهد نیا
  • یاسر فرازی مقدم

پناهگاه حیات وحش لوندویل

پناهگاه حیات وحش لوندویل بین 19/38 تا 28/38عرض شمالی و 52/48 تا 54/48طول شرقی و در استان گیلان ودر ما بین بخش لوندویل و بخش مرکزی شهرستان آستارا واقع شده است. مساحت آن در حدود ۱۰۲۶ هکتار می باشد.

پستانداران : سمورآبی , گورکن , فوک دریای خزر و شغال .

پرندگان: قوی گنگ ,‌قوی فریادکش,‌فیلوش,‌اردک سیاه کاکل,‌اردک چشم طلایی , باکلان کوچک و بزرگ,

عقابها , کاکائیها, پرستوهای دریایی, آبچلیکها , حواصیلها , سهره‌ها , چرخ ریسکها ,گیلانشاه خالدار ,‌پری شاهرخ, درنا و قرقاول. پناهگاه حیات وحش امیر لوندویل با مساحتی بالغ بر 1074 هکتار که ازجنوب به شهر لوندویل و از شمال به شهر آستارا واز شرق به دریای خزر و ازغرب به جاده آستارا به لوندویل قرار دارد این منطقه در سال 1352حفاظت شده اعلام طی مصوبه ش ارتفاع متوسط منطقه 20 متر پایین تر از سطح دریاهای آزاد است .پناهگاه حیات وحش لوندویل دارای اقلیم خیلی مرطوب معتدل با متوسط بارندگی و دمای سالانه یکهزار و 100 میلی متر و15 درجه سانتی گراد است ماره 63 مورخ 21/5/1354 شورایعالی محیط زیست به مجموعه مناطق تحت مدیریت سازمان پیوست.

ویژگیهای منطقه پناهگاه حیات وحش

این منطقه نمونه منحصر به فرد از باقیمانده جنگلهای جلگه‌ای هیرکانی است. حدود 3/1 منطقه از برکه، آببندان و تالابهای مشجر تشکیل شده است از گونه‌های مهم گیاهی میتوان از نی؛ لویی؛ انار وحشی؛ توسکای قشلاقی ازگیل لرگ؛ لیلکی وتمشک و ... این پناهگاه شامل زیستگاه‌های متنوع آبی و خشکی برای جانوران است .125 گونه جانوری در منطقه شناسایی شده است که مهمترین آنها عبارتند از روباه معمولی ،گراز،سمورآبی ،سیاه کاکل،پری شاه رخ و درن فک؛ قوی فریاد کش؛ انواع اردک؛ حواصیل؛ گیلانشاه خالدار و درنا نام برد.عوامل تهدید کننده پناه گاه حیات وحش

از مهمترین عوامل تهدید میتوان وجود مستثنیات و تغییر کاربری اراضی تعارضات به اراضی حاشیه تالاب ؛ چرای دام ؛ شکارو صید غیر مجاز؛ تاسیسات جهانگردی و برداشت صدف نام برد



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
بندر کیاشهر (حسن کیاده یا بندر فرحناز) شهری است در فاصله ۱۷ کیلومتری آستانه اشرفیه و تقریباً ۵۰ کیلومتری رشت.

جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت کیاشهر (۴٬۰۶۹خانوار) برابر با ۱۳٬۷۶۲نفر بوده است.

از مهم‌ترین بخش‌های این شهر می‌توان به کوی امام، دستک، سالکده ، لسکوکلایه بزرگ و امیرکیاسر اشاره کرد. منبع درآمد مردم این شهر، کشاورزی و ماهیگیری است. مرغوب‌ترین برنج کشور در این منطقه وجود دارد ولی متاسفانه برنج این شهر با نام آستانه اشرفیه که شهرستان این بخش است به فروش می‌رسد و همچنین خاویار کیاشهر از معروفیت جهانی برخوردار است وبادام زمینی ایران (پسته شامی) در این شهر کشت می‌شود. بندر کیاشهر رودخانه‌ای زیبا به نام سفیدرود دارد که در کنار بوجاق حسن کیاده قرار گرفته است. این بخش دارای یک مرداب بسیار زیبا می‌باشد که با گذر یک پل چوبی از وسط آن این منطقه را بسیار زیبا نموده است در ابتدای مسیر منتهی به پل که از وسط شهر عبور می‌کند هتل بزرگ دریا قرار دارد که بام آن چشم انداز زیبایی از دریا و مرداب و جنگلهای اطراف را به بیننده هدیه می‌کند.

مسیرهای ورودی به داخل شهر کیاشهر: معمولاً بیشتر مسافران از مسیر شهرستان آستانه اشرفیه وارد این شهر می‌شوند ولی: از سمت غرب می‌توان از بندرانزلی- زیبا کنار یا لشت نشاءو از سمت شرق میتوان لاهیجان- دهشال - لسکوکلایه-امیرکیاسر یالاهیجان-رودبنه-دهکاء ویا لنگرود-چمخاله وارد این بخش زیبای کشور شد.

مکان زیارتی نام این مکان زیارتی بقعه آقا سید ابو جعفر می‌باشد این مکان در کیاشهر خیابان شهدا واقع شده است این سید بزرگوار جدشان به امام رضا (ع) می‌رسد مکان تفریحی در این منطقه یک بندر تفریحی و یک پارک جنگلی زیبا وجود دارد مشاهیر: مهدی محمددوست-دکتر میرعباس جلیلی- سعید شفیعی ثابت



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

چوبر شهری است در استان گیلان ایران. این شهر از توابع شهرستان تالش این استان است. جمعیت چوبر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۱٫۴۸۱ نفر بوده‌است

این شهر در سال ۱۳۸۴ خورشیدی از ادغام پنج روستا تشکیل شد. آبشارهای کوهستانی از جاذبه‌های گردشگری چوبر هستند. طرح هادی شهر چوبر به تصویب رسیده و سه خیابان اصلی شهر در دست بهسازی است.[

درصد بالایی از مردم تالش‌تبار این شهر و چند روستای ساحلی اطراف به تدریج زبان تالشی را کنار گذاشته و به زبان ترکی آذربایجانی گویشور شده‌اند. این امر در بخش‌هایی از منطقه تالش‌نشین ایران شامل برخی مناطق در ناحیه‌ای که از شهر هشتپر آغاز می‌شود و تا آستارا ادامه می‌یابد مشهود است. در مناطق تالش‌نشین (تالش گشتاسبی) جمهوری آذربایجان نیز همین روند در جریان است. زبان تالشی هنوز در روستاهای کوه‌پایه‌ای و کوهستانی پیرامون چوبر برتری دارد.

در سال ۱۳۸۷ پدیدهٔ رانش زمین که پیش از این در منطقه چوبر بی‌سابقه بود رخ داد.

مکان‌های دیدنی

تاوا گولی واقع در بالامحله چوبر. اماکن متبرکه امامزاده نرگس خاتون٫ نه ساله، سیدآباد محله٫ دروار محله٫ للکه محله٫ رود سرا٫ بازار چوبر٫ حاج یدالله محله1و2 ٫هنری محله٫ کچیم٫ خودکار محله٫ مسجد قباقی٫ دهقان محله و الکوفی و ییلاقات

 

 در قدیم

فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲ در مورد چوبر می‌نویسد: دهی است از دهستان کرگان‌رود شمالی بخش مرکزی شهرستان طوالش. در ۳۷ هزارگزی شمال هشتپر و ۳ هزار گزی شمال حویق سر راه شوسه آستارا واقع شده‌است. جلگه و مرطوب است. ۱۷۲۵ تن سکنه دارد. از چشمه و رودخانه آبیاری می‌شود. از محصولاتش غلات، لبنیات، عسل، چای، گیلاس، سیب و پرتقال است. مردمش به کشاورزی اشتغال دارند. سر راه شوسه ۵ قهوه‌خانه و چند دکان دارد.

 

 



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

شَلمان یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر دربخش مرکزی شهرستان لنگرود قرار دارد.

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت شلمان (۱٬۷۱۶ خانوار) برابر با ۵٬۶۵۱ نفر بوده‌است.

شلمان در مسیر رودسرلاهیجان، در شرق استان گیلان واقع شده‌است و متشکل از محله‌های: بالا محله، بیجارپشت محله، خالجیر، سیدعلی کیا، قاضی محله و شوره باغ می‌باشد.

 زبان و گویش

مردمان شلمان به «گویش گیلکی شرق گیلان» لهجه شلمانی صحبت می‌کنند.

کشاورزی

«برنج» محصول عمدهٔ شلمان و پرورش کرم ابریشم نیز در آن رونق خاصی دارد. اراضی شلمان، از نوع اراضی جلگه‌ای استان محسوب شده که به دلیل مساعد بودن شرایط اقلیمی، خاک‌های آبرفتی و دسترسی به منابع آب، مهم‌ترین کانون فعالیت کشاورزی بوده و عموماً زیر کشت محصولاتی از قبیل برنج، چای، پرورش کرم ابریشم، انواع سبزی، صیفی و مرکبات قرار دارند. با بارش باران‌های سیل آسا در اواخر شهریور ماه و اوایل پاییز هر سال و طغیان رودخانه, خسارات پر شماری به زمین‌های کشاورزی روستاییان و طبیعت و محیط زیست وارد می‌آید.

 بازار محلی شلمان

دوشنبه بازار شلمان نیز، نزدیک به یک دهه‌است که در روزهای دوشنبه، به سبک و سیاق سایر بازارهای محلی گیلان، در مرکز این شهر برگزار می‌شود. علاوه بر آن بازار دایمی شلمان ن[ز رونق فراوانی دارد و کشاورزان نیز مقداری از محصولات مازاد بر نیاز خود را در جلومغازه‌های به شیوه جالبی به فروش میرسانند] مناطق دیدنی

از مناطق دیدنی شلمان می‌توان به باغ فلات ( باغ کشاورزی)و مسیر رودخانه شلمان رود در خلیفه محله آن اشاره کرد. همچنین باغات توت و مزارع برنج و استان مقدس امام زاده شاه اولیا در دل باغات توت

 شلمان رود

نمایی از شلمان رود در روستای خلیفه محله شلمان، زمستان 1386 خورشیدی


رودخانهٔ «شلمان رود» از کوه‌های البرز ناتشکوه سرچشمه گرفته و با گذر از مناطق کوهستانی و جلگه‌ای، از جمله شلمان، سرانجام به دریای خزر می‌ریزد. این رود, شلمان را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم کرده‌است. قاضی محله, سید علی کیا و خالجیر در قسمت غربی و مرکز شهر «بازار» , بیجارپشت محله و بالا محله در ضلع شرقی این رود واقع شده‌اند.

بواسطهٔ رودخانهٔ معروف شلمان رود، روزگاری «صید ماهی»، یکی از راه‌های امرار معاش عدهٔ زیادی از اهالی منطقه بوده، اما امروزه با کاهش ماهیان استخوانی و غضروفی، صید تنها برخی از گونهٔ ماهیان، آن هم به صورت تفننی در آن صورت می‌پذیرد.

این رودخانه در ورود به جلگه در عرض کمی در بستر آب‌رُفتی عریضی جریان دارد. از حدود چند صد متر بالاتر از پل شلمان، روی محور جادهٔ لنگرود- رودسر، بستر رودخانه تنگ با دیوارهٔ نسبتاً بلند است. جنس بستر در این ناحیه مارن ساحلی است. بعد از این ناحیه، رودخانه در مسیری از آب‌رفت‌های دانه‌ریز، با پیچ‌وخم‌های زیادی تا دریای خزر جریان دارد.

 پل خشتی شلمان

«خشتِ پلِ شلمان رود» بر سر راه قدیم بر روی رودخانهٔ شلمان. از این پل که ظاهراً ۴ دهانه داشته‌است، آثاری در ۱۰۰ متری جنوب پل بتونی و آهنی کنونی، نرسیده به زمین فوتبال شلمان دیده می‌شود.

 



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
رحیم‌آباد شهری است در بخش رحیم‌آباد شهرستان رودسر استان گیلان ایران.

[ویرایش] جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت رحیم‌آباد (۲٬۰۴۲خانوار) برابر با ۶٬۹۹۴نفر بوده است.

رحیم آباد از جانب شمال محدود است به شهر ساحلی کلاچای از شرق به ارتفاعات و باغات چای و مرکبات واجارگاه از توابع بخش کلاچای از جنوب به مناطق ییلاقی اشکور و از غرب به شهرستان املش. این شهر در پای کوه سماموس و نزدیک به رودخانه پولورود، از دیرباز زمستانگاه خوانین اشکور بوده است. در گذشته باغهای نارنج آن و امروزه مرکبات و چای آن معروف هستند .

بقولی بالاترین سطح سواد در استان گیلان را دارا می‌باشد. هم اکنون اکثر ساکنان اولیه آن به دیگر نقاط ایران مهاجرت کرده اند. از مشاهیر این شهر می‌توان به آیت‌الله طلوعی گیلانی و آیت‌الله معصومی نام برد. ساکنان شهر به سه طایفه جور حیاطی (بالا حیاطی)، من حیاطی (میان حیاطی) و جیر حیاطی (پائین حیاطی) تقسیم می‌شوند که مربوط به حیاطهای موجود در تابستانگذران اهالی، شوئیل، که معتبرترین آبادی اشکور به شمار می‌رفت، می‌شود. من حیاطی‌ها را از طایفه هزاراسب می‌دانند(موسی مسعود، کتاب گیلان، بخش تاریخ اشکور) که خود تاریخی دیرینه داشته و در گذشته‌های دور سرزمینهای اشکور و حتی لرستان، خوارزم و ابرکوه ردپای آنان را می‌توان یافت. قدیمی‌ترین گنبد ایران (گنبد عالی ابرکوه) به دست یکی از افراد طایفه هزاراسب به در قرن ۴ ه ق ساخته شده است. بافت شهر هم اکنون با آنچه ۳۰ سال قبل داشت، تفاوت کرده و غالب ساکنین آن را مهاجرین روستاهای همجوار تشکیل داده‌اند در حالیکه که اهالی بومی به شهرهای دیگر حتی کشورهای دیگر کوچیده اند.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
استان گیلان
جاذبه هاي طبيعي گيلان را می توان به پنج بخش تقسیم کرد:

1. سواحل دريا: شهرهاي آستارا، بندر انزلي و كيانشهر مستقيماً در كنار دريا قرار دارند.
2. تالاب ها و درياچه ها: تالاب انزلي از جمله زيباترين مناظر آبي گيلان است. در داخل تالاب ، جزاير زيبايي وجود دارد.در جنوب شهر آستارا نیز يكي از درياچه هاي زيباي ساحلي گيلان در مساحتي كوچك قرار دارد.درياچه اصلي سد سفيدرود كه در دره هاي جنوبي و غربي شهر منجيل تشكيل شده است، نخستين منظره آبي براي مسافريني است كه از جاده قزوين وارد گيلان مي شوند.
3.رودها :بستر رودهاي گيلان عمدتاً در مسير دره هاي كوهستاني و كوهپايه اي كه از جنگل هاي سرسبز و انبوه پوشيده شده اند قرار گرفته است.
4.آب هاي معدني: چشمه ي آب گاز سنگرود؛ در روستاي سنگرود از توابع دهستان عمارلو شهرستان رودبار قرار دارد. چشمه كلشتر منجيل ؛ اين چشمه حدود يك كيلومتر پايين تر از سد سفيدرود در فاصله پانصدمتري جاده اصلي قزوين به رشت قرار دارد. چشمه آب معدني ماسوله ؛ در ابتداي ورودي شهر تاريخي ماسوله در كنار پارك شهر قرار دارد. چشمه چشماگل ؛ در روستاي طالم از توابع سنگر قرار دارد. چشمه ماستخور؛ در روستاي ماستخور نزديك رودبار در جبهه غربي سد منجيل قرار دارد. چشمه آب معدني سجيران ؛ در اشكور بالا، نزديكي روستاي سجيران واقع است.
5.جنگل ها: جنگل هاي سراوان - نزديك رشت – جنگل هاي تالش ، جنگل هاي لاهيجان و جنگل هاي ديلمان از جمله جنگل هاي زيبا و ديدني گيلان است.

ييلاق ها

مناطق ييلاقي گيلان كه در حال حاضر مورد استفاده قرار مي گيرد عبارت اند از : نواحي ييلاقي جواهر دشت؛ در ارتفاعات شرق گيلان قرار دارد و ييلاقِ نواحي چابكسر و واجارگاه و رحيم آباد به شمار مي روند. ييلاق هاي واقع در مسير دره رودخانه پل رود؛ دره بسيار زيباي پل رود ، پس از گذشت از روستاي ديماين به نواحي ييلاقي اين ناحيه مي رسد. دره پل رود به دو شاخه تقسيم مي شود و هر يك به ييلاق هاي واقع در مسير خود مي رسد. ييلاق هاي ديلمان و اسپيلي؛ ييلاق هاي اين ناحيه ، هم از نظر چشم انداز و هم از نظر آثار تاريخي و فرهنگي داراي اهميت بسيار است. ييلاق هاي نواحي رودبار ؛ اين ييلاق ها را مي توان به دو قسمت تقسيم كرد: نخست ييلاق هاي واقع در شرق سفيدرود كه عمدتاً در عمارلو ، توتكابن و پره سر قرار دارند. ييلاق هاي تالش و آستارا ؛ ماسوله جنوبي ترين ييلاق تالش است و پس از آن ييلاق هاي ماسال و شاندرمن قرار دارند. ييلاق « تالش دولاب » ، ييلاق « مريان» ، ييلاق « سوباتان » در اين منطقه ، از اين زمره اند. شهر آستارا ، از طريق گردنه حيران به نواحي ييلاقي آستارا مربوط مي شود.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ماسوله گیلان
 
 
چابکسر گیلان
 
 
بندر انزلی
 
 


نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
چابُکسَر یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر در منتهی‌الیه خاوری استان از شمال به دریای خزر، از شرق به شهرستان رامسر در استان مازندران،از جنوب به رشته کوه البرز و از غرب به کلاچای محدود است.

چابکسر در حد فاصل استان گیلان و استان مازندران در کوتاهترین فاصله بین کوه و دریا (حداکثر ۱۳۰۰) متر جای گرفته است. به دلیل فاصله کم کوه و دریا منظره‌ای بسیار جالب و کم‌نظیر دارد. در گستره جغرافیایی چابکسر ۴ محصول عمده کشاورزی یعنی برنج، چای، مرکبات و کیوی در کنار همدیگر عمل می‌آیند.

با توجه به خصوصیات جغرافیایی حاکم بر منطقه، یعنی رشته کوه البرز و دریای خزر، چابکسر از نظر جاذبه‌های گردشگری از تنوع ویژه‌ای برخوردار است.




نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

جغرافیای سیاسی

جیرنده مرکز بخش عمارلو، شهرستان رودبار، استان گیلان شناخته می‌شود. روستای کوچک آینه‌ده (در لهجه محلی: آیینَه دیه) نیز زیرمجموعه شهر جیرنده است. همچنین یکی از دو دهستان بخش عمارلو نیز جیرنده نامیده می‌شود.

جغرافیای طبیعی

شهری کوهستانی با آب و هوای معتدل کوهستانی است. در ارتفاع بیش از 1٬377 متری از سطح آب‌های آزاد واقع است. همواره باد ملایمی در این شهر وَزان است. از شمال به جنگل‌های راش و از غرب به جنگل‌های کاج ( در گویش تاتی: اروس ) و از جنوب به باغستان‌های زیبا مشرف می‌شود.

جغرافیای کشاورزی

امروزه در تولید فراورده‌های باغی سردسیری حرف اول را می‌زند.

جغرافیای انسانی

جیرنده را دارای قدمتی طولانی دانسته اند. ایشان به زبان تاتی و نیز فارسی گپ می زنند[۱]. مردم آن از تبار آریایی یا مدیترانه ای هستند. با ترکیبی از اقوام زیر:

تات

شامل: جلالی‌ها ، مقدادی‌ها و رنجبر ها

کرد کورمانجی عمارلو (مدیترانه ای)

شامل: ولی خانی ها (بیشانلو) ، خیاطی‌ها ، احمدپورها ، محمد خانی ها

نکته: خیاطی‌ها از همراهان کردهای عمارلو شناخته می شوند که پیشه خیاطی ایل بر عهده ایشان بوده است. خیاطیه محله نشیمن گاه ایشان بوده است.

جغرافیای شهری

محلات شهر جیرنده عبارت‌اند از:

  • خیاطیه محله
  • نوروزخانیه محله
  • محمدخانیه محله
  • آیینه دیه
  • میانه کوشک
  • میشینان
  • تَکیَّه


اماکن زیارتی شهر جیرنده عبارت اند از:

  • شاهزاده عسگر
  • بیب زَنِ خاتون
  • امامزاده محمد


رود جیرنده:

  • رودخان


جغرافیای مذهبی

تا مدت‌ها پس از ورود اسلام به ایران به دلیل کو هستانی بودن همچونان کیش باستانی خود، مهرپرستی را پاس می‌داشتند.آتش نزد ایشان از احترام ویژه‌ای برخوردار بوده است و برای پاسداری از آتش جایگاه‌های آتشی با نام کوله سر در چند نقطه شهر برپا بوده است که امروزه آثاری از آن برپاست. کوله سرها تا پیش از برپایی سلسله پهلوی کاربری پخش آتش برای منطقه عمارلو بر عهده داشته است.

نام جیرنده

جیرنده یا با تلفظ اصیل محلی جیریندیه واژه‌ای است مرکب از:

جیر(به معنی زیر در برابر جوئَر به معنی بالا) + این (پسوند نسبت همانند زیرین و پایین و ...) + دیه (به معنی دِه که تلفظ پارسی باستان این واژه است) = یعنی دهِ پایین و یا کوه پایه ای.


ییلاق‌های خورگام و عمارلو



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
توتکابُن شهری در شهرستان رودبار در استان گیلان در ایران است.

جمعیت

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت توتکابن (۴۷۳خانوار) برابر با ۱٬۶۷۱ نفر بوده است.

توتکابن مرکز بخش رحمت‌آباد و بلوکات می‌باشد. توتکابن یا توتک بن زمانی مرکز پرورش کرم ابریشم بوده ودرخت توت بفراوانی در آنجا کشت می‌شده و نام توتکابن از نام درخت توت گرفته شده است.


توتکابن در حدود شانزده کیلومتری شمال شرقی شهر رودبار و حدود دو کیلومتری مشرق رستم‌آباد و در حدود دوازده کیلومتری مغرب کوه دُرفک قرار دارد. این شهر از دو قسمت بالامحله و پایین‌محله تشکیل شده و با پلی که بر روی سفیدرود احداث شده‌است به راه اصلی قزوین - رشت می‌پیوندد. پیش از ساخت پل، راه پیوند توتکابن با جاده اصلی با قایق بود.

توتکابن در منطقه لرزه‌خیز قرار دارد و در خرداد ۱۳۶۹ زمین‌لرزه بیشتر خانه‌های آن‌جا را ویران کرد. این شهر بازسازی شده ولی کمبود امکانات باعث مهاجرت گسترده جوانان شهر شده‌است.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
پَره‌سَر یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. پره‌سر در بخش پره‌سر شهرستان رضوانشهر قرار گرفته و ۷٫۰۱۷ نفر جمعیت دارد.

شهر و بخش کوچک پره سر یکی از شهرهای تابع شهرستان رضوانشهر و در جوار شهرستان تالش واقع است و یکی از شهرهایی ست که اقوام تالش و گیلک و ترک و کرد در روستاهای آن ساکن اند. نیروگاه ارده در روستای نوکنده این شهر واقع شده‌است این شهر با هشتپر ۲۵ کیلومتر فاصله دارد.

از روستاهای پیرامون این شهر می‌توان به رودکنار، ماضوپشت، صیقل‌سرا و جنبه‌سرا اشاره کرد. از دیدنی‌های پره‌سر می‌توان به آبشار ویسادار واقع در ۱۳ کیلومتری پره سر اشاره کرد. این آبشار از سطح رود خانه ۲۵ متر ارتفاع دارد.

از دیگر مناطق دیدنی این شهر می‌توان مسجد سفید هزار ساله(ایسبیه مزگت)اشاره کرد یا ییلاقات زیبای ارده، وسکه، زندانه، یالاو را نام برد یا مناطق باستانی مانند ییلاق وسکه و چروده را می‌توان ذکر کرد این شهر دارای ساحلی برای شنا است که در محل سیمبرخاله سالم‌سازی هم شده‌است.


هر سه شنبه در این شهر کوچک بازار بر پا می‌شود.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت بره‌سر (۴۴۶خانوار) برابر با ۱٬۵۰۸نفر بوده است.

جغرافیای طبیعی

شهری کوهستانی با آب و هوای معتدل کوهستانی است. دارای جنگل‌های راش بکر و زیبا و گونه نادر سوسن چلچراغ در این شهر نگهداری می‌شود.

جغرافیای کشاورزی

این شهر دارای اقتصاد کشاورزی می باشد:

محصولات کشاورزی این شهر

محصولات باغی

جغرافیای انسانی

بره سر ترکیبی از تیره‌های تات و کرمانج می باشد. این شهر نزدیک به 3000 جمعیت دارد .البته اگر بخواهیم جمعیت مهاجر این شهر را به حساب بیاوریم جمعیت آن بیش از اینها است. بیشتر مهاجران بره سر در شهرهای تهران قزوین و رشت ساکنند اندکی نیز در شهرهای لوشان و منجیل به واسطه وجود کارخانه‌های صنعتی زندگی می‌کنند.

جغرافیای مذهبی

مذهب : شیعه. دارای دو امامزاده می‌باشد. که برای اشاعه مذدهب شیعه در زمان دیلمیان به شهادت رسیده و به قبرستان باستانی بره سر انتقال داده شده اند.




نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389


احمَدسَرگوراب یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۲٬۵۳۸ نفر در بخش احمدسرگوراب شهرستان شفت قرار دارد.

کوهستان جنگلی سیاه‌مزگی که میان روستاهای سیاه‌مزگی و خره‌کش واقع شده از نقاط دیدنی این شهر است.[۱] بقعه امامزاده اسحاق و خواهر او خیرالنسا بر نوک قله سیاه‌کوه بخش احمدسرگوراب از نقاط دیدنی دیگر در پیرامون این شهر است.

دومین کتابخانه شهرستان شفت در شهر احمدسرگوراب قرار دارد. این کتاب‌خانه در سال ۱۳۸۰ با ۲۵۸۰ جلد کتاب تأسیس شد.

خواننده و نوازندهٔ موسیقی سنتی ایرانی، سعید جعفرزاده احمدسرگورابی (پرواز همای) (زادهٔ ۱۳۵۸) متولد احمدسرگوراب است. وی دوران کودکی و نوجوانی خود را در آن‌جا سپری کرد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت اطاقور (۴۱۸خانوار) برابر با ۱٬۴۰۴نفر بوده‌است.

موقعیت

شهر جدید اطاقور در مختصات جغرافیایی ۳۷ درجه و ۶ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۵۰ درجه و ۶ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدا در شرق استان گیلان واقع شده‌است. 

موقعیت مکانی این شهر به طوری‌ست که به ۴ شهر اصلی استان گیلان متصل است. از شمال به شهرستان لنگرود و دریای خزر، از شمال شرق به شهرستان املش و رودسر، از جنوب به رشته کوه‌های البرز و از شمال غربی به لاهیجان محدود می‌شود. فاصله این شهر تا دریا حدود ۱۶ کیلومتر می‌باشد.

رودخانه شلمان‌رود از نزدیکی آن می‌گذرد.[

جاذبه‌های گردشگری

این شهر دارای دو پارک جنگلی خرما و بلوردکان می‌باشد که جمعیتی از گردشگران را به این شهر جذب نموده‌است. احداث مرکز تجاری و تفریحی و گردشگری به مساحت ۵ هکتار برای این شهر در نظر گرفته شده‌است.همچنین احداث پارک ساحلی در این شهر مورد توافق فرمانداری استان گیلان قرار گرفته‌است.






نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389
اَسالِم یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر با جمعیت 39٬۵۷۵ نفر در بخش اسالم شهرستان تالش قرار دارد.

در دوره‌هایی نیز مرکزیت شهرستان تالش را داشته است. ناورود از این شهر می گذرد، آن را به دوبخش تقسیم می‌کند و پس از طی چند کیلومتر به دریای خزر می ریزد. صنایع دستی (گلیم و سفال)، فراورده‌های دامی، چوب و کاغذ این ناحیه شهرت فرامنطقه‌ای دارد. در پیرامون این شهر گردشگاه‌های فراوانی وجود دارد؛ از جمله ساحل گیسوم و جاده اسالم - خلخال. مردم این ناحیه به زبان تالشی صحبت می‌کنند.از نقاط دیدنی می توان به پارک جنگلی گیسوم.جاده اسالم به خلخال ومسجد فاروق اعظم ومنزل جلال ال احمد و... اشاره کرد





نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
دوشنبه بیست و چهارم آبان 1389

شهرستان املش در مختصات جغرافيايي36 درجه و50 دقيقه تا37 درجه و 8 دقيقه عرض شمالي از خط استواو 50 درجه و 60 دقيقه تا50 درجه و16 دقيقه طول شرقي از نصف النهار مبدا و در فاصله 75 كيلومتري شهر رشت, مرکز استان گیلان واقع شده است .اين شهرستان از شمال به دو شهرستان لنگرود و رودسر از غرب و جنوب به شهرستان سياهكل و از شرق به رحیم آباد رودسر محدود است

جمعیت این شهرستان برپایه سرشماری سال ۱۳۷۵ دارای جمعیتی بالغ بر ۵۰۷۱۶ نفر می‌باشد.

شهرستان املش از نظر ژئومرفولوژی و ناهمواري ها به سه منطقه جلگه ای, كوه پايه ای و كوهستانی تقسيم شده است. بخش جلگه اي از آبرفت های  رودهاخانه های  شلمان رود, كيا رود و رود كهنه گويه به وجود آمده است كه شهر املش بر مخروط افكنه شلمان رود بنا شده است.

پل رود (پله رود یا پلورود) و شلمان‌رود, مهم‌ترين ‌رودخانه‌های ‌اين‌ منطقه‌اند. پل‌ رود, بزرگ‌ترين‌ رودخانه شرق‌ گيلان‌ است‌. اين‌ دو رود از دامنه‌های‌ شمالى‌ البرز سرچشمه‌ مى‌گيرند و پس‌ از طى‌ مسيري‌ با شيب‌ زياد به‌ دريای‌ خزر مى‌ريزند.

بخش جلگه ای و كوهپايه ای در گذشته نه چندان دور پوشيده ازجنگل انبوه بود اما امروزه بيشتر درختان قطع گرديده و به باغات چاي تبديل شده است.

بخش كوهستاني در جنوبي ترين قسمت شهرستان واقع شده و پوشيده از مراتع و بلند ترين قله آن ناتشكوه است مناطق جلگه اي و كوهپايه اي داراي آب و هوای معتدل خزری و مناطق كوهستاني با زمستان هایی سرد و پوشيده از برف و يخبندان و تابستان هایی خنك و دلپذیر است.  و متوسط بارندگى‌ ساليانه این شهرستان, بیش از هزار ميلى‌متر است‌.

پوشش گیاهی و جانوری:

درختان‌ توسكا، افرا، انار ترش‌، انجير، ازگيل‌ (كنوس‌)، فندق‌، گردو،  راش‌، شرم‌، بلوط، ممرز، توت‌، ون‌ و آزاد از رستنی هاي‌ مهم‌ اين‌ ناحيه‌اند. همچنين‌ گياهان‌ دارويى‌ از قبيل‌ گل‌ بنفشه‌ و ختمى‌، گل‌ گاوزبان‌ و كود كوتو در اكثر نقاط املش‌ مى‌رويند.

 از جانوران‌ و پرندگان‌ روباه‌، شغال‌، گرگ‌، سمور، خرگوش‌، تيهو و سا, عقاب و  انواع گونه های پرندگان جلگه ای و کوهستانی را مى‌توان‌ نام‌ برد.

نام گذاری املش:

نام شهرستان املش دراصل «ام» و «لش» بوده است كه «ام »به معني «رود»و «لش»به معني« راكد» مي باشد. بنابر اين املش؛ يعني رود خانه راكد.

شهرستان املش در سال 76 از شهرستان رودسر منتزع و تبديل به شهرستان شد. اين شهرستان براساس‌سرشماري سال 1375، جمعیت آن 50716 نفر برآورد گردید دكه 38%شهرنشبن و 62%در روستاهاساكن بودند.

تاریخ شهرستان املش:

بر پایه ی کاوش های باستان شناسی, شهرستان املش از نخستین زیست گاه های بشری, از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد.

در املش‌ آثار باستانى‌ مهمى‌ همچون‌ كوزه‌های زرين‌ و گلى‌ از اشكال‌ حيوانات‌، مجسمه‌ و سلاح های انسانی‌ به‌ دست‌ آمده‌ است‌, كه‌ از جنس‌ برنز، نقره‌ و طلا ساخته‌ شده‌اند. اين‌ اشيای باستانى‌ در جريان‌ حفاري های‌ غيرمجاز و يا توسط باستان‌ شناسان‌ از گورستان ها به‌ دست‌ آمده‌ است‌.

از مقايسه ی اين‌ اشيای با آثار باستانى‌ ساير مناطق‌ مى‌توان‌ زمان‌ آن ها را به‌ اواخر هزاره ی دوم‌ و اوايل‌ هزاره ی نخست‌ ق‌.م‌ تخمين‌ زد.

اشيای باستانى‌ املش‌ در مقايسه‌ با اشيای باستانى‌ مارليك‌ از لحاظ شيوه‌ و زمينه‌ دارای‌ تفاوت هايى‌ است‌، اما در استفاده‌ از اشكال‌ حيوانات‌ مشتركند.
با نمايش‌ سفالينه‌ها و اشيای فلزی‌ املش‌ به‌ سال‌ 1964م‌/1343ش‌ در موزه نوشاتل‌ سويس‌، هنر املش‌ شناخته‌ شد .

املش‌ زمانى‌ مركز استقرار مالكان‌ و روسای‌ خاندان‌ صوفى‌ بود. خان های‌ صوفى‌ املش‌ به‌ تحريك‌ دولتيارخان‌، پسر خليل‌ سلطان‌، در عهد صفويان‌ سر به‌ شورش‌ برداشتند، ولى‌ به‌ زودي‌ توسط شاه‌ عباس‌ اول‌ سركوب‌ شدند. سپس‌ پادشاه‌ صفوي‌ گروهى‌ از آنان‌ را به‌ قندهار و گروهى‌ ديگر را زير نظر ولى‌سلطان‌ صوفى‌ به‌ رانكوه‌ كوچاند.
ايل‌ صوفى‌ تا پايان‌ اقتدار صفويان‌ اعتبار و منزلت‌ خاصى‌ داشت‌، به‌ طوري‌ كه‌ بر كل‌ نواحى‌ شرق‌ گيلان‌ (ديلمان‌ و رانكوه‌) فرمان‌ مى‌راند، اما پس‌ از به‌ قدرت‌ رسيدن‌ نادرشاه‌ افشار قدرت‌ و نفوذ خود را از دست‌ داد. نادر كه‌ از حضور كردهاي‌ مهاجر ساكن‌ در املش‌ و مناطق‌ ديگر رانكوه‌ ناراضى‌ بود، گروههاي‌ تازه‌اي‌ از كردهای‌ گروس‌ و اطراف‌ كرمانشاهان‌ را براي‌ تضعيف‌ صوفی ها به‌ كلاردشت‌ و كجور كوچاند. با به‌ قدرت‌ رسيدن‌ آقا محمدخان‌ قاجار مجدداً گروه‌ ديگري‌ از كردهاي‌ خواجوند و لرهاي‌ نقاط سردبند و سيلاخور براي‌ تضعيف‌ قدرت‌ صوفيها به‌ اين‌ منطقه‌ كوچانده‌ شدند.

به‌ گفته ی ادموندز، جهانگرد بريتانيايى‌ كه‌ در اواخر دورة قاجار به‌ املش‌ سفر كرده‌ است‌، شمار خانه‌هاي‌ اين‌ دهكده‌ 100 باب‌ بوده‌ است‌ كه‌ 200 خانوار از خاندان‌ صوفى‌ در آنها زندگى‌ مى‌كرده‌اند. همو املش‌ را به‌ لحاظ برخورداري‌ از مناظر طبيعى‌ و مسكونى‌ زيبا با مناظر طبيعى‌ بريتانيا مقايسه‌ مى‌كند.

اقتصاد شهرستان املش:
اقتصاد اين منطقه بر پايه كشاورزي و دامداري استوار است. ازمحصولات مهم كشاورزي مي توان چاي ،برنج و گندم را نام برد. ساكنين مناطق جلگه به پرورش گاو، طيور و كرم ابريشم مشغولند و درمناطق كوهپايه اي و كوهستاني به پرورش زنبور عسل مي پردازند.

ضمناً,  سه شنبه بازار املش نمونه قابل توجهي از بازارهای هفتگی سنتی در گيلان است . كه نقش به سزايي در رونق اقتصادي اين شهرستان دارد . شهرستان املش داراي معادني نظير :معدن ميكای سياه و دولوميت مي باشد.
مکان ها و جاذبه های گردشگری شهرستان املش:
تالاب زر بیجار املش
مناطق ییلاقی و باغات چای

غار لياروی واقع در روستای لياروی بلوردکان املش
غار تلاین گورج و هفت خم تله سر
بافت تاریخی شهر املش
یخچال طبیعی ملجه دشت
دهکده ییلاقی خسیب دشت

هلودشت

چشمه آب معدنی لوزان
برج تاریخی میل امام

ساختمان قديمی محمد تقی خان صوفی سياوش

ساختمان قديمی عبدالعلی خان صوفی

ساختمان قديمی گوهر تاج خانم

سه شنبه بازار املش

آرامگاه چهار تن از سلاطین کیایی

نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
  شهرستان شَفت از شهرستان‌های استان گیلان در شمال ایران است. جمعیت این شهرستان ۷۰٬۲۹۲ نفر است (سال ۱۳۸۳) و مرکز آن شهر شفت است. این شهرستان دارای ۲ بخش و ۴ دهستان است.

 شهرستان شفت در مختصات جغرافیایی 36 درجه و56 دقیقه تا 37 درجه و18 دقیقه عرض شمالی از خط استوا و49 درجه 10 دقیقه تا 49 درجه و31 دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبداء واقع شده است این شهرستان از شمال شرق به شهرستان رشت واز جنوب وجنوب شرقی به استان زنجان وشهرستان رودبار وازغرب به شهرستان فومن وصومعه سرا محدود می شود .

 استان گیلان قسمتی از مجموعه نا همواریهای جنوب غربی به جنوب دریای خزر وناحیه آبرفتی وجلگه ای است كه شهرستان شفت نیز شامل مناطق كوهستانی است . روستای خرمكش ،امام زاده ابراهیم وپایین توسه ازمناطق كوهستانی وروستای عثما وندان وشهر شفت ازمناطق كاملا جلگه ای آن بشمار می روند كه رودخانه سیا مزگی ازكنار آن عبور می كند .بطوری كه روستای خرمكش وپایین توسه درانتهای دره ای به نام همین رود واقع اند واز نقاط كوهستانی هستند كه از چهار طرف به كوهها ی بلند محدود ومحصور می باشند وسایر روستاها همچون كمسارك ، چوبر ، خرطوم وطالقان در دو منطقه جلگه ای وكوهپایه ای قرار دارند .

 اقلیم این منطقه به تبعیت از آب وهوای كل استان معتدل ومرطوب است كه درمناطق كوهستانی جای خودرا به آب وهوای معتدل كوهستانی می دهد . درفصل تابستان این مناطق خوش آب وهوا وپذیرای علاقمندان وگردشگران است.

 از جمله مناطق كوهستانی این شهرستان از ارتفاعات امامزاده ابراهیم ،دره سیامزگی ، روستای خرمكش وپایین توسه قابل ذكر است . ازعوارض طبیعی این منطقه وجود رودخانه سیا مزگی دركنار روستای عثماوندان وشهر شفت است كه روستا های زیادی را در مسیرجریان خود مشروب می نماید .

كوههای امامزاده ابراهیم ودره سیا مزگی نیز جزء عوارض طبیعی این منطقه بشمار می روند . شهرستان شفت با مساحت969/576 كیلو متر مربع شامل دو بخش مركزی واحمد سر گوراب وچهار دهستان جیرده ، ملا سرا ، احمد سر گوراب (نصیر محله ) و چوبر ونیز160 97 آبادیست كه 94 آبادی دارای سكنه و3آبادی خالی ازسكنه می باشد .

 گفتنیست این شهرستان درسال 1374 ازشهرستان فومن منتزع ومستقل گردید وجمعیت آن بر اساس آمار سال 1375 بالغ بر 70292 نفر می باشد . شهرستان شفت از نظر اقتصادی به كشاورزی ودامپروری ویا صنایع وابسته به این دو متكی است . برنج از جمله محصولات كشاورزی این منطقه و باغداری،پرورش دام و طیور و زنبور عسل ،شیلات و پرورش آبزیان و كرم ابریشم از دیگر فعالیتهای جاری در این شهرستان می باشد.علاوه بر اینها تولید خشكبار از جمله شاه بلوط و صیفی جات و گل و گیاه زینتی نیز از منابع درآمدی مردم منطقه محسوب می گردد.

جاذبه های شهرستان شفت

 از جاذبه های طبیعی شهرستان شفت می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

 

منطقه سیاحتی سیاه فرگی

 


چنار رودخان

 


 مناطق ییلاقی امامزاده ابراهیم و امامزاده اسحاق

 


 

از جاذبه های فرهنگی، تاریخی شهرستان شهرستان شفت می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

بقعه امامزاده اسحاق (25 كیلومتری جنوب شهر شفت (سیاه‌كوه)

     مطابق شجره نامه موجود، بقعه امامزاده اسحاق مدفن امامزاده اسحاق برادر امام رضا(ع) و خواهرش خیرالنسا(فاطمه خانم) خواهر حضرت معصومه(س) از فرزندان امام موسی كاظم (ع) می‌باشد میرزا ابراهیم و ملگونوف و رابینو در سفرنامه‌های خود از این بقعه یادكرده‌اند. مصالح ساختمان بقعه از سنگ و گل و چوب بوده و بقعه در دو طبقه ساخته شده است. بام بقعه سراسر شیروانی است و دو گنبد كوچك كوتاه و بلند كه هردو به صورت شیروانی سربندی شده‌اند از دو سوی بام نمایان است. ضریح امامزادگان فلزی، جدید و مشبك و شیشه‌بندی می‌باشد. 


بقعه امامزاده‌ ابراهیم (22 كیلومتری جنوب شرقی شهر شفت)

     این مكان آرامگاه امامزاده ابراهیم از فرزندان امام موسی كاظم(ع) می‌باشد. بنای بقعه از سنگ و گل و چوب بوده، در سال 1320 ه.ش تعمیرات اساسی در ساختمان آن صورت گرفته است و پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز با مصالح جدید مورد بازسازی قرار گرفته است اطراف بقعه ساختمانهای چوبی چند طبقه برای اسكان زائران ساخته شده بود كه در سالهای پایانی دهه 70 قسمت عمده آنها در آتش سوخت كه مجددا مورد بازسازی قرار گرفته است. این بقعه جزو بقاع بسیار معروف گیلان بوده و فوق‌العاده مورد توجه و عزت و احترام اهالی است. 


بازار هفتگی

 


در شفت روز دوشنبه (دوشنبه بازار) در نصیرمحله روز چهارشنبه (چهارشنبه بازار)

 



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت سنگر (۱٬۸۳۴خانوار) برابر با ۶٬۳۸۸نفر بوده است.[۱]

اقتصاد

مردم این شهر بیشتر به کشاورزی در شالیزارها مشغول هستند. پرورش ماهی یکی دیگر از شغل‌های رایج در این منطقه‌است. اولین بار تخم و آرتمیای زنده از بندر شرفخانه از اسکله‌های مهم دریاچه ارومیه به کارگاه تکثیر پرورش ماهیان خاویاری ناحیه سنگر رشت جهت تغذیه و پرورش بچه ماهیان خاویاری منتقل شد. در حال حاضر عمدتاً تکثیر ماهیان در مجتمع تکثیر و پرورش بین‌المللی ماهیان خاویاری در سنگر رشت در آبهای شیرین پرورش انجام می‌شود.

یکی از خانواده‌های قدیمی سنگر خانواده مرحوم موسی داودی رودبردئی فرزند داود هستند که هر چند نسل‌های گذشته روستای خود را در رودبرده ترک کرده و به دلایلی به تهران مهاجرت کردند ولی در سال‌های اخیر بازگشتی دوباره از سوی نسل جدید به زادگاه اجدادی هرچند برای تفریحات و تعطیلات کوتاه مدت شاهدیم.

اماکن تاریخی

مسجد جامع امشه - رشت این بنا در دهکده امشه سنگر رشت واقع شده و از آثار دوره قاجاریه‌است.

بقعه آکاشاه (عکاشه) - رشت این بقعه، در رودبرده، در فاصله ۵/۱ کیلومتری شمال منطقه سنگر، از توابع رشت قرار دارد.

بر پایه شجره نامه موجود در داخل بقعه، این جا آرامگاه آشیخ علی بن آقا کاشاه پسر قیس، از صحابه حضرت رسول (ص) است. اما در شجره نامه‌ای دیگر، وی از پسران امام موسی کاظم (ع) معرفی شده‌است. بنای بقعه، ساختمانی قدیمی و خشتی است و در چهار سوی ان ایوانی با سر ستون‌های ظریف وجود دارد. براساس کتیبه موجود بقعه در سال ۹۲۰ ه. ق ساخته شده و بام ان از سفال است. به فاصله نزدیک این بقعه، دو مزار ساده وجود دارد که گفته می‌شود گور دو برادر از سادات، به نام‌های آقا سید احمد و آقا سید محمود است که امامزاده بوده‌اند و آکاشاه معلم آنان بوده و آن‌ها را پس از شهادت غسل داده‌است.


چشمه چشما گل سه شنبه این چشمه در روستای « طالم سه شنبه » از توابع بخش سنگر در ۱۲ کیلومتری جاده رشت – قزوین واقع شده‌است . در کنار چشمه ، درختی تنومند دیده می‌شود که مورد احترام اهالی است . از آب معدنی چشمه ، در درمان بیماری‌های پوستی به ویژه جوش‌های صورت و بدن استفاده می‌شود .

در گیلان، جادّة کفی رشت – فومن و همینطور سیاهکل – سنگر دیدنی‌اند. کانالهای عریضی آب را از سد سنگر به مزارع شالی میرسانند و موازی با جادّه پیش می‌روند. چاه دهانه گشادی در بستر رودخانه سفیدرود در اطراف سد سنگر با هدف آبرسانی به شهر صنعتی رشت احداث شده‌است.

سد سنگر-بقعه امامزاده هاشم-معدن بازقلعه

بخش سنگر رشت با جمعیتی افزون بر ‪ ۸۰‬هزار نفر دارای حدود ‪ ۱۲‬هزار هکتار زمین شالیکاری است.


در زمان حاضر بیش از ‪ ۱۱‬هزار دانش آموز در بخش سنگر از توابع شهرستان رشت مشغول تحصیل هستند.


فجر سنگر یکی از تیم‌های فوتسال لیگ منطقه‌ای کشور است


از طریق سنگر جادّة رشت به قزوین، از رودبار و منجیل تا تهران.

ین بخش نزدیک‌ترین فاصله را در بین بخش‌های ۵ گانه به رشت را دارد و اکثر مردم آن کشاورز می‌باشد. قدمت طولانی شهر و نیز قرار گرفتن آن در مسیر ترانزیت شرق گیلان به سمت تهران بر ارزش آن افزوده‌است. سد بزرگ سنگر که بر روی سفید رود ساخته شده در محدوده این بخش قرار دارد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
خمام، شهری است در شهرستان رشت در استان گیلان ایران.

براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت خمام (۳٬۸۱۶خانوار) برابر با ۱۲٬۹۰۱نفر بوده‌است.[۱]

علت نام گذاری خمام از قدیم دلایل متعددی به این منظور صورت گرفته که عبارتند از: ۱- بعضی‌ها معتقد بودند که در قدیم در این منطقه در هر خانه‌ای برای نگهداری آب شرب مورد استفاده آن را داخل خم‌هایی نگه می‌داشتند به طوری که در اکثر خانه‌ها این خم‌ها وجود داشتند.به دلیل وجود این خم‌ها این منطقه به خمآب و به مرور زمان به خمام تغییر نام پیدا کرد.

۲-این منطقه در قدیم به شهر خوبان معروف بود ودر حال حاضر پسوند اغلب مردم این منطقه خوبانی است. ولی به مرور زمان خوبان به خمام تغییر نام داد.

۳- بعضی بر این اعتقاد هستند که خمام در ابتدا «خو مام» بوده‌است که در زبان گیلکی به معنی سرزمین من می‌باشد.

خمام رود: ۹۰٪ ارضی ژ-۴ (به وسعت ۳۶۳۰۰ هکتار یعنی حدود ۴۰٪ کل اراضی سمت چپ سفیدرود است. از جنوب به کانال سمت چپ سد سنگر، از مشرق به زهکشی طبیعی گیشه دمرده، از شمال به دریای خزر و تالاب طالب آباد و از مغرب به جاده رشت- تهران و سیاهرود (رشت) و کریم نوبین جوب محدود می‌باشد.) را خمام رود آبیاری می‌نماید. خمام رود که در تمام مسیر خود بستر نسبتا عریضی دارد از محل انشعاب شیر جوب در قطعه مشترک سمت چپ سد سنگر پس از عبور از سرریزی به شکل w با نام خمام رود تا محل خمام بین رشت و انزلی جریان دارد. در خمام بعد از انشعاب گورابجیر با نام شیجان به تالاب شیجان که یکی از تالابهای کوچک تالاب انزلی است وارد می‌شود. انشعابهای کریم نوبین جوب و داوچه رود و میرزا رحمانی رود و گوراب سر و گورابجیر از سمت راست آن جدا می‌شود. اطلاعات عمومی: موش کور مدیترانه‌ای یا به زبان محلی گیل موش بیشتر در خمام و تالش محله به فراوانی یافت می‌شود.

خمام در تولید صندوق نسوز رتبه اول را در استان و به گفته عموم مردم در کل کشور دارد.

مکانهای زیارتی بخش خمام: آقا سید حسن: واقع در شهر خمام ۱۳ کیلومتری شمال غربی رشت به گفته اهالی و مطابق آنچه در شجره نامه موجود آمده‌است آقا سید حسن از پسران امام موسی کاظم(ع) می‌باشد. بنای قدیمی این بقعه را تخریب و به جای آن ساختمان جدید و مجللی ساخته‌اند. این ساختمان شامل بقعه و مسجد بزرگ شهر در ۲ طبقه‌است. طبقه اول مردانه و طبقه دوم زنانه‌است. کف حرم موزائیک و ازارهٔ دیوارها سنگ مرمر است. سقف را به صورت طاق مدور زده‌اند و گنبد آن به رنگ طلایی است. ضریح جدید فلزی و مشبک شیشه بند مرقد آقا سید حسن را در بر گرفته‌است.

بقاع و زیارتگاههای بخش خمام عبارتند از : آقا میر محمد در فشتکه، آقا سید قاسم در تیسیه، حاجی نارنجان در کوی شاه، آقا سید زکریا در شیجان، بابا حسن در چوکام، آقا سید پیر در میانکل، آقا سید زکریا در کلاچاه، سید امیر سلطان در دافچاه، دو برادران در برمچه، آقا درویش علی و درویش محمد در خشکبیجار، آقا سید زکریا و آقا سید عبدلله در بسته دیم، آقا پیر علی در تمل، آقا سید ابراهیم در شیشه گوراب و چندین بقعه و زیارتگاه دیگر در برخی روستاههای این بخش. همچنین این بخش در حال ترقی و پیشرفت است ولی با سرعتی لاک پشت گونه...در این بخش به دلیل آماده شدن سریع مسکن مهر دارای رتبه نخست در کشور است که باعث قدردانی وزیر کشور از استاندار وقت(قهرمانی چابک) شد.منتها این مسکن مهر از قبل به صورت مجتمع و شخصی ساز بوده که به دلیل کسادی بازار و با توجه به تمایل طرف سازنده به پیوستن به شرکت تعاونی مسکن کهر این امر تحقق یافت.این مجتمع واقع در روبروی شهرداری جدید خمام می باشد.

مردمان خمام اکثرا کشاورز بوده و یا در فصل زمستان به ماهیگیری و یا شغل دیگر مانند شغل‌های خدماتی(نجاری ،بنایی،..)یا مغازه داری مشغولند.

بخش خمام:(این اطلاعات مربوط به زمانی است که خمام و خشکبیجار جزء یک منطقه محسوب می‌شدند.)


این بخش دارای ۲ شهر و ۵ دهستان است. شهرهای بخش خمام عبارتند از خمام و خشکبیجار و دهستانهای آن چاپارخانه، چوکام، حاجی بکنده خشکبیجار، کته سر خمام و نوشر خشکبیجار می‌باشند که مجموعا دارای ۷۹ آبادی هستند.

روستاهای اطراف خمام

شیجان، کلاچای اول، کلاچای دوم، کته‌سر، روستای لات، جفرود، چاپارخانه، جیرده، خواچگین، چوکام. از روستاهای اطراف خمام می‌توان زیرده و فشتکه و مرزدشت را نیز نام برد.



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389
کوچـِصْـفَهان یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.

این شهر با جمعیت ۸٬۵۱۵ نفر (برآورد ۱۳۸۳خ.) در بخش کوچصفهان شهرستان رشت قرار دارد.

این شهر بین رشت و آستانه اشرفیه قرار دارد. وجه تسمیه آن (طبق روایات) کوچ عدهای از اصفهان به این شهر بوده‌است. در این شهر کشتی بین جوانان رواج بسیار زیادی دارد. بر اساس منابع تاریخی احداث این شهر به دوره ساسانی باز می‌گردد. در مورد وجه تسمیه آن نیز چنین گفته شده‌است که چون در دوره صفویه که پایتخت شهر اصفهان بوده‌است، این شهر در معموریت به آن مانسته بود، بدان «کوچه اصفهان» گفته می‌شد که «کوچه» همان کوچک در زبان محلی است و این عبارت در گذر زمان به کوچصفهان تغییر یافت. از جمله بناهای تاریخی کوچصفهان می‌توان به «مورغانه پرد» اشاره کرد که پلی است خشتی. همچنین چندین بقعه و امامزاده در کوچصفهان قرار دارد که مورد توجه مردم است.ازبهترین روستاهای کوچصفهان می‌توان به مامودان، گیلوا، چهلیکدان، چافوچاه، رانام برد.

این شهر در متون قدیمی تاریخی کوچسفان و کوچسفهان نیز نوشته شده‌است. برخی براین باورند که این شهر نام خود را از نام قوم کوچ گرفته‌است. کوچ‌ها همراه بلوچ‌ها در مناطق کوهستانی دو سوی سپیدرود زندگی می‌کردند و در گرماگرم حوادث تاریخی قرون اولیه اسلامی بلوچ‌ها این منطقه را ترک کرده و به سرزمین‌های جنوب شرقی ایران رفتند و کوچ‌ها از کوهستان رو به جلگه نهاده و در دو سوی سپیدرود ساکن شدند و سکونتگاه آنان دو نام کوچصفهان در کرانه غربی و کوچان در کرانه شرقی سپیدرود را به خود گرفتند. کوچان بعدها به آستانه اشرفیه تغییر نام داد ولی کوچصفهان که به معنی سپاهیان کوچ است نام خود را حفظ کرد. آنانی که این نام را برگرفته از نام اصفهان می‌دانند باید بدانند که این نام زمانی بر این آبادی نهاده شده که هنوز اصفهان حضور و نفوذی در گیلان نداشته‌است و این آبادی بسیار پیشتر از دوران صفویه به این نام معروف بوده‌است.




نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
یکشنبه بیست و سوم آبان 1389

فرهنگ مناطق رامسر و رودسر


ساختار فرهنگی
رامسری ها با رودسری ها که جزو گیلان است از نظر فرهنگی بسیار شبیه هستند. از این رو می توان آنان را از یک گروه فرهنگی بر شمرد. در حقیقت منطقه ای از لنگرود تا چالوس دارای فرهنگی مشترک می باشند که آنان را با دیگر مناطق از غرب گیلان و شرق مازندران جدا می کند. بی گمان منطقه ای که می توان از آن از نظر زبانی به گیلماز یاد کرد منطقه مرکزی شمال است که می بایست به آن در تقسیمات کشوری توجه کرد. اگر این بخش به شکل استانی در آید می تواند بهتر آداب و رسوم خود را حفظ کند و به دور از تاثیرات فرهنگ رشتی و مازنی (ساروی و بابلی) خود را نشان دهد.

پوشاک
روسری زنان که به دستمال معروف بود، معمولاً سفید بوده و دور تا دور آن با دست به اشکال مختلفی بافته می شود. و از دامن های بلند و پرچین که از چند لایه تشکیل شده بود، استفاده می کردند. مثل دامن های قاسم آبادی و دور کمر خود به دلیل سرما چادرشب می بستند که دست خود را نیز درون آن فرو می بردند. رنگ لباسها متنوع و خالص است و این بدلیل شادی روحیه آنان می باشد و البته خلوص روستایی ها را نشان می دهد. حدوداً 10 الی 13 متر پارچه برای دامهایشان ( تنبان ) لازم بود.

آقایان از کلاهای پشمی و همینطور جوراب پشمی استفاده می کردند. در زمان گذشته دور آستینهای کُت آقایان منگوله هایی از پشم و نخ بود که امروزه متداول نیست.

پیراهن آقایان اغلب سفید یا به رنگ روشن بود که روی آن جلیقه ای تیره می پوشیدند. پاپوش طبقه مرفه اغلب چموش بود که از چرم حیوانات تهیه می شد. اما افراد طبقه متوسط در ابتدا از چوبی که چند نخ به آن متصل بود به عنوان پاپوش استفاده می کردند. بعدها با آمدن پاپوشهای پلاستیکی بنام زرین گالوش، اکثر مردم آنها را مورد استفاده قرار می دادند. در زمستان نیز چکمه های پلاستیکی استفاده می کردند.

بيماريها
ازبيماريهايي كه درگذشته باعث مرگ و ميرافراد مي شد ، مي توان به آبله و زردي اشاره كرد.براي درمان زخمهاي سطحي گياه خنش ( Khanash ) را مي كوبيدند و روي زخم مي گذاشتند تا خوب شود.
از گياهان دارويي نيز در درمان بعضي از انواع بيماريها استفاده مي كردند، به عنوان مثال ازجوشانده گل گاوزبان براي درمان سرماخوردگي كودكان خانه استفاده مي كردند .
گل گاوزبان را با گزنه مخلوط نموده و براي درمان سرماخوردگي مفيد مي دانستند.
دانه« به» را دم مي كردند و براي درمان سرماخوردگي و سينه پهلو از آن استفاده مي كردند.
گندم واش را براي درمان گوش درد بچه ها مي كوبيدند وآبش را مي گرفتند و يك يا دو قطره از آن را داخل گوش بچه مي ريختند و دردش آرام مي گرفت.

غذاها
انواع غذاهاي این منطقه عبارتند از: ترش تره ( ( Torše tare، سبزي ترشي( Sabzy torše ) ( سبزيهاي محلي + آب آلوچه + آرد برنج + سير ) ،بادمجان كباب ( بادمجان+ گردو+ سبزيهاي محلي )، فسنجان، ترش قليه ( Torše galye ) ( گوشت+ سبزي+ باقلي+ رب گوجه+ سير)، سير شويد/ Seir sheveid / ( شويد+ گوشت+ باقلا مازندراني+ سير )، ترش واش (Torše vaš ) ( سبزي محلي+ مرغ محلي+ بادمجان+ گوجه رنده شده+ سير ).
شيرينيهاي محلي: آب دندان ( آرد گندم وبرنج + تخم مرغ+ شكر زياد+ آب )، دست حلوا

آیین ها
نوروز
قبل ازعيد خانه تكاني كرده و گندم سبزمي نمودند و بنفشه وگلهاي وحشي اطراف را جمع آوري مي كردند، قبل ازتحويل سال آب وبرنج ، تخم مرغ، سوزن، سنجاق، قرآن، آينه، سمنو و سنجد را داخل مجمعه ( Mojma ) قرارمي دادند و منتظر مي شدند تا سال جديد داخل شود و بزرگ خانواده به عنوان فردي كه افراد خانواده اعتقاد داشتند پاي سبكي دارد، قرآن و آب و مقداري سبزه را برمي داشت و با پاي راست خود ابتدا با مقداري آب و قرآن به همه اتاقها وارد مي شد و بعد به همه نوه ها و فرزندان عيدي مي داد.
مراسم جيج ( Jeij ) ( زورآزمايي بين دو تخم مرغ ): درايام عيد وبين پسران مرسوم بود، مردان در اين مراسم شرط بندي نيز مي كردند كه مورد شرط بندی يك تخم مرغ جديد بود. گاهي يك تخم مرغ تعداد زيادي از تخم مرغها را مي شكست كه اين خود بستگي سفتی تخم مرغ و به مهارت طرف مقابل داشت تا آنجا كه تخم مرغ، تخم غاز را هم مي شكاند.
غذاهاي مرسوم عيد نوروز شامل ماهي شورو سبزي پلو و پنيربرشته ( پنير + تخم مرغ ) مي باشد.

سیزده بدر
در سيزده بدر تمام اهالي منزل از صبح به جنگلهاي اطراف ميرفتند و همگي 13 عدد سنگ به رودخانه مي انداختند و آوازسیزده بدر بَشیم سَفَرکس همراه سال دِگر ( سيزده بدر سال ديگر بريم سفر با همديگر ) را مي خواندند و نهار مي خوردند و پس از گشت و گذار هنگام غروب به خانه برمي گشتند.

شب چله
درشب چله تمامي فرزندان در خانه بزرگ خاندان جمع مي شدند و با هندوانه و كدوي پخته شده و آب كونوس ( Konos ) و آب خوج ( Khoj ) از خود پذيرايي مي كردند و با گپ و شوخي ساعاتي را در منزل پدري مي گذراندند و آنچه را باقي مي ماند، در روز بعد به همسايه ها مي دادند.

چهارشنبه سوري
سبزي پلو آمده کرده و با ماهي شور مصرف مي كردند و انواع ترشی جات مثل: سيرترشي، ترشي آلوچه، آب كونوس، لوبيا ترشي در سر سفره هایشان وجود داشت.

ماه محرم
تمامي اهالي منزل در ده روز اول شبهاي محرم به بيرون مي رفتند و درمسجد به عزاداري مي پرداختند و درشبهاي قتل با پخت غذاي نذري ازدسته هاي عزاداري پذيرايي مي كردند.
غذاي ماه محرم، شامل پلو، فسنجان، كشمش سرخ شده، مغز گردو، خرما، مرغ، شامي و قيمه مي باشد.

بازيها
در این منطقه بازیهای محلی فراوانی به چشم می خورد، اما از بازی های رایج که بیشتر مورد استفاده قرار می گرفت می توان به" اشکوله مار( بازی با چوب )، گیتن گیتینه، سولونگه بازی ( بازی با توپهای کوچک )، دوخوس یا دوخوسه ( قایم باشک )، وروره بازی ( فرفره بازی ) و سنگ کِ رو رو بردار و برو اشاره نمود.

باورها
از باورهاي اهالي مي توان به موارد زيراشاره نمود:
- در فصل بهار، اولين كسي كه در باغ چاي برگ سفيد بهاره را پيدا مي كرد صاحب باغ به او مژدگاني مي داد.
- در حدود ساعت12ظهر هيچ بچه اي به دور و بر رودخانه اطراف منزل روستاها نمي رفت و به اوهشدار مي دادند كه چنانچه برود جن زده مي شود.
- درهنگام نشاي برنج اولين كسي كه شلتوك با برگ سفيد ( سفيد تيم ) پيدا مي كرد، مژدگانی مي گرفت.
- در هنگام دروي برنج آخرين نفري كه آخرين خوشه هاي برنج را درو مي كرد، مي گفت ورزا مشته ( varza mušte ) در دست من است و بابت آن از صاحب مزرعه مژدگاني دريافت مي كرد.
- وقتي ماري بوسيله شخصي كشته مي شد، اعتقاد داشتند كه جفت مار، زماني به سراغ او خواهد آمد و انتقام جفت خود را خواهد گرفت.
- اگر مرغ كرچ ( مرغی که برای جوجه در آوردن را آمادۀ خوابیدن روی تخمها می شود ) نمي شد، شبهاي چهارشنبه يك لنگه كفش كهنه را به داخل لانه مي انداختند و معتقد بودند كه بعد ازمدتي كرچ مي شود.





مصالح ساختمان های قدیمی رامسر و رودسر
براي ساخت خانه روستاها از قلوه سنگ ، گِل، كولوش ( Kolosh ) و چوب استفاده شده است .

سنگ: درپي ساختمان و ساختن پله تلار كاربرد داشت .

گِل: در ساخت پي و ديوارهاي خانه و كف اتاقها استفاده مي شد. سنگها را از اطراف رودخانه ها به محل می آوردند.

كولوش: براي درست كردن کاه گِل ديوارها ، كولوش را با گِل مخلوط مي كردند.

چوب: براي ساخت اسكلت اتاقها وستونهاي ايوان، پلكان و سربندي خانه و پوشش سربندي ازچوب استفاده مي كردند. این چوبها را با همکاری همسایه ها از باغهای نزدیک تهیه و به محل ساخت بنا حمل می نمودند.

پي: براي ساختن اين نوع خانه ها ابتدا حدود خانه را مشخص كرده و پي را به عمق 50 تا 60 سانتي متر مي كندند تا خانه نشست نکند. بعد ازآن يك رديف قلوه سنگها را چيده و روي آنها كاه گِل مي ريختند و اين كار را تا رسيدن به ارتفاع تقريبي cm50 از بالاي زمين و درست شدن ايوان خانه ادامه مي دادند، پس از درست شدن ايوان چوبهاي نال را قرارمي دادند و روي نالها ستونهاي لصلي را به فاصله 50/1 متري گذاشته و با میخ محكم مي نمودند و روي ستونها سرنالها را مي گذاشتند.

اسكلت اتاقها : براي ساختن اسكلت اتاقها از چوب استفاده مي كردند که این دیوارها زگالی ( zegali ) می گویند. يعني ابتدا روي كرسي محوطه اتاقها را مشخص نموده و سپس نالها را درچهارطرف حدود ديوارهاي خانه قرار داده و بعد ازآن تيرهاي چوبي اتاقها را محكم مي كردند و چوبهاي نازكتري را به شكل افقي ويا مورب به تيرهاي چوبي متصل مي كنند كه به اين چوبها، زگال ( Zegal ) مي گويند، براي اتصال چوبها به يكديگرازميخ استفاده مي كردند.

ديوارها: فضاي خالي بوجودآمده بين زگالها را با كاه گِل مي پوشانند براي تهيه آن خاك رُس را درجايي جمع نموده و با داس يا داره ( Dareh ) كولوشها را ريز ريز مي كردند و داخل خاك ريخته و روي آنها آب مي ريختند وبا هم مخلوط نموده تا خميري يكدست حاصل شود پس ازآن كاه گِل را با دست در فضاي خالي زگمه ها قرار داده وبا ماله ديوار را صاف مي كردند.

پلكان: بناي مورد مطالعه ما داراي دو پلكان مي باشد كه يكي حياط را به ايوان و ديگري ايوان را به تلارخانه متصل مي سازد. پلكاني كه حياط خانه را به ايوان وصل مي كرد،گِلي بود وسه پله داشت. پلكاني كه ايوان را به تلارمتصل مي كند، با قلوه سنگ و كاه گِل و چوب ساخته شده است به اين ترتيب كه ابتدا با قلوه سنگ و كاه گِل پلكان را درست كردند وجاي گذاشتن پاه را از چوب ساختند يعني به عبارتي پلكاني گِلي با روكش چوب درست كردند.

شيرواني: بعد ازاتمام سقف روی تیرها ابتدا یک تقسیم بندی 4 جانبه صورت می گرفت دو ستون عمودی در مرکز ساختمان بوسیله یک تیر افقی به هم متصل می شدند و ازچهار کله بام سرچوبها مستقیم به این نقطه اتصال می یافتند و ستونها با فاصله های معین در زیر سرچوبها قرار می گرفت . این کار ادامه پیدا می کرد به نحوی که به فاصله حدودا ً 60 سانتی دورتادور پشت بام سرچوبها به نقطه مرکزی با میخ متصل می شدند. در زمانهای گذشته که میخ نبود، از ویریس استفاده می کردند.

جنس مصالح: درهرمحوطه دركنار بناي اصلي، بناهاي فرعي نيز وجود دارند كه هر كدام ازآنها كاربرد مخصوص خود را داشتند واز مصالحي نظير: چوب، سنگ ، كاه گِل و گالي درست مي شدند .

كندوج ( انبار ذخیره درزهای برنج )
مهمترين عنصر سازنده كندوج چوب است و براي ساخت آن در خانه روستاها از چوب درختان حياط خودشان استفاده كردند. كندوج خانه داراي پي شكيلي بود به اين صورت كه ابتدا ريتrit و بعد ازآن زي zi از جنس توسکا را روي هم قرارمي دادند قبل ازگذاشتن چوبها سنگي در زير آنها مي گذاشتندتا رطوبت وارد كندوج نشود، بعد از آن تخته كندوج را روي چوبها و چهار ستون از جنس درخت های بادوام منطقه مانند آزاد، پلت یا لی را در چهار گوشه تخته كه به آن پاي كندوج مي گفتند، نصب مي كردند. روي پاها كه ستون كندوج بود تخته اي گرد به نام پَر ( Par ) كه بين پا ولار( Lar ) قرار مي گرفت، مي گذاشتند.کارکرد پر این بود که مانع از ورود موشها به خزانه برنج می شد.

لار چوبي بود كه به طرز افقي روي پاي كندوج قرار مي گرفت و هر لار پوشاننده سطح دو ستون يا پاي كندوج است. بعد از آن واشانها[1] را بصورت عمودي روي آنها قرار داده و روي آن را كاه گِل مي ريختند و كف كندوج ساخته مي شد. براي ساختن تخته، شاخه هاي ضخيم درختان ( زگال ) را در كنار هم قرار مي دادند و بوسيله ويريس آنها را به هم متصل مي نمودند.

سپس شروع به ساخت مخزن كندوج مي كردند و پس از تمام شدن ديواره هاي آن سر چوبها و بعد آجار( Ajar ) را قرار مي دادند و توسط ويريس به يكديگرمتصل مي كردند اين كار باعث استحكام بيشتر مي شد و مي توانست پوشش گالي Gali سقف را تحمل كند.

[1] - تيرهاي چهار تراشي كه معمولاً به گونه اي موازي زير بام و روي لار با فواصل برابر چيده مي شود و تخته یالمبه بر آن ميخ مي گردد.

نوع مطلب : گردشگری، آداب و رسوم،
برچسب ها :
پنجشنبه بیستم آبان 1389
 

 



نوع مطلب : گردشگری، تصاویر،
برچسب ها :
شنبه هشتم آبان 1389

  

 

Gilan Lahijan Tee-Ernte

View Image



نوع مطلب : گردشگری، تصاویر،
برچسب ها :
یکشنبه دوم آبان 1389
بازار ماهي فروشان رشت عمارت كلاه فرنگي - رشتمقبره داناي علي - رشتView Imageمجموعه‌اي از بناهاي تاريخي رشت كه در ميدان شهرداري قرار دارند و به عنوان يكي از جاذبه‌هاي اين شهر محسوب مي‌شود، اين بناها واقع در ميدان شهرداري شامل اداره پست، شهرداري، كتابخانه ملي، هتل ايران و  استانداري استرشت - چمارسرارشت - چمارسرارشت - عینکرشت - باغ محتشمرشت - باغ محتشم - عمارت کلاه فرنگیView ImageView ImageView ImageView ImageGo to fullsize imageView Image

نوع مطلب :
برچسب ها :
شنبه یکم آبان 1389

 

ساختمان موزيك بندرانزلي

مناره - فانوس دریایی قدیمی بندر ساخته شده در سال 1815انزلی - دهکده ساحلیبندر انزلی - دهکده ساحلیDehkadeh SaheliDepartedFishermanExciting job!Beach



نوع مطلب : گردشگری،
برچسب ها :
شنبه یکم آبان 1389